LezersdilemmaWat zou u doen?

Lezersdilemma: Waarom verlangen we niet meer naar elkaar?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s. Deze week: Waarom verlangen we niet meer naar elkaar?

Ik heb zeven jaar een fijne relatie. We lachen en dollen, zijn loyaal naar elkaar en hij is erg lief en zorgzaam. Alles wat je zou wensen in een relatie. Bijna dan. Sinds een paar jaar is de passie verdwenen. Fysiek is de seks goed, we weten van elkaar wat we lekker vinden. Maar het verlangen, de opwinding, de geilheid ontbreekt. Ik heb het tegen hem gezegd, maar zoiets tover je niet zomaar tevoorschijn. Ik vind verlangen naar elkaar een wezenlijke behoefte. Vrienden zijn niet open hierover.  Verdwijnt dit verlangen in alle relaties na verloop van tijd? Of ligt het aan ons? 

Vrouw (28), naam bij de redactie bekend 

Kers op de taart

Eeuwige geilheid is een ons aangepraat, ontwrichtend sprookje. Bij alle stellen verdwijnt de bespringlust. En iedereen zwijgt erover. Dus iedereen is onzeker. Jammer. Steamy window sex hoort bij verliefdheid en gaat over. Is dat erg? Nee, want seks is de kers op de taart en geen fundament van een relatie. Tip: nooit scheiden om deze reden, want met de volgende partner beland je in hetzelfde schuitje.

Marleen Janssen (51), Amsterdam

Laat geluk niet afhangen van verlangen

Ik ben ruim 25 jaar samen met mijn partner, we houden van elkaar en we kunnen niet zonder elkaar. Het is en het voelt intens comfortabel. We zijn tevreden met dat wat we bereikt hebben. Het is geen erotische relatie meer, de vlammen spatten er niet meer vanaf, maar er is zoveel meer en anders voor in de plaats gekomen. Wees niet kortzichtig en laat niet alles afhangen van het verlangen dat er niet meer is. Kijk naar wat je wel hebt en groei in jullie relatie. Zonder geilheid moet dat ook lukken.

Michel van Gentevoort (52), Amsterdam

Op weg

Zoek op internet naar Robert Sternberg en het verschil dat hij maakt tussen passion, intimacy en commitment. Hopelijk bent u op weg naar een combinatie van de laatste twee. Daaruit bestaan de langdurigere relaties.

Jan Vlek (71), Voorburg

Vergeet je lichaam niet

Ja, gevoelens van aantrekkingskracht zijn veranderlijk in een langdurige relatie. Als je een fijne, lieve partner gevonden hebt is dat goud waard. Een seksuele luwte kan echter aanleiding geven tot onderlinge spanningen en onnodige verwijten. Suiker en slaapgebrek doden sowieso de lust. Blijf elkaar liefde en vriendschap geven. Op die manier houd je de waakvlam gaande. Een fijne vakantie, goede nachtrust en samen sporten, dineren of feestvieren in mooie kleding kan wonderen doen. Richt je daarbij niet steeds op de gevoelens die er wel of niet zijn, maar op je partner, en vergeet je lichaam niet. 

Inge Versteegt (45), Arnhem

Actie vereist

Het korte antwoord is nee, in veel relaties blijft alle verlangen, opwinding en geilheid, maar nooit zonder er wat aan te doen. Buiten, op vakantie, ontdek wat de ander ontwaakt en doe dat. Het vraagt een actieve inzet van beiden.

Roland Drijver (58), Utrecht

Omarm de sleur

Wandel een willekeurige tijdschriftenboer binnen, of nog beter: ga eens een avondje het internet op. Je wordt overspoeld door zelfhulpartikelen die aan jouw probleem tegemoetkomen. Er zijn twee mogelijkheden: de eerste is dat jij dit soort artikelen nog nooit gezien hebt, wat me haast onmogelijk lijkt voor een vrouw van 28. De tweede mogelijkheid is misschien minder aanlokkelijk: dat je een zekere sleur zult moeten omarmen, wil je een langdurige liefdesrelatie onderhouden. En als ik lees hoe jij je relatie omschrijft, is dat misschien wel het proberen waard.

Job Kramer (25), Utrecht

Over twee weken (dan weer in Volkskrant Magazine): ben ik een elitaire taalsnob?

Mijn vriend spreekt in mijn ogen lelijk Nederlands. Hij zegt consequent ‘als’ in plaats van ‘dan’ en ‘mij’ in plaats van ‘ik’ (‘Hij is groter als mij’). Ook spreekt hij soms woorden verkeerd uit (‘rondtonde’ of ‘exspresso’). Hij heeft dit van huis uit zo meegekregen. Ik vind het vreselijk klinken, zelfs wat dommig, en ik heb telkens de neiging hem te verbeteren, wat hij gelukkig wel grappig vindt. Maar hij hoort het zelf niet en spreekt het dan de volgende keer weer zo uit. Moet ik het opgeven? Of juist niet? Ben ik een elitaire taalsnob? Wat zou u doen?

 Vrouw (49), naam bij de redactie bekend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden