De Gids Autotest

Met de langverwachte Model 3 maakt Tesla zijn beloften waar. Op één na

Met de ‘goedkope’ Model 3 maakt Tesla een grote actieradius (iets) bereikbaar(der). En dat is niet het enige pluspunt van deze geweldige e-auto .

Tesla Model 3.

Eerst dan maar het slechte nieuws: de goedkope versie van de ‘goedkope Tesla’, Model 3, is er nog altijd niet – in Nederland. Waarom dat voor de calculerende Nederlander slecht nieuws is? De ­begeerde lage fiscale bijtelling (4 procent) geldt sinds 1 ja­nuari alleen nog voor (het deel van) een elektrische auto onder de 50 duizend euro. Van de Model 3 waarin Blik reed, de ‘Performance’, valt 18 duizend euro in het hoge tarief (22 procent). Er is al wel een goedkopere ­Model 3, de ‘Long Range’, maar die kost alsnog 58 duizend euro.

De bedoeling is dat er nog twee goedkopere uitvoeringen komen. Een ervan staat al op Tesla's website; die kan besteld worden en kost 47.800 euro, wat bij aanschaf slechts de mogelijkheid van een enkele optie biedt. Niet de ‘zelfrijdende’ en veiligheidsopties die het Amerikaanse merk beroemd maken en die in andere modellen en uitvoeringen standaard aanwezig zijn (€ 5.300). Een andere kleur dan zwart is de enige luxe die je je in een onder-de-halve-ton-Tesla kunt permitteren. Probleem van deze vooralsnog goedkoopste uitvoering, ‘Standard Range Plus’: die is dus óók nog niet leverbaar. Een woordvoerder verwacht deze een na goedkoopste versie ‘deze zomer, eind van de zomer, op zijn vroegst’. Hij voegt eraan toe: ‘Een marktconforme wachttijd.’ De goedkope goedkope Tesla (de Standard Range) komt dus nog dáárna.

Gereden

Tesla Model 3 Performance

Dual Motor All Wheel Drive

gewicht 1.847 kg

0-100 3,4 sec.

top 261 km/u

Actieradius (volgens opgave) 530 km

Snellaadtijd 30 min.

Prijs € 68.200 

Maar vergeet dit Hollandse pecuniageneuzel liever snel, want daarvoor is rijden in een Tesla gewoon veel te leuk. Omdat het merk vanaf zijn start elektrische auto's heeft gebouwd, zit het niet opgezadeld met de erfenis van generaties brandstofauto's. Dat zie je bijvoorbeeld aan de neus, die extreem laag kan aflopen omdat er geen grille nodig is, waar andere merken, die bestaande modellen omtoveren in elektrische, iets moeten bedenken voor de plek waar voorheen de grille zat. Overigens is het design van de 3 verder niet spectaculair - voor een Tesla dan. Hij lijkt gewoon best wel op zijn grote broer en Tesla's duurdere eersteling Model S, dat een zeer geslaagde oefening was in het combineren van esthetiek en aerodynamica. 

Waar andere auto's, zoals de elektrische Hyundai Kona de grille eigenlijk handhaven, is er bij de Tesla alleen nog een streepje bedoeld voor het nummerbord.
Tesla Model 3

Het ontbreken van een belastende erfenis zie je vooral van binnen, waar meters helemaal en knoppen zo goed als ontbreken. Kijk je door je stuur heen, zie je alleen de houtfineerstrip waaronder vandaan de frisse lucht je tegemoet blaast. (De Renault Zoe heeft bijvoorbeeld op die plek, waar voorheen de meters zaten, nog wel allerlei informatie in een display staan, waaronder, traditioneel, de snelheid.) Bij het stuur twee hendels, voor automaat, richtingaanwijzer, licht en ruitenwissers, waarvan de laatste twee geen bediening behoeven, omdat die functies automatisch zijn. En op het stuur twee zuinige knopjes voor wat basale bedieningen als geluidsvolume en snelheid van de cruise control. Waar zich dan wel de informatie en instellingsknoppen bevinden? Op één beeldscherm. Dat is niet meer verticaal en kolossaal (17 inch) zoals in het eerste model, maar met 15 inch nog behoorlijk groot. De  middenconsole bevat slechts twee aansluitpunten voor elektronische apparatuur en twee usb-poorten. 

Het interieur is, voor wie er net als Blik van houdt, schitterend sober.
Op het display zijn de instellingen eenvoudig te bedienen; links de verkeersituatie die je tijdens het rijden voortdurend in beeld hebt. Let op de instelling 'acceleration': het verschil tussen 'chill' en'sport' is nogal groot.

En is dat dan lastig, al die informatie op één beeldscherm zonder knoppen? Nee, in het geheel niet. Omdat Tesla streng is en zelf al vele keuzes maakt. Dat zouden meer fabrikanten moeten doen. Zo kun je de anticiperende snelheidsregelaar (adaptive cruise control), die remt, accelereert en snelheid regelt, aan of uit zetten. Staat-ie aan, doet-ie ook meteen alles. Een tussenmodus – alleen snelheidsregelaar – is er niet. Die duidelijkheid en eenvoud is kenmerkend voor Tesla en siert het merk. De acceleratie kent twee standen: chill en sport. De eerste laat de auto tamelijk snel temidden van het verkeer optrekken; de tweede maakt van de 3 een monster waarmee je bij het stoplicht een motorrijder zich een rups kunt laten voelen. Vage tussenstanden ontbreken. En álles bedienen op het beeldscherm is ook echt alles: ook het handschoenenkastje openen gaat via het beeldscherm.

Rijden is even wennen. Dat komt vooral door het regeneratieve remmen: zodra je het gaspedaal loslaat, gaat de auto zelf remmen, waarbij energie wordt opgewekt die ten goede komt aan de accu; van het ouderwetse uitrollen is geen sprake meer. De bodem vol met accu's resulteert in een fors gewicht, wat energie kost, maar wat de auto ook een stabiele wegligging geeft. Het voelt een beetje alsof je in een forse cabriolet rijdt. En dan de actieradius. Die is in deze duurste uitvoering van de 3 indrukwekkend - en bepaalt mede zijn forse prijs; de goedkopere uitvoering levert vooral daarop in. En de voortdurende angst waarmee je tot niet zo lang geleden in een elektrische auto zat – neemt de actieradius niet veel sneller af dan aangekondigd? – bestaat in deze Tesla niet meer. Twijfelen is nooit nodig, kiezen wel. Blik kreeg ver van huis de melding: ‘Je kunt de bestemming halen als je niet sneller rijdt dan 110 km/u.’ Wij kozen ervoor onderweg te stoppen bij een van de snellaadstations uit het netwerk dat Tesla inmiddels in heel Europa heeft en waar je binnen een half uur de accu tot 80 procent oplaadt - dat is inderdaad niet langer dan tanken en koffiedrinken. Fluitend zouden we, als we de auto niet richting de Tesladoos in Amsterdam-Zuidoost hadden moeten sturen, de Algarve hebben bereikt. 

Een blik onder de 'motorkap' verrast: een leegte die ruimte biedt aan een bescheiden koffer.
Alles doe je met je telefoon, maar als die onverhoopt niet beschikbaar is, kun je de auto altijd ontsluiten en starten met een kaartje dat wordt uitgelezen in de B-stijl.

Heimelijk genoegen

Tussen het goedkoopste en duurste Model 3 zit straks waarschijnlijk tegen de 30 duizend euro. Dat verschil zit hem in uitrusting, een paar luxe-opties en, vooral, in capaciteit van de accu - in dat opzicht is het net een e-fiets. En er is nog één dingetje dat het verschil maakt, en dat in strijd is met alles waarvoor Tesla zegt te staan (schoon, verantwoord, veilig), maar dat bijna te leuk is om te laten liggen. Een ‘normale’ auto rijdt tegenwoordig in krap 10 seconden van 0 naar 100, een Model 3 in 5,6 seconden, maar de duurste uitvoering ervan in 3,4 seconden. Kostbaar, onnodig, bijna altijd onbruikbaar en energievretend. Belachelijk dus, maar dan wel verslavend belachelijk, zo leuk.

Zoek de verschillen: de kleinere 3 (hierboven) lijkt behoorlijk veel op grote broer S.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden