Tv-recensieHaroon Ali

Love Is Blind is een bizar, pervers datingexperiment waar je nog dagen over doorpraat

Al mijn vrienden kijken momenteel Love Is Blind, het nieuwe datingexperiment van Netflix. Iedere dag worden er weer clips gedeeld op sociale media. Waarom is de serie zo spraakmakend? Love Is Blind heeft wat weg van Married at First Sight, waarbij singles trouwen met iemand die ze nog nooit hebben gezien. Maar in deze minstens zo gestoorde variant mogen de stellen eerst een paar weken samenwonen voor ze in het huwelijksbootje stappen, wat de druk juist vergroot.

Hoe werkt het precies? Dertig mannen en vrouwen worden in individuele pods (hokjes) gestopt en ‘daten’ steeds met een andere kandidaat, gescheiden door een wand. Ze ouwehoeren over werk, familie en levensdoelen, maar kunnen elkaar niet zien. Omdat het Amerikanen zijn, roepen ze al vrij snel: ‘I love you’. Maar ze rouleren nog tien dagen tot ze de ‘ware’ hebben gevonden, die ze dan – nog steeds in de pods – ten huwelijk vragen. Pas als er aan de andere kant ‘ja’ wordt geantwoord, krijgen ze elkaar te zien.

Dan begint de mindfuck pas echt. De verloofden gaan op vakantie naar Mexico, waar ze in een romantische bubbel kunnen onderzoeken of er ook fysieke aantrekkingskracht is. Direct daarna verhuizen de koppels naar een nieuw appartement in hun thuisstad, waar ze leren samenwonen, elkaars familie ontmoeten en worden geconfronteerd met de druk van het normale leven. Slechts een paar weken later staat de trouwdag gepland. Hoeveel stellen zullen elkaar dan het ja-woord geven? Bewijzen ze daarmee dat liefde blind is?

Kandidaat Mark in een van de ‘pods’ van het datingexperiment Love Is Blind.Beeld Netflix

In deze realityshow staat consent, instemming, centraal. De kandidaat bepaalt zelf welke volgende stap hij of zij zet en wordt nergens toe gedwongen. Sommige singles verlaten het programma voortijdig en niet alle koppels consumeren uiteindelijk de liefde. Love Is Blind is dus een guilty pleasure waar je zonder schuldgevoel naar kunt kijken, in tegenstelling tot De villa en Love Island, die van de buis werden gehaald na grensoverschrijdend gedrag, onder invloed van heel veel alcohol. Temptation Island is wel weer terug, maar de weldenkende fans lijken te zijn afgehaakt – die kijken nu naar Love Is Blind. Het is dus wachten op de slechtere Nederlandse variant.

Er spelen wel andere kwesties. Als je dagenlang achter elkaar moet daten, word je vanzelf labiel. Dus wat betekenen uitspraken als ‘je bent de ware’ en ‘wil je met me trouwen?’ in een gesloten liefdesgevangenis? In de buitenwereld is wat meer bewegingsvrijheid, maar de stellen voelen nog steeds de camera’s in hun nek, dus ook daar reageren ze onvoorspelbaar, wat leidt tot psychologische spelletjes en woede-uitbarstingen. Ook bizar: één kandidaat presenteert zijn biseksualiteit alsof hij een gruwelijke moord bekent.

Maar de grap is dat het liefdesexperiment Love Is Blind wel resulteert in echte huwelijken. Sommige stellen zijn zelfs nog samen. Je kunt dus de ware liefde vinden onder deze merkwaardige, discutabele omstandigheden. Maar dat zegt waarschijnlijk meer over de kandidaten dan over het programma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden