Wat zou u doen?Ongepaste opmerkingen

Lezersdilemma: Moet ik mijn collega's waarschuwen?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

Ik werk bij een grote instelling en ik heb veel contact met allerlei managers. Onlangs zette twee grappig bedoelde opmerkingen me aan het denken. Eerst vroeg een manager of hij wel een harinkje zou nemen of dat we nog gingen zoenen. Een andere collega, een directeur, vroeg of ik een massage van hem wilde. Ik ben niet meer zo jong en knap en vat dit op als een compliment. Bovendien zijn ze niet mijn leidinggevenden. Maar stel dat ze dit soort opmerkingen ook maken bij collega's die daar niet van zijn gediend. Moet ik die twee daarvoor waarschuwen? 

Vrouw (51), naam bij de redactie bekend

Geen vrijbrief

Ja, vertel hierover! Elk bedrijf heeft een vertrouwenspersoon, dat zal bij jouw grote instelling niet anders zijn. Daar zou ik dan ook zeker gebruik van maken bij het delen van je verhalen. Er is meestal ook een protocol hoe hiermee omgegaan wordt. Overigens houdt het me meer bezig waarom je het voor je collega’s wel belangrijk vindt om ze te beschermen tegen dit soort ‘complimenten’ maar jezelf blijkbaar niet. Uiterlijk kan hierbij geen uitgangspunt zijn, noch het feit dat zij niet jouw leidinggevenden zijn: dat geeft ze immers geen vrijbrief. Ook daarover kun je praten.

Lonny Fennis (62), Broekland

Zeker reageren

De "heren" hebben kennelijk niet in beeld dat je zo'n opmerking niet tegen een vrouw hoort te maken. Of laten zich hier in ieder geval niet door leiden. Jij voelt je door deze opmerkingen duidelijk niet bedreigd. Daarmee ben je de uitgelezen persoon om hier iets van te zeggen. Zelf zou ik dit doen met een pittige, humoristische opmerking, die echter aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Je kunt erover nadenken of hulp vragen, je reactie is toch niet meer spontaan. Niet reageren is een gemiste kans.

Marriette Koot (65), Groningen

Maak een grap terug

Wat me verbaast is dat u ze zelf niet van repliek dient! Ik ben ook niet jong en knap, maar ik houd me op zulke momenten echt niet in: "Die haring zou ik nog wel willen zoenen, maar verder..." Of: "Bent u goed in masseren? Wat fijn voor uw vrouw." De kernvraag is namelijk: zegt u wel eens zoiets tegen een (oude, onknappe) mannelijke collega? Dingen als: "O directeur, telkens als u een hap van uw haring neemt, dan krijg ik zo'n ongelofelijke zin om u te masseren (kreun)." Hup mevrouw, het gaat twee kanten op: òf beide seksen dezelfde slappe grappen, òf beide seksen hetzelfde respect.

San van Thiel (61), Haren

Spreek ze voorzichtig aan

U moet natuurlijk niets, maar ik zou het wel doen. Vermoedelijk zou ik mijn waarschuwing beginnen met een vraag op vriendelijke toon. Bijvoorbeeld: "Houd je wel goed in de gaten aan wie je zo'n soort vraag stelt?" Ik zou duidelijk maken dat ik wil voorkomen dat de manager in kwestie in de problemen komt en dat een vrouwelijke collega die zo'n opmerking krijgt zich er ongemakkelijk door voelt.

Mireille Sampimon (44), Alkmaar

Vertrouwenspersoon

Gelukkig ervaart u deze opmerkingen niet als vervelend. U maakt zich vooral zorgen over uw collega’s die dit mogelijk wel als vervelend ervaren. Aangezien u bij een grote instelling werkt is er beslist een vertrouwenspersoon, waar collega’s die er wel last van hebben naar toe kunnen stappen. Als u het daar vertelt, staan collega’s, met klachten over grensoverschrijdend gedrag van dezelfde personen, steviger in hun schoenen, omdat uw verhaal dan ook bekend is bij de vertrouwenspersoon. Mochten er geen verdere meldingen zijn, dan heeft dit voor niemand consequenties en heeft u uw geweten gesust zonder een geruchtenstroom op gang te brengen.

Tonny vd Boom (57), Leudal

Over twee weken: familieleden aanspreken op afwezige huwelijkscadeaus?

Onlangs ben ik getrouwd met een vrouw uit een cultuur waar het huwelijk, en de daarbij horende cadeau's van genodigden, nog zeer hoog in het vaandel staan. Het huwelijk vond in Italië plaats, waardoor verschillende Nederlandse (zeer naaste) familieleden hun aanwezigheid als geschenk beschouwden (in verband met de gemaakte reiskosten). Ik vind dit geen probleem (hoewel krenterig), mijn vrouw echter beschouwt het als zeer onbeschoft en vindt dat ik verhaal moet gaan halen. Het leidt tot vervelende discussies. Ik snap haar punt, maar wil er ook geen ruzie over gaan maken met de familieleden in kwestie. Hoe ontdoe ik me van dit hete hangijzer?

Man (28), naam bij de redactie bekend 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden