Serierecensie Orange Is the New Black

Seizoen 7 van Orange is the New Black geeft de serie met terugwerkende kracht monumentale status ★★★★☆

Orange Is the New Black

Orange Is the New Black begon ooit als de verfilming van de gelijknamige autobiografie van Piper Kerman (gespeeld door Taylor Schilling), waarin een bevoorrecht meisje beschrijft hoe ze in een Amerikaanse vrouwengevangenis terechtkomt, omdat ze werd betrapt op het smokkelen van drugsgeld voor haar vriendin.

Het eerste seizoen werd op 11 juli 2013 uitgebracht op de toen nog jonge streamingdienst Netflix. Het was een van de eerste Originals van Netflix, en een van de redenen waarom Netflix aan een groeispurt begon die tot op de dag van vandaag voortduurt en de film- en televisie-industrie voorgoed heeft veranderd. Orange Is the New Black (OITNB) introduceerde in de loop der jaren tientallen nieuwe acteurs met diverse achtergronden. De serie maakte daarmee duidelijk dat veel ander drama waarin het echte leven wordt geportretteerd, maar een schriele afspiegeling van dat leven is. 

Het was een serie die zich op alle mogelijke manieren moeilijk liet classificeren: bij de Emmy’s zweefde OITNB steeds tussen komedie en drama in. Wellicht categorie-technisch een dilemma, maar zoals bij de beste series trok showrunner Jenji Kohan zich daar maar weinig van aan. Laten we het een ‘hartverscheurende komedie’ noemen.

Televisiemonument

Na zeven seizoenen is het voorbij. Persoonlijke kijkgeschiedenis: de eerste drie seizoenen verslonden en daarna het spoor een beetje bijster geraakt. Seizoenen 4, 5 en 6 draaide in cirkels; er werden voortdurend nieuwe verhaallijnen en personages toegevoegd, terwijl het centrale dilemma van Piper en haar op-en-af-relatie met haar vriendin en medegevangene Alex wat sleets voelde.

Seizoen 7 is echter een geslaagde en zelfs indrukwekkende afsluiting. Met terugwerkende kracht wordt OITNB toch echt een televisiemonument. Je kunt rustig zeggen dat de makers te veel willen; een passende afsluiting voor alle (tientallen) personages en verhaallijnen en een statement maken over de State of the Union, die er vanuit het perspectief van de vrouwen in de gevangenis beroerd bij ligt. Maar goed, na de laatste anderhalf uur durende aflevering lagen we als een emotioneel wrak in de hoek. En meer kun je toch niet van een laatste aflevering vragen. 

Dit seizoen van OITNB doet denken aan het laatste seizoen van The Wire, waar de schaarse persoonlijke triomf wordt afgezet tegen de meedogenloze manier waarop de meeste personages door de samenleving worden vermalen.

Het zevende seizoen van OITNB haalt de immigratiecrisis binnen door naast de gevangenis een nieuwe locatie op te trekken, een detentiecentrum voor vrouwelijke illegale immigranten waar de immigratiepolitie ICE (Immigration and Customs Enforcement) een schrikbewind voert. Het is al snel duidelijk dat het met de rechten van deze vrouwen in de praktijk nog slechter gesteld lijkt dan bij hun buren. En beide thema’s vervlechten zich fraai als de oude keukenploeg uit de gevangenis voor de immigranten gaat koken. 

Als je tegelijk naar Handmaid’s Tale (Videoland) aan het kijken bent (deze week de laatste aflevering van het derde seizoen) dan zou je kunnen denken dat die oranje overalls onderdeel zijn van een dystopie. Maar dan hier en nu.

Orange is the New Black, seizoen 7

Drama/komedie

★★★★☆

Van Jenji Kohan

Met Taylor Schilling, Danielle Brooks, Kate Mulgrew, Natasha Lyonne

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden