de gids geluidsontwerp auto's

Ook hyperkapitalistische tijden veranderen: autofabrikanten besteden héél veel zorg aan geluidsontwerp

Elke twee weken schrijft Sheila Sitalsing of Chris Buur over wat hun is overkomen of opgevallen op de weg en in de berm. Deze week: de geluidsontwerpen van Sloane Street.

Een Ferarri in Sloane Street. Beeld Getty Images

Sloane Street verhoudt zich tot de PC Hooftstraat als de PC tot de Slotlaan in Zeist. Zeker sinds de jaren zeventig is de straat spreekwoordelijk voor opzichtige rijkdom - upper class en upper middle class meisjes liepen er rond met Hermès-hoofddoeken, dichtgeknoopt tussen kin en onderlip, codetaal voor Ik Heb Heel Erg Rijke Ouders En Ik Hou Van Een Feestje. Sloane Rangers was hun gevatte bijnaam.

De code is nu iets anders. Sloane Street is een parade van expressionistisch vormgegeven supercars, in zeker de helft van de gevallen bereden door de Qatari en Dubaïensers die het vastgoed in de buurt bezitten, in langzaamrijdend tot stilstaand verkeer. Kanariegele McLarens, Ferrarirode Ferrari’s en appel-afwasmiddelgroene Lamborghini’s doen pijn aan je ogen - en vooral aan je oren. Want de truc is om, met de 15 kilometer per uur waarin je voorbijschrijdt, de platgeslagen monsterbak even in zijn vrij te zetten en flink te gassen, om, HALLO, te laten horen dat je er bent. Dat klinkt of twee stratenmakers aan weerszijden een trilstamper tegen je slaap houden.

Of nee, we moeten preciezer zijn. Want als u denkt dat sportwagenlawaai een kwestie is van beide uitlaatpijpen afzagen en knallen maar, o nee. Autofabrikanten besteden héél veel zorg aan geluidsontwerp. Dat begint al bij de deuren: van nature maken die een goedkoop blikkerig geluid als ze dichtslaan, dus zitten er dempers aan de randen en zijn de slotmechanismen vergroot om dat bevredigende brandkastdeurgeluid te bewerkstelligen dat u zo’n stevig gevoel geeft. Kunt u nagaan hoe groot de ingenieursteams zijn die bij duurdere merken het motorgeluid tot de gewenste finesses fijnstellen. Moderne auto’s maken lage toerentallen en dat klinkt ongewenst krukkig als je dat ongemoeid laat. De alternator maakt een huilerig zeurgeluid, dus die moet goed worden weggemoffeld. Lamborghini wil dat de connaisseur hoort dat de autobouwer geen turbo’s gebruikt, vandaar dat geluid van een cirkelzaag die net het metaal raakt. Ferrari gaat voor een warmer geluid, meer een kettingzaag die al diep in de boomstam zit. Range Rover voegt daar een grom aan toe van een vertraagd afgespeelde leeuw die sf-filmers gebruiken voor een ontwakende brontosaurus.

De Britse overheid vindt dat het wat uit de hand begint te lopen en installeert sinds juni lawaai-flitspalen om overtredingen van het geluidsniveau te beboeten.

Zonde, wel - het supercarorkest maakt een atonaal, industrieel muziekstuk dat de agressieve minachting en naakte patserigheid van het knalpotkapitalisme briljant verklankt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden