De Gids Lezersdilemma

Lezersdilemma: ‘Mijn dochter gelooft in complottheorieën, hoe vermijd ik constante discussies?’

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s. 

Mijn uitwonende dochter (24) gelooft in complottheorieën. Bijvoorbeeld dat de mens is gecreëerd door de Anunnaki, een ras dat 450 duizend jaar geleden van de planeet Nibiru naar de aarde kwam om goud te winnen. Ze gelooft ook in de theorie dat de sporen in de lucht van vliegtuigen gifgassen zijn die expres worden verspreid. Zij hecht geen enkele waarde aan reguliere media zoals de Volkskrant of de NPO. Probleem is dat het elke keer uitdraait op discussies die er fel aan toegaan. Ik moet het onderwerp zien te vermijden, maar andere onderwerpen hebben niet haar interesse. Hoe voorkom ik deze confrontaties zonder mezelf te verloochenen?

Man (57), naam bij de redactie bekend

Waar komt het vandaan?

Het lijkt erop dat uw dochter een belangrijk deel van haar identiteit ontleent aan deze theorieën. Door dit onderwerp te mijden kunt u het signaal afgeven dat u haar gedachten minderwaardig vindt. Ik kan mij voorstellen dat zij hierdoor haar hakken steeds dieper in het zand zal zetten, wat meer escalatie en verharding kan veroorzaken. Misschien is het mogelijk om het gesprek op een open en gelijkwaardige manier te blijven voeren, maar dan op een dieper niveau. Waar komen de theorieën vandaan? Wat maakt dat uw dochter de mainstreammedia niet meer vertrouwt? Misschien kunt u haar zo subtiel losweken van haar radicale theorieën. 

Pim Bongers (25), Amsterdam

Agree to disagree

Was uw dilemma anders geweest als uw dochter behoorde bij een streng christelijke kerk en zij u ervan wilde overtuigen dat Darwin een gevaarlijke ketter was? Streng gelovigen zijn ongevoelig voor elk argument dat in een andere richting wijst en discussies daarover zijn kansloos. Mijn advies: ‘agree to disagree’ en besluit het hier niet meer over te hebben. Mijn familie is rijk aan gelovigen en zo heb ik dat ook gedaan. Het kan een uitdaging zijn om andere gespreksonderwerpen te vinden, maar dat lijkt mij toch een betere weg dan confrontaties aangaan. 

Robert Scheltens (66), Oegstgeest

Zoek professionele hulp

Je bericht verontrust mij. Vanuit mijn professionele achtergrond als sociaal pedagogisch werker heb ik vaak gezien dat mensen met zulke ideeën later verder ontspoorden en de kluts kwijtraakten. Mijn advies is alles op alles te zetten om haar ertoe te bewegen professionele hulp te zoeken. Ik denk dat het haar veel zal opleveren in haar latere leven. 

Edith Streef (53), Breda

Doorvragen

Probeer iedere keer als zij daarover praat zonder mening door te vragen. Het liefst concreet. En dan maar hopen dat er ook een concreet antwoord op komt. Welke gifgassen worden er verspreid? Wie geeft daar opdracht toe? Neem geen genoegen met een abstract antwoord of met een wedervraag. En als zij boos wordt, is dat haar keus. 

Berry van den Bos (67), Benneboek

Wijs haar niet af

Ach, er zijn ook mensen die menen dat een goddelijk opperwezen ons doen en laten bestiert en met de fanatiekelingen onder hen valt vaak niet te argumenteren. De kans is groot dat uw dochter uw kritische blik ervaart als niet alleen een afwijzing van haar ideeën, maar van haar als persoon. Een logische reactie is dat zij zich daardoor ingraaft in haar overtuigingen. Bied een basis waarbinnen uw dochter zich veilig voelt om in dialoog te blijven. Zo heeft zij een toetssteen en u houdt zicht op haar binnenwereld. 

Sylvia van Leuven (47), Heemskerk

Het is haar eigen zaak

Hoewel je dochter zich bezighoudt met theorieën die niet algemeen geaccepteerd zijn en geen waarde hecht aan reguliere media, heeft ze de leeftijd om zelf te mogen bepalen wat zij gelooft. Jij kunt slechts met haar delen waaraan jij zelf waarde hecht, zonder jullie verschil hierin ter discussie te stellen. Immers, waarin iemand gelooft is iets heel persoonlijks en iets wat in beginsel (en in alle eenzaamheid) alleen diegene zelf kan ervaren. Gelukkig – ik spreek uit ervaring – heeft ze ook de leeftijd dat vele denkbeelden meer fluïde zijn dan ooit. 

Joran Kuijper (32), Den Haag

Over twee weken: Moeder laten roken?

Mijn moeder woont sinds kort na een herseninfarct in een verpleeghuis en is aan een rolstoel gekluisterd. Het enige goede in deze trieste situatie is dat ze niet meer rookte, iets wat ze haar hele leven heeft gedaan. Stoppen was altijd een strijd; het lukte nooit. Nu hoorden we tot ons grote verdriet van familie dat ze weer rookt. Dit familielid wil dat wij geld overmaken zodat ze sigaretten voor mijn moeder kan kopen. Moeten we dit faciliteren? Alles in mij schreeuwt dat ik haar niet aan sigaretten wil helpen, maar mijn broer en ik worden nu afgeschilderd als de kinderen die hun moeder ‘verbieden’ te roken.

Vrouw (43), naam bij de redactie bekend

ONZE VRAAG IS: WAT ZOU U DOEN?

Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 16 september 2019 naar: wzud@volkskrant.nl.

Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden