Toch even eruit op de buurtcamping

Hoe verbindend is kamperen in je eigen wijk?

Vakantie vieren doe je bij voorkeur in een zonnig en exotisch oord. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Om meer stadsbewoners toch een vakantiegevoel te geven, bestaat de buurtcamping.

Voor twintig procent van de bezoekers is de buurtcamping de enige vakantie. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Mariela Coster (49) - gouden voortand met een hartje erin, beige geruite sjaal om haar kroeshaar geknoopt - had nog nooit eerder gekampeerd. De Utrechtse kwam vrijdag even kijken bij de buurtcamping in het Majellapark in Lombok en besloot direct te blijven. 'Ik had geen tent, geen slaapzak, niks, maar binnen een uur was het allemaal geregeld. Het is alsof ik er een heel gezin bij heb gekregen.'

Nu zit ze tevreden voor haar tentje, koude drankjes in de koelbox binnen handbereik. 'Ik kan niet met vakantie, maar ben ik er toch uit. Lekker dicht bij huis.' Om haar heen staan een aantal enorme katoenen familietenten, bakfietsen ernaast. Op het grote veld zingt een groep blonde meisjes een liedje onder begeleiding van een jonge gitarist met fikse hipsterbaard. Verderop worden jeu de boule-lessen gegeven.

Costers zoon rent langs om geld voor een ijsje te vragen. 'Ze zijn wel duur, 1 euro 80', zegt hij. Buurman André de Ruiter (54), sjekkie in de hand, stopt hem een 2-euromunt toe. De Ruiter slaapt vannacht gewoon thuis. Hij was jaren dakloos, net als Coster, en heeft het niet zo op kamperen.

Kamperen versterkt de wijk

De buurtcampings versterken de sociale cohesie van een wijk, blijkt uit een onderzoek door bureau Placemakers uit 2016.

Bijna de helft van de campingbezoekers voelde zich na een weekendje kamperen beter thuis in de wijk en kent meer mensen. Ook is het de ambitie om mensen met elkaar in contact te brengen die elkaar normaal gesproken niet snel ontmoeten.

Op elke buurtcamping is daarom eenderde van de kampeerplekken gereserveerd voor mensen met een minimuminkomen. Deze kampeerders betalen een gereduceerd tarief: in Utrecht 7 euro 50 in plaats van 20 euro voor een weekendje kamperen.

Toen Roderik Schaepman (43) in 2013 de eerste buurtcamping organiseerde in het Oosterpark in Amsterdam had hij nooit gedacht dat zijn idee zo aan zou slaan. Dit jaar worden er in heel Nederland dertien buurtcampings georganiseerd en zullen 2.000 mensen hun tentje opzetten in het park om de hoek. 'Kamperen is zoiets simpels. Op de camping ben je gelijk. Iedereen moet met een pleerol onder de arm naar de wc. Dat creëert saamhorigheid.'

Dit weekend werd er gekampeerd in stadsparken in onder meer Utrecht, Den Haag en Tilburg. Later in juli worden Amsterdamse parken omgetoverd tot camping. Ook in Kampen is er een buurtcamping.

Lees verder onder de foto.

Initiatiefnemer Roderik Schaepman: 'Kamperen is zoiets simpels. Op de camping ben je gelijk.' Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Simone Rijneveld (42) - groen jurkje, pareloorbellen, roze teenslippers - heeft het in Majellapark heel gezellig met haar vrienden. Samen met een ander stel en hun vijf kinderen slapen ze in een gigantische familietent. 'Wij komen hier voor de fun. We zitten eindeloos te kletsen voor de tent terwijl de kinderen achter ons liggen te slapen. Wel zo handig.' Ze denkt dat de kampeerders wel een goede afspiegeling vormen van de wijk. 'Het is toch een beetje een yuppenbuurt hier.'

Een paar kilometer verderop op de buurtcamping in Overvecht denkt Shirley Vrij (45) er het hare van. 'Het is een beetje een kakkerig gebeuren daar in Majellapark.' Hier geen bakfietsen maar wel een rijtje scootmobiels bij het hek. De echte Overvechtse - grote glimmende zonnebril, grijs shirt met de letters WTF erop - werkt als vrijwilliger in de buurthuiskamer van de voormalig Vogelaarwijk. Speciaal voor de camping sjouwden ze de inboedel van de ontmoetingsplek naar een grote bungalowtent in het park, inclusief zwarte skai leren bank die loeiheet is door de zon.

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Vanaf de bank kijkt Vrij toe hoe buurtkinderen een zo hoog mogelijke toren bouwen van marshmallows en ongekookte spaghetti. Op vakantie gaat ze nooit. Dat kan ze niet betalen en ze zou niet weten waar ze haar hond moest laten. De buurtcamping vind ze een fantastisch alternatief. 'Het is toch gezellig hier? Ik zou de hele zomer wel willen blijven.'

'Voor twintig procent van de bezoekers is de buurtcamping de enige vakantie', zegt Schaepman. Hij had van tevoren niet gedacht dat zijn initiatief ook een rol zouden gaan spelen in armoedebestrijding. 'Nu blijkt dat de buurtcampings een oplossing zijn voor zoveel dingen waar gemeentes worstelen.'

Gemeentes hebben de buurtcampings omarmd. Toch lopen de organisatoren nog vaak tegen muren op. 'Het is iets nieuws en engs. Gemeenten hebben de mond vol van burgerparticipatie maar onze campingbeheerders worden soms bot behandeld en moeten tien loketten langs voor een vergunning', zegt Schaepman.

Lees verder onder de foto.

Speciaal voor de camping sjouwden vrijwilligers de inboedel van de buurthuiskamer naar een grote bungalowtent in het park. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

De regels op de buurtcamping in Overvecht zijn dit jaar, op last van de gemeente, behoorlijk aangescherpt. Vorig jaar was het iets té gezellig. Tot diep in de nacht zaten buurtbewoners bier te drinken voor de tent. Gezinnen vluchtten midden in de nacht naar huis. Nu mag er bij de tenten geen alcohol worden gedronken en is na elf uur het terrein gesloten. 'Deze locatie is voor ons best spannend, Overvecht is toch een wat moeilijkere wijk', legt Schaepman uit.

Christiaan de Bruin - petje achterstevoren op zijn hoofd, blik bier in de hand - vindt al die regels maar niets. Hij zit in zijn eentje op het grote veld tussen de spelende kinderen. Liever zat de ex-dakloze op een terrasje in de stad maar daar heeft hij het geld niet voor. Op de buurtcamping is hij welkom. 'Het is hier toch een beetje een armoedecafé.'

Verderop tellen groepjes kinderen hardop af tot nul. De torenbouwwedstrijd is afgelopen. Die van Dilgwas Sabir - nachtblauwe hoofddoek met subtiele glitters - was de hoogste maar zakt vlak voor het einde langzaam in elkaar. Met haar dochter ploft ze teleurgesteld neer in het gras, pal naast De Bruin. Ze kwam twintig jaar geleden vanuit Irak naar Overvecht en wil nooit meer weg uit de wijk. Of ze vannacht gaat kamperen? Vol verbazing kijkt ze naar de tentjes achter het hek. 'Gaan die mensen daar slapen dan?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.