De Gids Lezersdilemma

Lezersdilemma: ‘Moet ik mijn moeder verbieden te roken?’

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

Mijn moeder woont sinds kort na een herseninfarct in een verpleeghuis en is aan een rolstoel gekluisterd. Het enige goede in deze trieste situatie was dat ze niet meer rookte, iets wat ze haar hele leven heeft gedaan. Stoppen was altijd een strijd; het lukte nooit. Nu hoorden we tot ons grote verdriet dat ze toch weer rookt. Een familielid wil dat wij geld overmaken zodat ze sigaretten voor mijn moeder kan kopen. Moeten we dit faciliteren? Alles in mij schreeuwt dat ik haar niet aan sigaretten wil helpen, maar mijn broer en ik worden nu afgeschilderd als de kinderen die hun moeder ‘verbieden’ te roken. 

Vrouw (43), naam bij de redactie bekend

Accepteer haar verslaving

Houdt u van dropjes, koekjes of van elke avond een blokje kaas en een glaasje wijn? Stelt u zich eens voor dat u dat door uw kind verboden wordt. Wie bent u om uw oude en wijze moeder haar sigaretten te ontzeggen? Natuurlijk is het slecht voor haar, maar laat haar zelf die keuze. Laat het los, houd van haar, inclusief haar verslaving. 

Lieke van Manen (53), Rhenen

Gun haar het roken

Wat vind u eigenlijk het belangrijkste in deze situatie? Het feit dat u niet wilt dat uw moeder rookt of uw moeders welbevinden? Uw moeder heeft altijd gerookt, en u ziet het als iets positiefs dat zij hiermee noodgedwongen is gestopt. Is dit gekomen omdat zij niet in staat was te roken direct na haar herseninfarct? Ik ben zelf longverpleegkundige en probeer mensen vaak uit te leggen dat roken ongezond is en dat stoppen absoluut wat op kan leveren voor de gezondheid. Maar wanneer dit een zekere kwaliteit van leven lijkt te zijn, is volgens mij de gezondheid van ondergeschikt belang. Laat haar roken, gun haar dat. 

Suzanne Petri (55), Dordrecht 

Alternatieven

Volgens u is het enige goede in de trieste situatie van uw moeder, dat ze niet meer rookt. Maar misschien is roken voor haar juist het enige pleziertje in haar leven. Als u wilt dat dit verandert, moet u haar wel een alternatief bieden. Wat maakt voor uw moeder het leven toch de moeite waard? Zien u en uw broer uw moeder geregeld? Zijn er kleinkinderen? Uitstapjes? Roken is een krachtige verslaving, daar kom je alleen vanaf met veel positieve aandacht van dierbaren. Als dit voor u niet mogelijk is, gunt u uw moeder dan haar sigaret. 

Floris de Monchy (59), Bilthoven

Gewoon volhouden

‘Niet faciliteren’ en ‘verbieden’ zijn echt twee verschillende dingen. ‘Niet faciliteren’ gaat prima samen met respect en accepteren dat je de ander niet kunt veranderen, en toch binnen je eigen grenzen blijven. Laat je dus niks wijs maken, je onderbuik spreekt duidelijke taal. Het is pijnlijk genoeg dat je moeder in haar situatie niet voor de gezondste weg kiest. Wat jammer dat je familie dat verdriet blijkbaar niet ziet, maar je juist verwijten maakt. 

Irene van Geest (38), Castricum

Stoppen is niet vanzelfsprekend

Accepteren. Ik heb een identieke situatie gehad met mijn moeder nadat ze op haar 65ste een hartinfarct kreeg. Ik ging er vanzelfsprekend van uit dat ze nu wel zou stoppen. Na een paar dagen merkte ik dat ze toch nog rookte. Ik kon het echt niet begrijpen, maar sprak erover met onze gezamenlijke huisarts. Hij zei: laat het nog even. Roken was voor haar een uitlaatklep. Met zijn hulp is ze wel minder gaan roken en zelfs perioden gestopt. Inmiddels rookt ze dus nog steeds, maar weinig. Met haar 83 jaar is ze gelukkig nog steeds in ons midden en bovendien nog best fit. 

Erwin Meijer (57), Nieuw Vennep

Weiger aanwezig te zijn bij haar roken

Tuurlijk is het teleurstellend voor de omgeving te moeten waarnemen dat jullie moeder een andere keuze maakt. Maar van de een op de andere dag in een rolstoel zitten, binnen een andere leefomgeving, is niet niks. Geef haar de ruimte en deel je teleurstelling. Begrens jezelf door er niet bij aanwezig te zijn wanneer zij van haar keuze geniet. Misschien brengt haar dat op een andere gedachte of nieuw gedrag? 

Gerda Janssen (51), Maastricht

Over twee weken: Zal ik haar inlichten over onze onenightstand?

Bijna een jaar geleden ben ik na een feestje met een jongen naar bed geweest. Op dat moment had hij een vriendin. Toen duidelijk werd dat hij over deze dronken nacht niks tegen zijn vriendin zou zeggen, hebben we weinig contact gehad. Toen al dubde ik of ik zelf naar zijn vriendin moest stappen, maar ik concludeerde – wellicht gedreven door schaamte – dat ik me er niet mee moest bemoeien. Vorige week zag ik hem met zijn vriendin op een feestje. Ze hebben nog steeds een relatie. Laat ik het voor wat het is of ben ik het aan de vriendin verschuldigd om contact met haar op te nemen? 

Vrouw (20), naam bij de redactie bekend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden