Tokio: de beste service ter wereld en de lekkerste sushi van je leven

Illustrator Luis Mendo, een geboren Spanjaard die deze rubriek al minstens honderd keer heeft geïllustreerd, woont sinds vier jaar in Tokio. Hij loopt dagelijks met zijn schetsboek door de stad en legt vast wat hij ziet. Een greep uit zijn werk en zijn beste tips voor de stad van het Grote Misschien.

Beeld Luis Mendo

Luis Mendo: 'Acht jaar geleden kwam ik in Tokio aan met een vliegtuig van de JAL, rechtstreeks uit Amsterdam. Ik kwam voor een sabbatical en was meteen verliefd. De manier waarop alles gaat, is zo verfijnd en subtiel. Je moet ervan houden, want Japan is het tegenovergestelde van Nederland. Japanners zijn erg indirect. In een gesprek klinkt nooit een ja of een nee. Alles is 'misschien' en 'op dit moment nog onzeker'. Dat gebrek aan duidelijkheid is een van de dingen waar buitenlanders het meest tegenaan lopen en is overal aanwezig. De beste restaurants, bijvoorbeeld, zijn bijna niet te vinden. Dan loop je in de avonduren door een straatje en denkt, hier is helemaal niets. Maar dan is er ineens een raam met een lampje tussen de planten en een bord dat verklapt dat er sushi wordt geserveerd. Neem van mij aan, dat wordt de beste sushi van je leven.'

Stedentrip: waar je wél moet zijn

Een stedentrip vereist research, wil je niet in een Hard Rock Café terechtkomen. Maar waar moet je dan wél zijn? De Volkskrant verzamelt tips van stadsbewoners en bekenden, zodat jij de bijzonderste plekken kunt vinden. Van Rotterdam tot Teheran, bekijk originele stedentrips op onze stedentrips-pagina.

Leven in het café

'Doordat de huizen hier zo klein zijn, speelt het leven zich voor een groot deel buitenshuis af. Overal zijn conbinis, gemakswinkels, waar je 24/7 terecht kunt voor alles: melk, een warme maaltijd, sokken, wc-papier, en ook om je energierekening te betalen en concertkaartjes te kopen. Overdag zijn cafés de omgeving van vrouwen, is mij opgevallen. Ze winkelen meestal in groepjes van twee of drie en daarna gaan ze het café in. Ik werk meestal in het café en teken de mensen die daar zitten.'

Beste cafés: Café Kitsuné en Lattest in Omotesando, Clouds Coffee in Koenji en Sarutahiko in Ebisu.

Dagelijks leven

'Er wordt vaak gedacht dat het leven hier duur is. Dat is niet zo. Tokio is vergelijkbaar met Amsterdam, een woning huren is misschien zelfs goedkoper. En je kunt in de stad goed eten tussen 10 en 20 euro. Verder is het openbaar vervoer redelijk geprijsd en biedt Tokio in winkels de beste service ter wereld. Omotenashi, gastvrijheid, is een van de steunpilaren van de Japanse cultuur. De wens van de klant moet al vervuld zijn voor hij ernaar vraagt.'

Shoppen: in de kleine straatjes van Aoyama en Omotesando. Bezoek grote warenhuizen als Isetan in Shinjuku en Matsuya in Ginza en ook zeker de kimono-afdeling van Mitsukoshi.

Oog voor detail

'Japanners zijn erg goed in details. Waar westerlingen meer van de grote lijnen zijn, gaat een Japanner eerder voor de textuur, geur of het gevoel van iets dan voor het ding zelf. Zo vroeg ik een 13-jarige die met schoolreis naar Wenen was geweest wat ze het leukste aan de stad had gevonden. Tot mijn verrassing noemde ze de geur van een straat waar een bepaalde bloem bloeide. Wie de wereld zo gedetailleerd benadert, ziet alles anders.'

Wegwijzer

'Ik vind het altijd een zielig gezicht om toeristen te zien lopen met een metroplattegrond. Geen misverstand: het transport hier is vrij ingewikkeld en wordt gerund door meerdere bedrijven. In Tokio zijn er duizenden manieren om de weg kwijt te raken en adressen niet te vinden. Daarom is er geen betere kaart dan Google Maps op je telefoon. Huur een pocketmodem of schaf een simkaart aan op het vliegveld. Ik raad aan om adresgegevens in het Japans (via copy & paste) op te zoeken op Google Maps, adressen in het Engels leiden vaak naar een verkeerde locatie. Koop ook een Pasmo of Suica, een soort oplaadbare ov-pas voor bussen, trams, metro, treinen en taxi's, en om mee af te rekenen in winkels en drankautomaten op straat.'

Pasmo- en Suica-kaarten zijn te koop op vrijwel elk station. Bij de automaat kosten ze 500 yen.

Rustig Tokio

'De meeste bezoekers zijn verrast hoe rustig Tokio is. Ik zeg altijd: het is er stiller dan Amsterdam. Buiten de grote wegen is er altijd stilte. Dat komt mede doordat Tokioërs geen auto mogen kopen als ze geen garage hebben. En garages zijn duur. Ik ken maar drie mensen met een auto. Dat scheelt in vervuiling en in lawaai. Zelfs in drukke wijken als Shibuya of Shinjuku hoef je maar een zijstraat in te lopen en je vindt rust. Er zijn ook nog veel prachtige parken en tuinen om in te wandelen. Parken in Tokio zijn zo ontworpen dat er altijd plekken zijn waarvandaan je geen enkel gebouw kunt zien.'

Beste groen: Shinjuku Gyoen Park, het Nezu Museum en Happoen.

Megapolis Tokio

'Voor wie Nederland gewend is, voelt Tokio overweldigend groot: 35 miljoen mensen die allemaal ergens moeten wonen. Er zijn veel hoge torens, waar je bovenin (gratis) over die enorme stad kunt uitkijken. Gebouwen zover het oog reikt. Maar denk niet dat er alleen wolkenkrabbers zijn. De meeste gebouwen in de stad hebben slechts drie of vier verdiepingen. De hoge gebouwen werden tussen de lage gebouwd, zodat ze bij brand na een aardbeving - de grootste angst na tsunami's - kunnen fungeren als een brandscherm. Dat moet ook, Tokio is al een keer platgebrand.'

Beste uitkijklocaties: Hikarie in Shibuya (11F), Tokyo Government Building (45F), de lobby van het Park Hyatt hotel in Shinjuku (ja, die van Lost in Translation) en op de 53ste verdieping van het Mori Art Museum in Roppongi.

Alle voorgaande afleveringen van deze rubriek zijn te vinden op:
vk.nl/stedentrip. Bekijk ook onze stedentrip-kaart:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden