Nederland is één groot festival, altijd en overal

In een land waar het woord ‘verfestivallisering’ is uitgevonden en zelfs op de politieke agenda staat, moet wel iets moois aan de hand zijn. Prik die piratenvlag maar op de iglotent, want Nederland is ongetwijfeld het dichtst befestivalde land ter wereld. 

Dat hoef je eigenlijk niet eens uit te rekenen. Reis op een willekeurig zomers weekend diagonaal door het land en aanschouw de tentenkampen van de pop-, jazz- en dancefestivals, in weilanden en rond industriegebieden, in stadsparken en langs recreatieplassen. Of naast de zoevende achtbanen van een pretpark.

We waren de afgelopen decennia natuurlijk al gezegend met eerbiedwaardige festivals als Lowlands, Pinkpop en North Sea Jazz en een krankzinnig muziek- en lifestylefeest als de Zwarte Cross. Maar de laatste jaren stak een frisse festivalstorm op en werden we weggeblazen door ambitieuze nieuwkomers: Best Kept Secret, Down The Rabbit Hole, Into the Great Wide Open, Dekmantel en kleine maar bijzonder fijne festivals als Strange Sounds From Beyond. Het kon niet op.

Maar cultuur- en infrastructuurkenners zagen dat anders. Ze waarschuwden maar vast toen bijvoorbeeld Down The Rabbit Hole (DTRH) zich opwierp als concurrent van het ook al nieuwe Best Kept Secret (BKS). Er zouden festivals omvallen. Omdat de groei niet oneindig kon zijn, het aanbod echt goede bandjes en dj’s beperkt is en het publiek ook niet helemaal gek is. Jawel: er zouden festivalslachtoffers vallen.

Die vielen niet – of nauwelijks. Kijk dit jaar naar de programmering van die twee grote nieuwe popfestivals DTRH en BKS. Om door een ringetje te halen. Op DTRH staat Nick Cave naast Anderson, Paak, David Byrne én Queens of the Stone Age. Op BKS de Arctic Monkeys, Vince Staples én LCD Soundsystem. Hoezo een beperkt aanbod?

Het festivalpubliek lijkt het er ook niet zo moeilijk mee te hebben: wil je naar drie festivals, dan ga je naar drie festivals, als je er tenminste genoeg voor hebt weten te sparen. De voorzieningen rond de Nederlandse festivals zijn bovendien zo goed en luxe geworden – kijk naar het culinaire aanbod bij bijvoorbeeld BKS of naar de spa-achtige jacuzzicamping rond Lowlands – dat je het als festivalganger geestelijk en lichamelijk makkelijk een paar festivals per jaar volhoudt.

Het festivalaanbod is ongekend rijk. Dankzij de nieuwe aanwinsten, maar ook omdat de tenten van de oude meesters nog zo strak aan de stokken zitten. Kijk naar Pinkpop, dat na een mindere periode is herrezen en nu geldt als generatieverbindend festival met de grootste, klassieke en minder klassieke, namen op het hoofdpodium. Of Lowlands, dat de laatste jaren weer heel nauwkeurig aangeeft waar de trends in de pop, de dance en bijvoorbeeld de hiphop te ontwaren zijn.

Hoe goed Nederland is geworden in de festivalbranche, blijkt ook wel uit het succes van het Tilburgse hiphopfestival Woo Hah! Dat groeide in een paar jaar uit tot niet te missen buitenfeest voor de allerbeste hiphop en verhuist dit jaar voor het eerst vanuit de binnenstad van Tilburg naar het recreatiegebied bij Hilvarenbeek. En wordt daarmee in één klap misschien wel het allergrootste hiphopfestival van Europa.

En kijk naar het Amsterdamse Dekmantel, dat begon als leuk maar bescheiden dancefestival in het Amsterdamse Bos en nu een vijfdaags, hoogwaardig muziekfestival is geworden dat zich uitstrekt van het Muziekgebouw aan ’t IJ tot aan de wandelgebieden ten zuidwesten van de stad. En dat als festivalconcept de wereld overgaat: een Nederlands festival als exportproduct.

In deze editie vieren we het zomerse festivalseizoen, maar eigenlijk kunnen we niet eens meer van festivalseizoenen spreken. Na de zomerfestivals volgen tegenwoordig de najaarsfestivals als het Amsterdam Dance Event en Le Guess Who?. En dan kruipen we al weer langzaam naar winterfestivals als Eurosonic en Noorderslag, om ons daarna maar weer op te maken voor voorjaarsfestivals als Paaspop en Rewire.

Het is het hele jaar feest. En dat wij er zijn geweest, leest u hier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden