Binnenkijken Appartement in Rotterdam

Sabine en Paul waren op zoek naar een ‘normaler’ appartement. Toen kwam deze oude papierfabriek in Rotterdam op hun pad

Sabine en Paul zochten eigenlijk een gewoon appartement in Rotterdam. Het werd iets groters.

‘We hebben eigenlijk heel veel boeken, maar sinds we deze gigantische kast hebben, lijkt het alsof onze collectie niks voorstelt. De kast is 6 meter hoog en 3 meter breed, en volledig gemaakt van roestvrij staal, bedacht door de Rotterdamse ontwerper Phil Procter.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Wie? 

Sabine Marcelis (33) en Paul Cournet (30).

Wat doet ze? 

Sabine is designer, Paul architect.

Waar? 

Een oude papierfabriek in Coolhaven, Rotterdam

Beeld Marleen Sleeuwits
‘Het tafeltje is van de Deense kunstenaar Fos. Na mijn afstuderen heb ik een aantal jaar voor hem gewerkt. Dit was een cadeautje voor mijn verjaardag.’ ‘De bank was een van onze eerste interieurkeuzes: die moest er sowieso in. Dit ontwerp van de Fransman Pierre Paulin is altijd al mijn favoriet geweest. Het paste eerder alleen nooit in mijn woning, omdat de bank 6,30 meter lang is.’ ‘Dit kleed is deels bordeaux, deels donkerblauw. Ontwerpbureau Rens heeft oude kleden in inkt gedoopt, waardoor ze een nieuw leven krijgen.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Hoelang wonen jullie in dit pand?

Sabine: ‘We hebben dit huis twee jaar geleden gekocht en wonen er nu een jaar. We waren eigenlijk op zoek naar een ‘normaler’ huis, een appartement van 100 vierkante meter, bijvoorbeeld. Na een paar suggesties van de makelaar kwamen we er toch achter dat we naar iets aparts verlangden, een plek waar we zelf nog wat van konden maken. Toen kwam dit pand op ons pad. De ruimte bleek gigantisch: 520 vierkante meter. De aankoop was doodeng, maar we dachten: laten we het gewoon doen. Beroepsmatig zijn we toch al met dit soort projecten bezig, dus waarom zouden we niet met een eigen pand aan de slag gaan?’

‘We hebben twee totempalen in huis, deze is van keramiek, gemaakt door Koen Taselaar, een Rotterdamse kunstenaar. We vinden dit ding geniaal en worden er blij van. Koen moet nog een lamp van me krijgen, want we hebben ‘m geruild, maar die ben ik nog steeds aan het ontwerpen.’ ‘Het zitobject is van Muller van Severen. Het heet ‘Wire s’ en is van staal gemaakt.’ Sabine: ‘Ik heb vorig jaar een installatie gemaakt waarvoor ik een schilderij van Mondriaan ‘uit elkaar heb getrokken’. Op die manier ontstond een driedimensionale ruimte. Dit gele blok is een deel van die installatie. Ons huis staat vol met prototypes en restjes van oude projecten.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Hoe heeft het huis toen vorm gekregen?

‘Dat was nog best een klus, omdat je op een plattegrond niet in de gaten hebt hoe groot een huis echt is. We hadden in eerste instantie bijvoorbeeld te veel plek voor de toiletten gerekend. Toen we de ruimte gingen aftekenen met tape, bleek dat er wel drie toiletten daar zouden passen.

‘We hebben maar één binnenmuur laten plaatsen, omdat we het jammer vonden om deze ruimte niet maximaal te benutten. Om toch aparte kamers te creëren, hebben we veel gordijnen laten ophangen. Dat maakt de ruimte superflexibel. Als we een feest geven gooien we de boel open, maar wanneer we met zijn tweetjes een film willen kijken, doen we de gordijnen dicht. Dan ploffen we neer op de zitzak en zetten de beamer aan: onze eigen minibioscoop.’

‘Het begint en eindigt altijd aan deze bar. Gisteren kwamen er mensen eten, en we hebben niet eens aan de tafel gezeten, alleen maar hier.’ ‘Het was onmogelijk om een leuke barkruk te vinden. Die hebben we toen maar zelf gemaakt. Ze passen daardoor mooi bij onze keuken, waarvan alle verticale delen van plexiglas zijn en de horizontale vlakken van graniet.’ Beeld Marleen Sleeuwits
In de keuken hebben we neonverlichting gecombineerd met lampen van het Franse merk Sammode.’ ‘De draaischotel is een Lazy Susan van mijn grootouders. De vaas die erop staat, is van de kunstenaar Fos, ontworpen voor het modehuis Céline.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Hoe is de inrichting tot stand gekomen?

‘Veel bevriende collega’s zijn betrokken geweest bij de verbouwing en inrichting. We vonden het belangrijk om onze vrienden in het huis te brengen, ik wilde de woning niet alleen volzetten met mijn eigen werk. Een beetje is leuk, maar te veel voelt narcistisch. We hebben allerlei kunstwerken geruild en voor iedere ruimte een eigen concept bedacht. Zo zijn de slaap- en logeerkamer helemaal in geel en is het toilet roze. Op die manier heeft iedere ruimte een eigen sfeer.’

‘Deze spiegel is van de Zweedse kunstenaar Jenny Nordberg. Typisch zo’n ding waarvan ik denk: waarom heb ik het zelf niet ontworpen? Ze heeft het zilver maar op een deel van de glasplaat gegoten, waardoor je alleen in het midden een spiegelbeeld hebt. Heel cool.’ Beeld Marleen Sleeuwits
‘De gordijnen zijn bedrukt met schetsboekcollages van de Berlijnse kunstenaar Ehssan Morshed Sefat. We hebben samen gestudeerd en hij is sindsdien een van mijn beste vrienden. Zijn manier van denken is zo uniek: hij maakt geen schetsen, maar grote collages waarbij allerlei verschillende dingen door elkaar lopen.’ Beeld Marleen Sleeuwits

Zijn jullie kieskeurig op het gebied van meubels?

‘Enorm, mede daarom staat ons huis ook niet vol. We houden niet van prullaria en vinden het onplezierig in een drukke ruimte te wonen. We worden allebei vrij onrustig van onnodige kaarsenhouders en dat soort dingen. Natuurlijk willen we wel wat meer spullen in de woning hebben, maar dan nemen we liever de tijd om te kijken wat het écht moet zijn.’

De ‘Life’s a bubble’-vaas van Lotte van Laatum is gemaakt van iriserend laboratoriumglas dat tegen een stootje kan, € 275. lottevanlaatum.nl
Studio Truly Truly maakte deze gepoedercoatte stalen bijzettafel ‘Daze’ met een bijzonder verfeffect, € 714. monologue-london.com
Salontafel ‘Quartzite’ uit de ‘Falling Rock’-collectie van Buro Belén, prijs op aanvraag. burobelen.com
Pierre Paulin ontwierp in de jaren zeventig de 6 meter lange ‘Osaka’-bank, vanaf € 3.232. deprojectinrichter.com
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.