De Gids Wat zou u doen?

Mijn man is schijnheilig. Onze kinderen straks ook?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

Mijn man (32) en zijn familie zijn gelovig. Ik daarentegen niet. Dat weet zijn (praktiserende) familie niet, omdat ik me voldoende aanpas. Mijn man noemt zichzelf gelovig vanwege zijn opvoeding, maar heeft er verder weinig mee. Tijdens familiebezoek moeten ‘niet koosjere’ dingen (voedsel, meningen) verstopt of vermeden worden. Ik erger me dan aan zijn hypocrisie en maak me zorgen over hoe dat gaat zijn als we kinderen krijgen. Die wil ik eerlijk en vrij opvoeden. Mijn man vindt dat ik onnodig pieker, omdat hij zelf toch niet praktiserend is. Het gaat mij vooral om de schijnheiligheid tegenover zijn familie. Wat zou u doen? 

Vrouw (30), naam bij de redactie bekend

Niet zo belangrijk

Mijn vrouw en ik zijn beiden katholiek opgevoed. Daar is het bij gebleven. De kinderen zijn niet godsdienstig opgevoed. Dat weten onze ouders. Er is door hen nooit veel aandacht aan besteed. Toen onze zoon, heel lang geleden, de kerststal bij mijn schoonouders zag riep hij: ‘Mémé, wat heb jij een mooie boerderij’ Mémé was even van de kook, dat hij niet wist wat een kerststal was. Het leverde geen probleem op.

Clem van der Made (74), Malden

Laat hen zelf kiezen

Wat me opvalt is dat u aangeeft dat u zich voldoende aanpast. Bij mij komt de vraag op: waarom doet u dat? U heeft recht op uw denkwijze en deze kunnen uiten, gelovig of niet. Geaccepteerd worden om waar u voor staat, zonder af te dwingen dat zij hetzelfde moeten denken als u. Wees eerlijk, laat hen u accepteren zoals u bent en denkt en accepteer hen zoals zij zijn. Wees het eens dat u het samen oneens bent. Kan men dit niet, dan is dat ook fijn om te weten. Lukt u dit niet, maak bij de kinderen bespreekbaar waarom u en hun vader kiezen voor de ‘schijnheiligheid’. Laat hen hun eigen keuzes maken, ook al worden u en uw man hierdoor geschaad.

Annette de Jong (45), Leidschendam

Ouders hebben toch de meeste invloed

Ik zou me er niet zo druk overmaken. Jullie kinderen worden immers vooral door jullie opgevoed dus jullie invloed is het grootst. Je kunt kinderen prima uitleggen dat niet iedereen hetzelfde is. Dat mensen verschillend denken en dat dat niet perse goed of fout hoeft te zijn. Leer ze respect te hebben voor andersdenkenden, dat wordt dan misschien wederzijds. Je schoonfamilie vindt veiligheid in wat ze geloven, gun ze dat. Maar dat hoeft niet te betekenen dat ze bepalen hoe jullie kinderen in het leven moeten staan. Het is aan je man om daar het midden in te vinden! 

Nel van Iersel (73), Uden

Verkeerde vraag

Door uw man als schijnheilig weg te zetten richt u zich op het symptoom en niet op het onderliggende probleem. Dat uw man zich aanpast als zijn familie er is komt omdat hij een goede band met zijn familie belangrijk vindt. Cultuur en opvattingen van zijn familie zijn in deze relatie bepalend. Ga met uw man in gesprek over zijn relatie met de familie en hun cultuur. Erger u niet aan zijn hypocrisie maar ontdek waarom hij en zijn familie zich zo gedragen. Wanneer u dit weet kunt u in gesprek gaan over hoe hiermee om te gaan bij het opvoeden van jullie kinderen.

Ewout Dam (25), Meteren

Wie is hier eigenlijk schijnheilig?

U bent niet gelovig. Uw schoonfamilie weet dat niet. Want u past zich voldoende aan. Wie is hier eigenlijk de schijnheilige? Wat voor voorbeeld geeft u (straks) aan uw kinderen met uw verhullende gedrag? Hoe authentiek wilt u het leven nu (samen) leiden, en in hoeverre wilt u rekening houden met de familie? Daarover moet het gesprek met uw man gaan. En kijk vooral ook zelf in de spiegel.

Corry van Zeeland (56), Veldhoven

Over twee weken: hoe ga ik om met het lelijke kledingstuk dat ik cadeau heb gekregen?

Ik heb een hele lieve, aardige buurvrouw met wie ik dagelijks een praatje maak voor de deur. Zij houdt van uitgesproken kleding met felle kleuren en geometrische patronen. Ik geef haar daar wel eens, uit fatsoen en omdat ze zich er zo happy in voelt, complimenten over. Laatst nog, over een vrij hysterische jas die helemaal bij haar past, maar ik zelf nooit zou dragen. Blijkbaar heb ik iets té enthousiast geroepen wat een mooie jas ik het vond, want daarna stond ze stralend op de stoep met een vergelijkbare jas die ze voor mij had gekocht in de uitverkoop. De jas niet dragen zonder uitleg is geen optie, ze ziet me praktisch elke dag. Maar opbiechten dat ik er niet dood gevonden in wil worden is ook zo wat. Wat zou u doen? 

Vrouw (32), naam bij de redactie bekend 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden