Jaspers hoeft nog niet op zoek naar een baan

Het was de laatste jaren een beetje stil geworden rond Dick Jaspers. Natuurlijk, in eigen land was de enige full-prof driebander vrijwel steeds ongenaakbaar....

Openlijk sprak de Willebrorder zich in een interview in Driebandennieuws uit over een leven zónder hoofdprijzen. Het is duidelijk dat ik dan een baan moet zoeken, en veel heb ik niet geleerd buiten het driebanden om, zei hij. Daarom kwam de wereldtitel die Jaspers zondagmiddag veroverde, zo gelegen. Jaspers voegde er overigens aan toe dat hij altijd zou blijven biljarten omdat dat niet alleen zijn werk maar ook zijn hobby is.

Na de met 3-0 gewonnen finale tegen de Griek Filippos Kasidokostas merkte Jaspers ook op dat hij de oudste was van de vier halvefinalisten. Zijn tegenstander in de finale wordt volgende maand 21, diens landgenoot Nikos Polychronopoulos is 26, de Deen Jacob Haack-Sörensen 32.

Het wil geenszins zeggen dat Jaspers, sinds 1990 prof, te oud wordt voor dit grote werk. Dat bewees hij tot en met de eindstrijd aan toe. De kwalificaties doorstond hij zonder problemen. En in die driedaagse ging een aantal andere favorieten onderuit. Het doek viel vrijdag voor de oud-wereldkampioenen Daniel Sanchez, Semih Sayginer, Marco Zanetti en Frédéric Caudron. Zo sterk was dit toernooi in de breedte.

De weg leek geplaveid voor een spetterende finale tussen Jaspers en de Zweed Torbjörn Blomdahl. Zij hadden immers in de finale van het open NK in Barendrecht begin dit jaar een spektakelstuk opgevoerd, dat Blomdahl net won.

Maar nadat beiden de achtste finales achter zich hadden gelaten, werden ze al in de daaropvolgende ronde aan elkaar gekoppeld. Jaspers zag het somber in voor die wedstrijd. Bij grote titeltoernooien is Blomdahl hem vaak de baas.

Maar ditmaal ging het anders. Geconcentreerd en tot in de tenen gemotiveerd – het was zijn eerste WK in eigen land – verscheen Jaspers aan de tafel. Het werd weer een schitterend duel, zij het met minder allure dan begin dit jaar. En, belangrijker voor Jaspers: hij won met 3-1. Die zege vierde hij bijna net zo uitbundig als een etmaal later de eerste plaats.

Vreemd genoeg toonde ook Blomdahl zich tevreden. Hij vond het zeker niet leuk dat hij verloren had, maar eindelijk had hij weer zonder pijn kunnen spelen. Blomdahl had in juli en augustus niet kunnen trainen vanwege een blessure in de rechterschouder die ook zijn rechterarm aantastte. 'Kennelijk heb ik bij het kappen van bomen in de tuin een verkeerde beweging gemaakt', aldus de in Duitsland wonende Zweed. Hij vreesde zelfs voor het einde van zijn carrière.

Blomdahl werd diverse malen in de universiteitskliniek in Stuttgart behandeld. Binnenkort moet hij zich daar weer melden. Misschien is een kijkoperatie noodzakelijk, 'maar dan alleen als dat geen risico met zich meebrengt'.

Hoe dan ook, nadat Jaspers eigenhandig Blomdahl opzij had gezet en Haack-Sörensen zondag als een smakelijk voorafje voor de finale had verorberd, bleef alleen Kasidokostas over.

De jongeling uit Athene stond stijf van de zenuwen. Het was niet zo erg als in de finale van vorig jaar tegen Semih Sayginer. Toen trilde zijn arm zo erg dat hij nauwelijks een bal raakte.

Dat was nu niet het geval. Maar kansloos was hij wel weer, en op een gegeven moment, bij een grote achterstand in de tweede set, legde het talent het moede hoofd in de schoot.

Het zal vast niet de laatste finale zijn geweest uit Kasidokostas' loopbaan. Ook de andere twee Griekse spelers maakten veel indruk in Rotterdam. Polychronopoulos werd derde, Kostas Papakonstantinou zevende. Geen van hen speelt in de Nederlandse competitie, maar alle drie willen o zo graag.

Dat Kasidokostas het niet meer zag zitten toen de lampen boven het biljart het begaven, zal wel toeval zijn. Het gebeurde in de derde set nog een keer, waarna de twee matadoren na weer vijf minuten wachten besloten dan maar met wat minder licht op de tafel door te spelen. De finale was al gespeeld, de winnaar al bekend.

Het was alsof de duivel ermee speelde, ook eerder deze week waren er moeilijkheden geweest met het licht. Zoals op de openingsavond. Het spel lag zelfs twee uur stil, en het werd weer ouderwets nachtwerk. Net als zondag was ook toen Erica Terpstra, de baas van NOC*NSF, aanwezig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden