Kokkelschuw

Een bericht op de telex: vijftien kokkelvissers mogen maandag nog niet uitvaren richting Waddenzee. Milieuorganisaties hebben bezwaren ingediend, de Raad van State zal zich over de kwestie buigen....

Het aanbod van schelpdieren in de gemiddelde vishandel of supermarkt beperkt zich in feite tot mosselen. In oude kookboeken kom je niet veel verder dan mosselen en soms een oester, terwijl toch zeker kustbewoners weten en wisten van schelpdieren. In Kezanse Kost (Cadzandse kost) van M.A. Aalbregtse komen kokkels, alikruiken en wulken aan de orde. Kokkels vind je op geringe diepte op de schorren en slikken, alikruiken op golfbrekers en steenglooiingen.

Met schepen wordt gemiddeld per jaar zo'n 5 miljoen kilo visvlees binnengehaald, aldus secretaris van de Producenten Organisatie Kokkelvisserij, Jaap Holstein. Gemiddeld, omdat het ene jaar heel slecht kan zijn (broedval vernield door storm en ijsgang) en het andere tien miljoen kilo visvlees gevangen kan worden. Het grootste deel van de vangst wordt ingeblikt, een klein deel wordt ingevroren en komt terecht in seafood mix en een heel klein deel gaat vers naar de detailhandel.

Hoewel die verwerking ook in Nederland gebeurt, zijn kokkels vers of in blik amper te vinden. Het gros van de kokkels gaat naar het buitenland: Spanje, Portugal, Italië, Frankrijk, Engeland. 'De Nederlandse consument is wat schuw voor schelpdieren', meent Holstein. Maar er is volgens hem ook sprake van een vicieuze cirkel. De vishandelaar wil niet met die schelpdieren blijven zitten, neemt ze dus niet en de liefhebber vangt dus bot, 'terwijl de kokkels toch zo met de mosselen mee kunnen in de distributie', zegt Holstein. Het enige wat er op zit, is zeuren bij de visman. Om vers en om ingeblikt.

Kokkels worden al sinds de Middeleeuwen handmatig geraapt, de mechanische vangst is in 1960 begonnen. De traditionele markt was aanvankelijk Engeland, waar ze kokkels in het zuur of in zout willen. In Spanje, nu de grootste afnemer van de Nederlandse kokkels, worden ze vooral als tapas genuttigd.

In Spanje doen ze minder moeilijk over het zand dat uit kokkels veel moeizamer te verwijderen is dan bij mossels. Daar studeert de verwerkingsindustrie dan ook hard op, aldus Holstein.

De kokkels hebben hun eigen website: www.kokkel.zeelandnet.nl. Daarop ook recepten, zoals deze toast met kokkelgarnituur: rooster vier boterhammen. Bak 1 fijngesnipperde rode ui, 1 fijngesneden knoflookteentje en wat fijn gesneden prei licht, doe dan 300 gr goed gespoelde kokkels erbij en 100 gr in fijne sliertjes gesneden ham. Bak ook nog wat fijngesneden bladselderij even mee. Voeg naar smaak zout en peper toe.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden