Column

Mensen die in Frankrijk gaan kamperen, zijn enorme thrillseekers

Het leuke aan kampeervakanties - behalve dat je wekenlang sla uit een plastic beslagkom kunt eten zonder tussenkomst van een bord, en dat je al net zo lang niet in de spiegel kijkt, waarna je er beter blijkt uit te zien dan ooit tevoren - is dat je eens per jaar al je oude kampeerspulletjes tevoorschijn haalt. En die voelen dan als oude vrienden.

Beeld anp

De zes gebloemde bekers, op een Franse brocante gekocht, die al jaren meereizen. Het rare gekleurde bestek van de Intermarché dat onverwoestbaar is en de gele Hematoilettas waarin dat bestek vervoerd wordt. De knijpers. (Tijdens het kamperen bouw je een heel innige band op met je knijpers.) De gasjes. De matjes. Soms valt er wat gras uit van vorig jaar, of een kilo zand. Dan kun je je alvast verheugen op het vele gras en zand waardoor je de komende tijd omgeven zult zijn.

Er is ook altijd veel kwijt, om de een of andere reden. Aan het eind van de zomer van 2015 borgen wij de kampeerspullen op om ze in de zomer van dit jaar weer tevoorschijn te halen, althans, dat was het idee, maar sommige van die spullen vonden dat ze ook best een rol in ons dagelijkse, ommuurde leven mochten spelen. Matjes werden gebruikt voor een logeerpartij, de kinderen bleken ineens dolgraag in slaapzakken te willen slapen en een van de slaapzakken, zo blijkt bij nadere inspectie, is fulltime als slaapplaats voor een kat in de rui gebruikt. Er zitten gaten in de matrasjes. Er moet een heleboel opnieuw aangeschaft worden.

Maar dat lukt niet, niet ruim voor de vakantie, in elk geval. Eerst moeten we een paar weken het gesprek voeren dat zo gaat: 'We moeten toch eens inventariseren welke kampeerspullen we nog missen.' 'Ja.' Door het gebruik van het professionele woord 'inventariseren' lijk je dan al een eind op weg. Maar er liggen nog steeds zes matjes, waarvan drie lek.

Vervolgens wordt het: 'Misschien kunnen we deze week even langs de Decathlon.' 'Ja, leuk!'

Dat enthousiasme wordt ondergesneeuwd door eindejaarsborrels, juffendagen, verjaardagen die nog snel gevierd moeten worden, mensen die mensen nog willen zien voor ze op vakantie gaan, sportdagen, deadlines en de algemene warrigheid van juli.

En dan komt het volgende gesprek: 'Nou, in Frankrijk hebben ze ook Decathlons.' 'Ja. Decathlon ís Frans.'

Wat we ook al weten, sinds jaren, is dat de Decathlon in Frankrijk eind juli helemaal uitverkocht is. Je kunt er alleen nog een roze snorkelset krijgen en een paar sandalen met heel veel oranje klittenbandjes.

Toch wagen we het erop om in Frankrijk de resterende kampeerinboedel te kopen. Terwijl de tent al staat, iets verderop. Elk jaar weer. Dat komt waarschijnlijk doordat mensen die elk jaar in Frankrijk gaan kamperen, enorme thrillseekers zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden