De gids De boekenluisteraar

Spannende tijden voor liefhebbers van luisterboeken

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek.

Beeld Kobo

Tweeëndertig afleveringen geleden ging ik even langs bij Thinium Audioboekproducties. Gewoon, om eens te zien hoe het inspreken van luisterboeken in zijn werk gaat. Of die arme voorlezers in die kleine studio’s wel op tijd water krijgen en naar de wc mogen. Het viel allemaal reuze mee, gezellige boel daar. Per ongeluk was ik ook getuige van een opnamesessie van ‘iets speciaals’, waarmee ik helaas nog niets mocht doen, in ieder geval mocht ik er nog niet over schrijven. Dat ‘iets speciaals’ is nu klaar. En, verrassing: het is geen boek. Doppler, geschreven door Lex Passchier, is een audiothriller in zes delen. Passchier (1976) is toneel- en scenarioschrijver van onder meer Baantjer, Gooische Vrouwen, Spangen en coauteur van de serie Oogappels. Maar het belangrijkste stukje uit zijn biografie is voor deze rubriek natuurlijk dat Passchier al twintig jaar de Nederlandse stem van Spongebob Squarepants inspreekt (als ik je ooit in mijn vingers krijg, Lex Passchier).

Nu heeft Passchier een audiodrama geschreven voor Kobo, dat hiermee laat zien dat het menens is met de audiomarkt: ook hier moet, kan en zal gebinged worden. Het produceren van drama is altijd een investering, al heb je voor audio geen miljoenenbudgetten nodig. Aan de productie van Doppler werkten een volledige cast en (kleine) crew mee, en dat is toch iets anders dan een solo-voorlezer van een boek. Hymke de Vries regisseerde en acteurs als Hadewych Minis, André Dongelmans en Tara Hetharia spelen de rollen. Het verhaal van Doppler (wees gerust, geen spoilers) is ook nog eens dubbel gelaagd, want de weduwe van een politieagent ontdekt een livestream op zijn laptop waardoor ze kan meeluisteren in het huis van een echtpaar dat ze niet kent. En dan… Een audiolaag in een audiodrama, dat is mooi gevonden. Ja, je zou dit ook een hoorspel kunnen noemen, maar dat heeft natuurlijk een jarenvijfigconnotatie. Luister maar en merk hoe vernuftig het in elkaar steekt, hoe het helemaal niet uitmaakt dat er geen beeld is. Dat ontstaat in dit verhaal vanzelf in je hoofd.

Nog meer nieuws. Zo moet ik weken speuren naar nieuwigheid, zo wordt het me in de schoot geworpen. Atlas Contact bracht afgelopen week Madame Pylinska en het geheim van Chopin uit van Eric-Emmanuel Schmitt. Een klein werk van 96 pagina’s, de zevende novelle uit Schmitts Cyclus van het onzichtbare, die handelt over existentiële thema’s, vaak met religieuze inslag. Madame Pylinska is de pianolerares van de jonge Eric-Emmanuel en houdt er een vreemde en intimiderende manier van lesgeven op na. Om Chopin te leren spelen, zal Eric eerst meer over het leven en de liefde moeten leren. In het verhaal gaat het over een specifiek stuk van Chopin en in de luisterversie zijn fragmenten uit het stuk in en onder de tekst gemixt. Frank Rigter leest voor met een krachtige, duidelijke stem en heeft een fijne dictie. In alle eerlijkheid kan ik zelf niet lezen met muziek op de achtergrond, maar hier vormen stem en muziek een natuurlijke combinatie. En ik wist wel wat van liefde en leven, maar nog niets van Chopin.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden