Tarn, wereldberoemd om de gorges

Wat u moet zien in Tarn volgens journalist Wouke van Scherrenburg

Waar moet je wezen, wat moet je zien? Hier de beste plekken in de Tarn volgens journalist Wouke van Scherrenburg, die er zeventien jaar een huis had.

Beeld Luis Mendo

Journalist Wouke van Scherrenburg had zeventien jaar een huis in Pampelonne, een vriendelijk en lieflijk dorp boven de rivier Viaur in het departement Tarn. Het gebied in de Zuid-Franse Midi-Pyrénées is wereldberoemd om de gorges, de diepe kloven in het landschap. Eerst was het een eerste huis, 'maar ik werkte zo vaak in Nederland dat mijn man daar wel erg vaak alleen zat.' Daarna was het lang een tweede huis, maar nu is het onlangs - de notarisinkt is nauwelijks droog - verkocht. Van Scherrenburg: 'Ik heb geen heimwee. Nog niet. Misschien komt het gemis later. Maar het is hoe dan ook een schitterend gebied. Het mooiste aan het departementTarn vind ik de ongelooflijke ruimte. Overal kun je de hoogte in om ver te kijken. De ruimte en de intense stilte. 's Zomers zitten we in het pikkedonker in de tuin en dan horen we helemaal niets, alleen de grote oehoe. Ha, ik praat nog in de tegenwoordige tijd, merk ik.'

Chocolatiers in Rodez

'Een plaatsje dat zeker een vermelding waard is: Rodez. Het is kleiner dan Albi en behoorlijk schilderachtig, maar wat mij ook erg aantrekt is dat hier zoveel patisserieën en chocolaterieën op een kluitje zitten. En sommige hebben geweldige macarons. Niet goedkoop, maar ik heb ze nog nooit ergens anders zó geproefd. Om hebberig van te worden. Soms neem ik een doosje chocolademacarons voor iemand mee en eet, nee, vreet ik ze gewoon zelf op.'

Chocolaterie Agnès et Pierre, 5 Place de la Cité; Patisserie Clément, 3 Rue d'Armagnac, Rodez

Beeld Luis Mendo
Beeld Luis Mendo

Maison Puech Malou

'Als ik het mag zeggen dan is dit het beste logeeradres van de streek: de grote herenboerderij van Harry en Monique in het gehuchtje Puech Malou. Ze hebben er tegenwoordig ook een kleine gîte bij. Gastvrije mensen en het is er zo mooi, vooral die lommerrijke tuin. Daar hebben we heel wat avonden samen gezeten met een glas Caillac. Tuinen moet ik zeggen, want er zijn ook een moestuin, een kruidentuin, een boomgaard en een erf met kippetjes.'

Puech Malou, Teillet

Restaurants boven de markt, Toulouse

'In Toulouse, dé grote stad van de streek, een heerlijke flaneer- en winkelstad trouwens, zag ik bij de overdekte Victor Hugo-markt altijd alle Fransen rond lunchtijd dezelfde trap op gaan. Niet voor niets, bleek, want boven de markt is een bijna verborgen etage met wel vijf goeie en beslist niet dure lunchrestaurants waar de Toulouzenaren graag verse vis en vlees van de markt eten. Het is er altijd vol.'

Le Magret. Au bon graillou, Le Louchebem, Attila, L'imperiale, Place Victor Hugo

Le Sidobre

'Le Sidobre is het meest mysterieuze natuurgebied dat ik ken. Overal liggen huizenhoge brokken graniet. Sommige stenen lijken door reuzen op elkaar gestapeld, anderen liggen rommelig verspreid alsof ze zo uit de lucht zijn komen vallen. Met het graniet uit dit gebied zijn de trottoirs van de Champs Elysées bestraat. Neem een rugzak mee met water en boterhammen, wij konden er zomaar uren ronddwalen.'

Maison du Sidobre-Vialavert, Le Bez

Beeld Luis Mendo

Lac de la Bancalié

'Ik zal meteen verklappen wat voor mij de allerleukste plek van de streek is: het Lac de la Bancalié, een meer ten zuidoosten van Albi, waar je helemaal omheen kunt wandelen. Wat een mooie route is dat, zelfs in de winter, de kleuren blauw van het meer zijn elke keer weer anders. En ik kom er nooit iemand tegen, zelfs niet in de zomer. De Fransen wandelen niet, die leggen vlak bij de parkeerplaats hun picknickkleed neer voor een lunch met wijn. Ik heb de Tarn-vallei zien veranderen, steeds meer - ja, toch ook Franse - wandelaars en fietsers, maar het Lac de la Bancalié blijft een maagdelijk en fijn eenzaam wandelgebied.'

Lac de la Bancalié bij Saint Antonin de Lacalm

Beeld Luis Mendo

Espace gourmand capucin

'Het viaduct van Millau is natuurlijk wereldberoemd, maar ik blijf het indrukwekkend vinden, elke keer als we aan komen rijden en het zien liggen over de Tarn-vallei. Vlakbij het viaduct ken ik een heerlijk eettentje. Zo op het eerste gezicht is het een gewoon, eenvoudig wegrestaurant op een Franse aire, maar schijn bedriegt, want Capucin is van Michelin-sterrenkok Michel Bras. Zijn idee van fastfood is de capucin, een pannekoekachtige wrap of zo je wilt een wrapachtige pannekoek met hemelse vulling, met aardappel-kaaspuree en worst bijvoorbeeld of met roquefort, andijvie en peer.'

Aire du Viaduc de Millau, Brocuejouls

Beeld Luis Mendo

Le robinson, Albi

'Albi is de dichtstbijzijnde stad. Kleine straatjes, schattige pleintjes, een kathedraal van rode baksteen, Albi is een openluchtmuseum. En Le Robinson is onze restaurantfavoriet omdat je er ook zo goed met kinderen en kleinkinderen kunt eten. Qua stijl is het een grappig, bijeengeraapt gedoe, het slaat helemaal nergens op, maar het restaurant zit wel pal aan de oever van de Tarn en kijkt uit op de Romaanse brug. In de zomer eten we er natuurlijk buiten op het overdekte terras. Ze hebben een prima menukaart en ze zijn ook nog eens niet duur.'

Le Robinson, 142 Rue Edouard Branly, Albi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.