de Gidseindelijk weekend

Lévi Weemoedt en zijn hond Rex brengen wandelend en bankhangend het weekend door

Schrijver Lévi Weemoedt (pseudoniem van Izaäk van Wijk) heeft tóch weer een hondje om hem gezelschap te houden. 

Lévi Weemoedt (71, pseudoniem van Izaäk van Wijk) met zijn hond Rex (bijna 1). Beeld Erik Smits

Deze foto had niet bestaan zonder Katrin, de vriendin van Izaäk. Na het heengaan van Rakker de rottweiler dacht de schrijver (71) aan zijn eigen sterfelijkheid en besloot: neen, ik ben te oud, want wat als ik... en dan zo’n arm dier zonder baas! Bovendien was Rakker een semi-valse klojo geweest ‘die ik helemaal moest verbouwen en hervormen, maar uiteindelijk was het een schat van een beest’. Een goeie om mee te eindigen. Afijn, daar stak Katrin dus een stokje voor. ‘Ze zei: ‘Wat moet jij nou zonder hond?’ Ik heb ze altijd gehad, zie je.’ Jazeker is dat te zien: de woonkamer ís hond, in die zin dat de bank als mand fungeert (‘Wat moet ik met een bank? Ik heb al een tafel’), overal botjes liggen en de vloer toe is aan vervanging en een fikse stofzuigerbeurt.

Vanaf die bank kijkt Rex (bijna 1) met ogen als schotels naar de klikkende camera. Gekregen via een kennis, ‘uit Bosnië, hij komt uit een nestje dat op sterven na dood in een weiland werd gevonden.’ Rex schrikt van een verschuivend been, vouwt zichzelf in hoekjes, nee, voor hem geen mooie herinneringen aan het thuisland. Izaäk probeert het nog maar eens: ‘Kom maar jongen, het zijn geen Serviërs’.

’s Ochtends is het trouwens een heel ander verhaal hoor. Als ze gaan wandelen in het Asserbos doet Rex normaal. ‘Of normaal; hij is aan het puberen en dus bij vlagen een hufter.’ Maar hij speelt, en dan kan Izaäk een praatje maken, de hondenclub die volgens zwaan-kleeft-aanprincipe is ontstaan bestaat uit 27 man en er is altijd wel iemand die mee oploopt. ‘Het leuke van die club is dat er van alles tussen zit. Losers, mensen die liever met hun hond zouden zijn getrouwd, geestelijk gestoorden. En een paar dames roken nog, dat ruikt zó lekker.’ Izaäk snuift content en stopt zijn neus in Rex’ vacht. ‘Jij bent een hond met een rugzakje, maar wel eentje met Rod Stewart-haar.’ Kortom: vrouwen hebben altijd gelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden