Filmrecensie Tangerine

Tangerine bruist zozeer dat je bijna van een feelgoodfilm zou kunnen spreken (vier sterren)

Tangerine.

Kerstmis oogde nooit zo fel oranje, geel en rood als in Tangerine. Terwijl de net uit de gevangenis ontslagen transgenderprostituee Sin-Dee met boezemvriendin Alexandra door Los Angeles beent, zoekend naar Sin-Dee’s trouweloze geliefde (en pooier) Chester, knallen de verzadigde kleuren van het scherm. Alsof de zon letterlijk wegsmelt in dit landschap van tippelzones, hoerenhuizen en fastfoodrestaurants.

Tangerine, de energiek tussen komedie en sociaal realisme schakelende prachtfilm die schrijver en regisseur Sean Baker maakte voor arthousehit The Florida Project, kreeg eerder geen Nederlandse bioscooprelease. Sinds kort staat-ie op Netflix, maar alleen al vanwege het flamboyante kleurenpalet zou je Tangerine op groot doek moeten zien. Dat kan eindelijk, nu het Amsterdamse filmmuseum Eye de film vertoont in zijn zomerreeks Previously Unreleased.

Bij zijn première in 2015 gold Tangerine als een van de eerste geheel met iPhones gefotografeerde speelfilms. Die handzame camera-apparatuur geeft de film zijn eigen, uit het leven gegrepen karakter: Tangerine plonst middenin de woelige stadsdrukte alsof het niets is, en komt al net zo moeiteloos met waarachtige close-ups van de personages. Bijvoorbeeld wanneer Sin-Dee het nachtcluboptreden van Alexandra bijwoont, en ze zichtbaar ontroerd raakt ondanks de nogal wankele zangkwaliteiten van haar vriendin.

Tangerine. Komedie. Regie Sean Baker. Met Mya Taylor, Kitana Kiki Rodriguez, Karren Karagulian, Mickey O'Hagan, James Ransone. 88 min., in .. zalen.

Die scène is ook een van de weinige rustmomenten in het met trap en urban volgepropte Tangerine, dat de wederwaardigheden van de protagonisten losjes in de plot steekt en hun karakterisering tot enkele schetsen beperkt. Het meest uitgediepte personage is de Armeense taxichauffeur Razmik (Karren Karagulian), die thuis de gezinsvader speelt maar na het werk graag voor Sin-Dee zijn kerstmaal laat staan.

Tangerine.

Toch slokken Alexandra en Sin-Dee alle aandacht op. Mya Taylor had amper een bestaan als prostituee en dakloze achter de rug toen Baker haar leerde kennen en voor de rol van Alexandra vroeg. Zij introduceerde hem bij haar beste vriendin Kitana Kiki Rodriguez, en zo vond Baker ook de juiste persoon voor de rol van Sin-Dee. Hun diepe band betaalt zich in Tangerine nog méér uit dan de iPhone-camera’s: of Alexandra en Sin-Dee elkaar nu uitkafferen, troosten of knettergek maken, in alles voel je hun met de jaren gegroeide vertrouwdheid. Vanaf het openingsshot, waarin hun handen in close-up een muffin delen, bevinden Alexandra en Sin-Dee zich in een bubbel die zich niet snel kapot laat prikken.

Vooral dankzij dit duo bruist Tangerine zozeer dat je bijna van een feelgoodfilm zou kunnen spreken. Zij het dat de troosteloosheid voortdurend op de loer ligt. Een routineuze pijpbeurt in de wasstraat van een tankstation: zo gaat het er óók aan toe, in dit bonte niemandsland tussen subcultuur en seksindustrie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.