Stijladvies Weervrouwen- en mannen

Kijk wat de weervrouw nóú toch weer aan heeft

Wie op tv is, staat bloot aan kritiek op lijf, haar en kleding. Dat geldt in het bijzonder voor weervrouwen (én -mannen). Daarom een portie stijladvies van Cécile Narinx en Arno Kantelberg.

Cécile: Onze nationale hobby 'kijken wat voor weer het wordt' heeft als bijvangst de subhobby: 'kijken wat de weervrouw nóú toch weer aan heeft'. Of, correcter: in de slipstream van onze volkssport 'klagen over het weer' volgt de volkssport 'klagen over de kleren van de weervrouw'. Want o, er wordt wat afgesakkerd! Daags nadat NOS-meteoroloog Willemijn Hoebert in een zwart pak (19 maart 2016) in beeld verscheen, regende het tweets over haar conducteurs-/James Bond-/piccolo-uitdossing. Draagt ze een wijde jurk (22 mei 2018), dan overschaduwt de soepjurk/tafellaken/boerka in kwestie ook letterlijk de portee van het weerbericht.

Nu is Hoebert niet de enige kledingdelinquent van de weerbrigade. Ook collega Amara Onwuka van RTL4 maakt de tongen los. Lekker geil wijf, vinden de bezoekers van Mokkels.nl die hun lange, loze dagen slijten met het maken van screenshots van Amara (en van Willemijn trouwens ook, en van diverse vacuümverpakte Mexicaanse weerbimbo's). Obsceen juist, vond een klager op Klacht.nl. Zij (of hij, of het) schreef: 'De weervrouw met haar belachelijke en ordinaire kleding moet van de buis. Ze is gesprek van de dag op visites en verjaardagen... vreselijk!'

Bar en boos

Nu lijken mij verjaardagen waar je niks beters te bespreken hebt dan de kleding van de weervrouw veel vreselijker dan een vrolijke meteoroloog in een leren lipleeslegging. Los daarvan duiden bovenstaande jeremiades wel degelijk op een euvel: het is bar en boos gesteld met de kleding van de Nederlandse weervrouwen.

Eigenlijk vind ik van het hedendaagse weervrouwentrio Amara, Willemijn en Nicolien Kroon eerstgenoemde nog het best gekleed. Ja, het is loeistrak wat ze draagt en er zit onmeunig veel Glennis Grace-esk skai en stretch bij, maar het is hups, het past én het past bij Onwuka. Hoebert en Kroon zijn overduidelijk door iemand aangekleed die niet naar persoonlijkheid en lichaamstype kijkt, maar random trutjurken en colbertjes uit het grote televisievrouwenkledingrek trekt - en af en toe een T-shirt met een bananenprint waar K3 nog de neus voor zou optrekken. Grootste punt van zorg: de eeuwige patékleurige panty's met donkere stewardessenpumps die zich lastig verhouden tot de curve van 's weervrouws kuiten.

Lichtpuntje: er zit progressie in de outfits van Hoebert. Ik waag te denken dat dat komt door de probleemanalyse met verbetersuggesties die ik onlangs voor harpersbazaar.nl schreef, maar echt stijlvol is haar kleding nog steeds niet.

Nu hoor ik u denken: mens, wat maakt het uit, het zijn afgestudeerde meteorologen, geen pitspoezen, het gaat om de inhoud, niet om de vorm, toch? Nee, nee en nog eens nee. Zolang de dames iets dragen wat danig afleidt van hun deskundige boodschap doen ze hun kijkers, het weer en zichzelf tekort. Styling is, net als meteorologie, een vak. Je hebt er prutsers en pro's bij. Geloof me: goedgekozen, passende kleding doet ook wonderen voor je geloofwaardigheid. En van een fraaie jurk gaat ook de zon beter haar best doen, let maar eens op.

Cécile Narinx, vanaf september de vaste stijlredacteur van de Volkskrant

Arno: Kijk, de ene weerman is de andere niet. Maar terugblikkend op meer dan een halve eeuw weervoorspellen op de Nederlandse tv, valt er wel een zekere lijn te bespeuren. Zo worden weermannen zelden of nooit geboren in de grote stad - eerder in Kortezwaag of 's-Heerenbroek - en dragen ze snor noch baard. Ja, Peter Timofeeff had wel een snor, een monument van een snor zelfs, maar Peter Timofeeff is dan ook geboren in Den Haag.

Tegelijkertijd, en dat vind ik dan toch opvallend, zijn weermannen zelden kaal. In de archieven vind ik één kalend kletsje, bij voormalig NOS-weerman Reinier van den Berg. Bij Jan Pelleboer, de beroemdste weerman van de jaren zeventig, was er centraal op het voorhoofd weliswaar een begin van een landingsbaan, maar dat compenseerde hij met twee zijwaartse pluimen met Arthur van Schendel-achtige allure.

Vaste prik: weerheren dragen altijd een pak. Bij de NOS, waar men overigens de term weerpresentator gebruikt, geldt de regel dat er vanaf het middagjournaal ook verplicht een das moet worden gedragen, al vrees ik dat de eerste keer dat Marco Verhoef bovenstaande das droeg het weeralarm afging.

Er is één weerman die zich volledig onttrekt aan die etiquette. Piet Paulusma (Tzum, 1956) heeft van zijn leven nog nooit een pak of een stropdas van dichtbij gezien. Een kledingsponsor uit het hoge noorden voorziet Paulusma van de schipperstruien en geselend gestreepte shirts waarmee hij het land afdaalt - ik gok van het merk Code Rood. Paulusma zegt zich niks aan te trekken van andere weermannen, maar je zou willen dat hij af en toe een blik wierp op de man wiens entree in 1998 bij het NOS Journaal een seismisch moment vormde in de geschiedenis van het Nederlandse weer.

Tot Gerrit Hiemstra was de weerman een karikatuur (Pelleboer) of een hoekige man met schoudervullingen (Erwin Kroll). Hiemstra, boerenzoon uit Drachten, maakte daar een einde aan met heerlijk getailleerde jasjes, gelukkig ook mooi op lengte, en altijd ergens een kleur die het duet aangaat met zijn rossige vederbos. Een collega als Peter Kuipers Munneke is overduidelijk schatplichtig aan Hiemstra. En de zomers zijn trouwens ook warmer sinds Gerrit het weer presenteert, da's algemeen bekend.

Mag ik tot slot een woord van dank richten tot de lezers die wekelijks mijn licht aanmatigende cursiefjes tot zich hebben genomen, misschien wel vanaf het prille begin ergens in 2012. De Heldringprijs is me niet in de schoot gevallen, maar ik vind troost in de gedachte dat ik toch zeker een aantal manchetten van een anoniem bestaan onder een mouw heb weten te redden. Onthoud het mantra van uw stijlpastoor: When in doubt, overdress.

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.