Nederland is wereld genoeg voor mijn liederen

Huub van der Lubbe (55) heeft op reis geen muziek nodig om te genieten. Het geluksgevoel verwerkt hij wel in zijn liedjes....

Als je wilt weten waar de muziek van De Dijk vandaan komt, moet je gewoon door Nederland fietsen. En dan vooral door de steden. Amsterdam of Rotterdam of Utrecht of Maastricht, dat is wereld genoeg voor mijn liederen. Daar schrijf ik over.

En over mezelf, en mijn eigen hoofd, gevoed met indrukken uit nachtelijke ritten.

Die liedjes, die sudderen. Het is niet zo dat de plekken waar ik kom de enige inspiratie vormen. Er staat altijd een potje te pruttelen op het fornuis, en daar haal ik zo nu en dan een schep uit en die doe ik een kom.

Maar dat de reizen die ik maak, en dat de situaties die ik tegenkom een rol spelen in dat pruttelen, dat ze een behang vormen, dat sluit ik niet uit. Ik ga immers graag op reis.

Eenmaal op reis ben ik niet in staat om van de indrukken die ik opdoe ter plekke een lied te maken. Als ik al iets schrijf op locatie, dan zijn het gedichten. Wellicht omdat een gedicht in zichzelf al af is. Als ik dan begin met schrijven, wil ik het in een keer afhebben. Bij een liedje lukt dat minder, moet je toch ook rekening houden met het arrangement. Gezongen woorden vertellen een ander verhaal. De melodie zet je op een spoor, duwt je een bepaalde richting uit.

Soms komen die zaken – bestemmingen en thuis, gedicht en lied – samen. Zoals in het lied Mooier dan nu. Het refrein heb ik geschreven op La Gomera, een van de Canarische Eilanden. Het was oorspronkelijk een gedichtje voor mijn geliefde. We zaten aan de kust en voor onze neus was het water, en de zon.

De gedachte kwam op dat als we hier nog niet van zouden kunnen genieten, het nooit zou lukken. Dat heb ik opgeschreven in een gedicht. Als statement, want vroeger vond ik dingen weliswaar mooi, maar er moest altijd méér. Op het moment zelf kon ik me nog niet zo goed realiseren hoe gelukkig ik was. Vijftien jaar later maakte ik een wandeling op het KNSM-eiland in Amsterdam, het uitzicht was zo prachtig dat de herinnering aan dat moment op Gomera weer bovenkwam. Die wandeling is, samen met dat gedicht, het lied Mooier dan nu geworden.

Ook Wanhoop niet is wandelend langs de zee op Corsica ontstaan tijdens een moeilijke periode. Oog in oog met de zee en de schoonheid van de natuur kwam het besef dat het ooit anders zou gaan, dat het leven doorgaat, en dat het weer dik in orde zou komen. En zo is het ook gegaan.

Ik kan heel goed zonder muziek, ik kan ook goed tegen stilte. Als ik mezelf vergelijk met de andere jongens uit de band, ben ik bijna geen muzikant te noemen. Zij kunnen geen drie stappen zonder hun iPod, hebben altijd muziek opstaan. Ik heb dat niet.

Niet dat ik helemaal geen muziek meeneem op reis; het Stabat Mater van Pergolesi bijvoorbeeld, of Dido en Aeneas van Purcell. En vooruit, af en toe wil ik drums – Van Morrison.

Of eigen muziek. Als een nieuwe plaat is uitgekomen, neem ik die mee op vakantie. Ga ik na twee weken met een fles wijn op een rotsblok zitten en ga ik met frisse oren de plaat luisteren. Dan vier ik dat ie uit is en ben ik tevreden.

Michiel van der Geest

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden