Met deze campingknutsels maakt u het kampeerleven nog makkelijker

Al is het waarschijnlijk wel zo verstandig ze niet allemaal na te maken

De makers van de rubriek De Maakbare Wereld keren eenmalig terug met vier handige knutseldingen om uw verblijf op de camping te veraangenamen. Al is het waarschijnlijk wel zo verstandig ze niet allemaal na te maken.

Beeld Olivier Heiligers

Steekvlam-frituurpan - Rolf Hut

Ik kampeer niet. Mijn idee van vakantie is niet met een wc-rol onder de arm naar een toiletgebouw te sjokken, of op een camping-stelletje proberen pasta-rode-saus lauw te krijgen. Gemengde gevoelens dus toen de redactie vroeg om De Maakbare Wereld nieuw leven in te blazen met deze special over 'op de camping'. Blij dat De Maakbare Wereld niet vergeten is. Maar ook twijfel: geen idee wat ik op een camping zou doen: ik kom daar nooit!

Gelukkig kom ik wel op een campingachtige locatie: het jaarlijkse bètakamp van de Haagse middelbare school De Populier. Al vijftien jaar gaan hun leerlingen naar een boerderij buiten Maastricht om alle bèta-wetenschappelijke dingen te doen die je liever niet in de binnenstad van Den Haag doet of kan: met een telescoop naar planeet Jupiter kijken, zelfgemaakte raketjes lanceren, luchtbuks schieten. Dat soort dingen.

Sinds drie jaar geef ik er 'don't try this at home'-demonstraties. Bijvoorbeeld de raket-aangedreven werpspeer die ik vorig jaar in deze krant beschreef. Het bètakamp is de perfecte locatie voor een camping-maak-indruk-project.

Beeld Rolf Hut

Elk jaar maken de leerlingen warme marshmallows boven het kampvuur. En elk jaar demonstreer ik waarom je brandend frituurvet niet kunt blussen met water. Dat gaan we combineren!

Ik vraag leerling Hugo om met wat tape en ijzerdraad het mandje van de frituurpan om te bouwen tot een 'kiep water op commando in de frituurpan'-constructie. De marshmallows span ik boven de frituurpan door twee stokjes in bierflesjes te zetten en bovenin een inkeping te maken waar ik de spies met marshmallows in kan leggen.

Met alle leerlingen op veilige afstand steek ik de olie in de frituurpan aan. Ik loop naar achter en trek aan het touw dat Hugo's constructie om doet kantelen en een glas water in de pan gooit. Een steekvlam van 4 meter stijgt op uit de pan. De marshmellows zijn perfect geroosterd. Nou ja, perfect, de onderkant is wat verast...

De reden dat we op bètakamp elk jaar een frituurpan opofferen is om de leerlingen deze steekvlam in een veilige omgeving te laten zien. Wanneer ze volgend jaar in een studentenhuis wonen en een keer een vlam in de pan hebben zullen ze die niet met water blussen. Meer dan welk maakbarewereldproject ooit geldt hier: probeer dit niet thuis. Probeer dit gerust op de camping. Ik kampeer niet, dus dan weet ik zeker dat u mij niet per ongeluk verast.

Disclaimer: hou voldoende afstand, ook tot uw medecampinggasten. Niet op droog gras, maar op een stenen ondergrond, die vooraf nat is gemaakt. Niet te veel water, een bekertje is genoeg, meer is nog gevaarlijker dan dat dit stomme idee al is...

zie rolfhut.nl/frituurpan voor een video

Slaapzakhangmathybride - Ans Hekkenberg

Maak een campinggadget van spullen die je toch al meeneemt op vakantie. Zo luidde de uitdaging voor deze zomerse 'comeback' van De Maakbare Wereld. Nu heb ik de pech dat ik altijd juist zo min mogelijk spullen meeneem op reis. Een rugzak, tent en slaapzak, dat wel - maar geen multimeter, cirkelzaag of 500-delige dremelset. Sterker nog, soms mis ik zelfs de simpelste campingbenodigdheden.

Ik hou van 'basic', maar wanneer ik voor mijn tentje in een mierenhoop zit, blikvoer naar binnen lepelend, ben ik toch wat jaloers op de buurman die vanuit zijn hangmat naar een ultra hd-tv kijkt terwijl hij steaks roostert in een Big Green Egg. Ik bedoel natuurlijk: die hangmat, dat wil ik ook!

Maar een lichte bepakking betekent nou eenmaal keuzen maken. Bijvoorbeeld: slaapzak of hangmat? Deze Maakbare Wereld-aflevering bracht me op een oplossing voor dit probleem. Waarom maak ik niet een slaapzak die ook als hangmat kan dienen? Het klinkt eenvoudig. Hang een slaapzak tussen twee bomen en klaar is kees. Helaas, een slaapzak is er niet op gemaakt om een mens te dragen en zou onder het gewicht scheuren. Ik moet dus slimmer te werk gaan.

Beeld Ans Hekkenberg

Ik maak aan de onderzijde van mijn slaapzaak de naad los, zodat de slaapzak aan beide uiteinden open is. Vervolgens sla ik aan de onderzijde drie zeilringen door de slaapzak heen, naast elkaar op een rij. Om zeker te zijn dat de zeilringen stevig vastzitten, heb ik deze plek versterkt met een strook canvas afkomstig van een oude tentstokkenzak. Ook aan de bovenkant van de slaapzak bevestig ik drie zeilringen op een rij. Vervolgens trek ik spanbanden door de zeilringen heen, zodat de banden in de lengte onder de slaapzak zitten. Wanneer je de slaapzak als hangmat gebruikt, bind je de uiteinden van deze banden aan twee bomen. Als de slaapzak vervolgens gewoon als slaapzak moet dienen, trek je simpelweg de banden uit de gaten.

De gemaakte constructie zou stevig genoeg moeten zijn om mijn gewicht te dragen, maar ze is nog niet stabiel. De banden schuiven opzij, waardoor ik ertussen glip en mijn gewicht alsnog op de slaapzak drukt. Daarom knoop ik tussen de banden paracord, waardoor de banden hoogstens 15 centimeter van elkaar kunnen bewegen. Dit herhaal ik over de gehele lengte, zodat een stevige net-constructie ontstaat. Ik knoop de uiteinden van de banden vervolgens tussen twee bomen, en kruip vol vertrouwen in mijn slaapzak-hangmathybride. Hemels.

Beeld Olivier Heiligers

Tentharingheipaal - Cor van Essen

Sommige uitvindingen werken zo goed, dat het onmogelijk beter lijkt te kunnen. Het in de grond slaan, duwen of schoppen van tentharingen lijkt tot in de puntjes te zijn doorgeëvolueerd, maar daar denk ik anders over.

Wat zijn de nadelen? Je kunt op je vingers slaan. Het duurt te lang. Je moet de hele tijd met je knieën op de grond zitten. Dit moet anders, ik hoop dat u dit ook ziet. Daarom heb ik de tentharingheipaal gebouwd. Het is een buis waar je onderin een tentharing kunt zetten om vervolgens een gewicht op te hijsen dat dankzij elastieken de haring de grond in boort.

Hoe heb ik de heipaal gebouwd? Het grootste deel van de constructie bestaat uit een dikke pvc-buis van ongeveer een meter. De buis heeft een breder deel zodat je er andere elementen op kunt aansluiten; dit wordt de onderkant. In de lengte boven het brede gedeelte heb ik gleuven waarlangs het gewicht op en neer kan bewegen.

Beeld Cor van Essen

Als gewicht heb ik een rubberen hamer gebruikt die iets smaller is dan de buisdiameter. Het handvat heb ik afgezaagd tot er ongeveer een centimeter over was. Aan de bovenkant van de hamer stak al een centimeter hout uit, dus zo heb ik aan beide kanten een stuk hout uitsteken. Aan beide uitstekende stukken hout heb ik een schroef met een oog bevestigd.

Ik heb dikke elastieken gekocht met grote haken aan beide uiteinden. Zoiets als een spin voor op je fiets is ideaal. Door de oogjes aan de hamer heb ik een van de elastiek haken gedaan en met flink wat hameren en nijptangwerk heb ik de haken gesloten rond de ogen.

Beeld Olivier Heiligers

Boven het brede gedeelte van de buis heb ik een metalen ring gezet die je normaal gebruikt om buizen aan een muur te bevestigen. Deze ring bestaat uit twee helften die aan elkaar zitten met twee bouten. De ruimte tussen de helften is groot genoeg om de elastiekhaken rond de bouten te bevestigen.

Eerste vuurdoop. Grasveldje voor de deur, de heipaal en een vrijwillige tentharing.

Haring op z'n plaats, buis er overheen, gewicht zo ver mogelijk omhoog trekken en LOS!

Succes! De haring is in één slag zo krom als normaal pas na een paar keer slaan met een gewone hamer. Hij is ook een paar centimeter de grond in gegaan. Misschien is het goed om voorlopig nog maar even met de hand te hameren. Maar ik zie potentie.

Aansteker 2.0 - Ernst Arbouw

In tegenstelling tot collega Rolf hou ik dus wel van kamperen. Op onze zolder liggen vier tenten, een collectie slaapzakken voor elk seizoen en een kampeerbrander waarmee je de pasta-rode-saus heter krijgt dan lava uit een vulkaan in Mordor. En titanium tentharingen. En een opvouwbare slakom. Kamperen is namelijk een spulletjesactiviteit.

Een zogeheten 'spullenactiviteit' is een bezigheid waarbij je onbedoeld (of bedoeld, dat kan ook) meer en meer gadgets, gereedschap en handige dingetjes verzamelt. Kamperen, klussen, koken, tuinieren, wielrennen - allemaal activiteiten met een eigen spulleneconomie van fabrikanten en winkelketens en zeecontainers vol tuingereedschap, derailleurs en taartvormen die de wereld overgaan.

Het merendeel van die spulletjes heb je niet nodig. Om me even te beperken tot kamperen: een beetje goed gesorteerde kampeerwinkel heeft al gauw twintigduizend producten in de kassa staan. Als je er daarvan twintig nodig hebt, is het veel. Tel maar mee: tent, slaapzak, slaapmatje, kooktoestel, pannen, zakmes met kurkentrekker en een warme trui. Oké dan: een lampje om 's avonds je boek te lezen, en twaalf boeken.

Beeld Ernst Arbouw
Beeld Olivier Heiligers

Zie daar m'n ideale vakantie: een tent, een trui, een boek, iets dat je openmaakt met een kurkentrekker en dan een kampvuur.

Het kampvuur dus. Globaal gezegd zijn er twee manieren om een vuurtje te stoken: met papier en lucifers en een heleboel geduld (of een heleboel wasbenzine, als je graag op Teletekst komt) of met de Maakbare Wereld Kampvuur- en Barbecueaansteker, gemaakt van spulletjes die je als het goed is toch al bij je hebt: een potlood, een zakmes en startkabels van de auto.

Schraap met het zakmes het hout van de uiteinden van het potlood zodat de grafietstift bloot komt te liggen. Haal in het midden ook een deel van het hout weg en leg het potlood tussen de aanmaakhoutjes in het vuur of op de barbecue. Klem op beide uiteinden een knijper van de startkabels en sluit die aan op de accu van je auto of kampeerbus. De rest gaat van zelf.

Retorische vraag: een kampvuur aanmaken met startkabels en een accu, is dat niet vreselijk gevaarlijk? Zou je jezelf kunnen elektrocuteren? Voor de zekerheid heb ik het nagevraagd bij m'n garagehouder. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ik hem door de telefoon zijn hoofd hoorde schudden: 'Als je toch een auto hebt, waarom gebruik je dan geen benzine?'


Even terug

In de rubriek De Maakbare Wereld bouwden vier handige knutselaars twee jaar lang elke week een apparaat dat het leven prettiger maakt. Met huis- tuin- en keukenspulletjes en stap voor stap uitleg. Voor deze Sir Edmund vroegen we Rolf Hut, Cor van Essen, Ans Hekkenberg en Ernst Arbouw nog een keer iets voor ons te maken: een knutselding dat uw campingverblijf helpt veraangenamen (al zouden we van sommige bijdragen afraden ze zelf te proberen).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.