De Stijlpastoor Nonchalant

Stijlpastoor Arno Kantelberg geeft een lesje houding en uitstraling voor op de rode loper

Esquire-hoofdredacteur Arno Kantelberg, bijgenaamd de Stijlpastoor, behandelt deze week het onderwerp nonchalant, niet te verwarren met slordig.

Erik Mesie tijdens de inloop bij de première Single Camping. Beeld Hollandse Hoogte / Patrick Harderwijk

We zien hierboven Erik Mesie, de zanger die in de jaren tachtig successen vierde met de band Toontje Lager. Het is bij dit vaalgrijs en fletsblauw gedachte ensemble natuurlijk verleidelijk om te citeren uit diens oeuvre, bijvoorbeeld uit de hit Zoveel te doen, want hier is inderdaad plenty werk aan de winkel. In Zoveel te doen somt Mesie een stoet levensdoelen op die hij inmiddels wel afgevinkt zal hebben. Eentje heeft hij echter gemist: ‘Ik moet nog eens wat jatten van een Italiaan.’ Daar is de Nederpopvedette nog niet aan toegekomen. Althans, er is geen Italiaanse kleding in Nederlandse handen gekomen. Helaas, zeg ik erbij.

De première waarvoor Mesie zich meldde, vroeg niet om een formele dresscode, maar dít is natuurlijk het andere uiterste. Wat zien we eigenlijk? We zien vooral een misvatting; de misvatting dat slordig hetzelfde is als nonchalant. Hardy Amies, tot zijn overlijden in 2003 kleermaker van de Engelse koningin, zei. ‘A man should look as if he’s bought his clothes with intelligence, put them on with care and then forgotten all about them.’ Waarmee ik zou willen overschakelen naar de andere meneer, Tycho Gernandt. 

Tygo Gernandt tijdens de inloop bij de filmpremière van Baantjer het Begin. Beeld Hollandse Hoogte / Patrick Harderwijk

Die toont zich ook nonchalant, zelfs een beetje wild, en dat is waarschijnlijk exact het imago dat deze acteur wil uitstralen. Met diens outfit gaat hij in tegen zo ongeveer al mijn geboden: het jasje is te kort, de onderste laag kleding is het donkerst en hij heeft beide knopen van de jas gesloten. En toch marcheert het als een zonnetje. Het overhemd en vest, dat subtiel de revers van zijn jasje belijnt, vormen een ton-sur-ton-fundament voor de elegante das. De opbouw en de gelaagdheid, die nog eens wordt geaccentueerd door de knopenrij, geeft deze man diepte, en tegelijkertijd genereert het ultra slanke silhouet een uitdagend, bijna androgyn effect. En functioneert de duimring bij Erik Mesie nog als eenzame piek op een kale kerstboom, dat boeket aan ringen bij Tycho Gernandt oogt als Cassiopeia tijdens een heldere nacht (het sterrenbeeld, niet de mythische koningin).

Kijk, Gernandt is natuurlijk een mooie jongen, dat scheelt een slok op een borrel. Maar voor een groot deel is het ook houding. Kijk maar naar het verschil in presentatie tussen beide vogels. Dus voor iedereen die binnenkort op de rode loper gekiekt wordt: doe uw voordeel met het lesmateriaal hierboven. Oh, en Tycho, voor ik het vergeet: Hans Klok wil graag zijn windmachine terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden