Colum Aaf Brandt Corstius

Kanye West heet ineens Ye West en dat is een belachelijke naamsverandering

Van sommige artiesten kun je het beter hebben dat ze hun artiestennaam veranderen dan van andere. Van Prince bijvoorbeeld kon ik het prima verdragen. Eerst heette hij Prince, gewoon toepasselijk. Daarna heette hij TAFKAP, The Artist Formerly Known As Prince. Dat was vermakelijk, en het klonk als een elektrisch apparaat. En dat was ook vermakelijk. Daarna schminkte hij een symbool op zijn wang met een mannen- en een vrouwenteken en toen heette hij The Symbol. Daarna nog een poosje The Artist. Niks meer aan doen, zeg ik dan. Jij mag lekker The Artist heten. Toen heette hij weer Prince.

Van Kanye West kan ik dit soort onzin moeilijker verdragen. Ten eerste ben ik er jaren niet zeker van geweest hoe je Kanye moest uitspreken, en slikte ik zijn voornaam altijd in of kuchte ik eroverheen, want het is triest als je de uitspraak van de voornaam van ongeveer de beroemdste artiest van jouw tijd niet kent.

En nu heet hij ineens Ye West. Net nu ik Khaan – want dat was de uitspraak – onder de knie had, is alleen Jee overgebleven.

Het helpt niet dat ik Ye niet mag. En daar heeft hij zelf alles aan gedaan. Hij is bijvoorbeeld de enige popster van wie er een collectie filmpjes bestaat waarop hij per ongeluk heel even lacht om dan weer gauw zijn boze mond op te zetten. Echt, dat is een ding bij Ye (zie hoe consequent en respectvol ik de belachelijke naamsverandering doorvoer). Google maar op video’s van Kanye Laugh. Verder verandert hij altijd de titels van zijn platen, en stelt hij zijn platen altijd uit.

Nu ook weer. Ye heeft ineens het plan opgevat om naar Afrika te gaan om  inspiratie op te doen, waardoor zijn plaat niet deze week uitkomt maar geheel toevallig pas op 23 november, Black Friday, de dag waarop alle Amerikanen hun kerstinkopen doen. Maar dat heeft er natuurlijk niets mee te maken. Ye heeft gewoon besloten dat hij naar Afrika moet. Want hij was in Chicago en daar voelde hij ‘de energie van zijn roots’ heel erg. Dus moet hij naar de roots van zijn energie. Logisch.

Hij ziet het ook al helemaal voor zich. ‘Ik wil dat mijn kinderen aanwezig zijn in de studio, terwijl de microfoon buiten staat en we de natuur kunnen horen tijdens het opnemen van de plaat.’

Je ziet het voor je, zo’n ter plekke opgetrokken hypermoderne studio in Zimbabwe of Oeganda, met een troep arme ingevlogen olifanten en leeuwen die door een ploeg persoonlijke assistenten van Ye wordt aangezet tot het maken van authentieke natuurgeluiden. Zodat die op de plaat van Ye kunnen. Die voor 23 november af moet. Dus even doortetteren en brullen graag. KUNNEN DE KREKELS OOK EVEN AAN???

O Ye. O, o Ye.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden