Onze gids deze week Jason Mraz

Jason Mraz over koffie, yoga en zijn nieuwste album: ‘Ik wil positiviteit overbrengen’

Hij brak door in koffiebars en is verslingerd aan koffie, dus dat zijn de eerste aanraders van singer-songwriter Jason Mraz (I’m Yours en vele andere immer luchtige liedjes). En verder: yoga, Dave Eggers, Oceanside.

Foto Daniel Cohen

Met sport heeft Jason Mraz (41) niet veel op. De singer-songwriter zegt het maar meteen, zo gauw hij de uitleg over de Gids-categorieën heeft aangehoord. ‘Ik ben totaal geen competitief persoon. Als ik sport op tv zie, juich ik altijd voor het verliezende team. Komt dat team op voorsprong, dan wissel ik en moedig het andere team aan. Ik wil dat niemand verliest.’

Mraz neemt het koffiekopje onder de automaat vandaan, en gaat geknield op het tapijt voor de sofabank zitten. ‘Dus die categorie kunnen we beter overslaan.’

Eerder vanmiddag arriveerde de tweevoudig Grammy-winnaar achter het zorgeloze zomerkriebelgitaartokkelliedje I’m Yours uit 2008 bijna 530 miljoen streams op Spotify in Amsterdam om journalisten te spreken over Know, zijn zesde studioalbum, dat drie weken geleden is verschenen.

Op Know blijft Mraz trouw aan het luchtige, onbezorgde stijltje dat hij sinds hij ontdekt werd in de koffiebars van San Diego, California, keer op keer op zijn albums liet terugkeren; toegankelijke popliedjes, door het toegevoegde drumwerk een tikkie steviger dan op voorganger Yes (2014), die optimisme en liefhebben propageren. Mraz schreef de liedjes rond de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2016.

‘De nummers die ik aanvankelijk voor Know schreef waren helemaal niet vrolijk. Eerder het tegenovergestelde’, zegt Mraz. In plaats van het hoedje dat hij zo vaak bij optredens op heeft, draagt hij een pet met de tekst ‘If you love life, life loves you’. ‘Over frustratie en droefheid wilde ik niet zingen. Ik wil positiviteit overbrengen.’

Foto Daniel Cohen

Dus schreef Mraz door tot hij een liedje had dat wél een vruchtbare (dus optimistische) bodem voor zijn nieuwe album bood, eentje waarin de frustratie was omgebogen naar een positieve boodschap.

Dat werd Love Is Still The Answer, een van de eerste liedjes die Mraz na de verkiezingen schreef. Zijn we hier om oorlog of om vrede meester te worden?, vraagt hij in dat liedje. ‘Vrede meester worden, to master peace, werd de werktitel van het album. De reden waarom wij mensen hier op aarde zijn, als je het mij vraagt.’ En een geinige zinspeling op de muzikale ambities voor het album er een meesterwerk (masterpiece) van maken.

Iemand van het management loopt binnen. Of Mraz iets te eten wenst. Mraz houdt zijn kopje de lucht in. Op koffie redt hij zich tot nu toe prima. ‘Alhoewel. Er ligt nog een snack op mijn hotelkamer. Kun je die halen?’ Hij steekt de managermeneer het pasje van zijn kamerdeur toe. De managermeneer verdwijnt weer.

‘Mag de Gids een thema hebben? Dan heb ik een idee. De laatste drie jaar ben ik helemaal verslingerd aan alles wat met koffie te maken heeft.’

Foto Daniel Cohen

1. Koffieboon: geisha

‘De minst intimiderende koffie die ik ooit heb gedronken. En een van de lekkerste. Geisha is een variant van een koffieboon die afstamt van de bekende Arabica-boon.

‘Geisha-koffie neigt meer naar thee dan naar koffie. De smaak is licht, tropisch en fruitig. Het is alsof je net een kers hebt gegeten. Er blijft een aangename, zoete smaak in je mond achter die helemaal niet bitter is. Heel anders dus, dan onze standaardbeleving van koffie.

‘Lange tijd was de boon een buitenbeentje; onbekend en onbemind. Tot ongeveer vijftig jaar geleden. Vanaf toen werden ze in Panama in grotere hoeveelheden en in betere kwaliteit geproduceerd. Een paar jaar geleden lag de prijs nog op 350 dollar per pond. Nu kun je ze bij je lokale koffiehandelaar krijgen voor ongeveer 60 dollar per pond.

‘Of je nu Geisha-bonen uit Panama, Ethiopië of Californië daar worden ze inmiddels ook geproduceerd gebruikt, iedere boon leidt terug naar een koffieboerderij met zijn eigen verhaal en natuurlijke omstandigheden. Het zit allemaal in de boon. Door koffie te drinken proef je een beetje van dat land of gebied. Dat vind ik mooi.’

Foto Imageselect

2. Muziekpodium: Java Joe’s, SanDiego

‘Een koffiezaak is mijn favoriete plek om livemuziek te beluisteren. Als podium onderscheidt een koffiezaak zich van alle andere soorten podia. Java Joe’s, een koffietent in San Diego waar ik zelf veel heb gespeeld en mijn eerste live-album opnam, is het schoolvoorbeeld van zo’n plek.

‘Ten eerste zit je niet zo opeengepakt als in een nachtclub. Het volume is er altijd aangenaam, en het is een laagdrempelig podium; je hebt geen dure tickets hoeven kopen en daardoor sta je als luisteraar wat meer open voor verrassingen.

‘Wat ook fijn is: als toerist of onbekende voel je je bij een concert in een koffiezaak meteen een local. Hoe dat kan? Het zal iets te maken hebben met het intieme, kleinschalige van zo’n concert. Tegelijkertijd voelt het speciaal, omdat een koffiezaak een plek is waar je meestal in de ochtend of middag komt, en nooit in de avond. Maar voor een concert ineens wel.

‘Mijn eigen muzikale carrière is begonnen met het spelen in koffietentjes. Daar deed ik mijn speelervaring op en werd ik ontdekt.’

Java Joe's in San Diego.

3. Ritueel: yoga

‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans, zong John Lennon in het nummer Beautiful Boy (Darling Boy). Die zin beschrijft een van de belangrijkste redenen waarom ik veel aan yoga doe: het dagelijkse geblaat en geplan in mijn brein dat al mijn aandacht opeist, even kunnen ontstijgen. Even alleen bezig hoeven zijn met wat ons doet leven: ademen!

‘Ik yoga bijna dagelijks. Eén keer per week doe ik een uitdagende, lange sessie van negentig minuten. De rest van de week ongeveer twintig minuten, om mijn lichaam te wekken.

‘Die yogahoudingen zijn, voor mij althans, puur een trucje om mijn brein te vertellen: stil jij, wanneer het schreeuwt: dit is moeilijk, laten we iets leukers doen! Ik blijf diep in- en uitademen en langzaam raak ik in een staat van meditatie.

‘Nog een voordeel: wie yogaat wordt zich bewust van zijn ademhaling, óók op momenten dat hij niet op een matje in yogahouding zit. Dat is belangrijk. Letten we niet goed op onze adem, en zorgen we er niet een beetje voor, dan worden we kortademig, krijgen we stress, paniekaanvallen we missen levensplezier. Ademen is leven.’

'Ik yoga bijna dagelijks. Even alleen bezig hoeven zijn met wat ons doet leven: ademen!' Foto Imageselect

CV

1977 Geboren in Mechanicsville, Virginia

2000 Maakt naam in de koffiezaakjesscene van San Diego, speelt onder meer veel in Java Joe’s

2001 Eerste album (in eigen beheer): Live at Java Joe’s

2008 Breekt met monsterhit I’m Yours een record: 76 weken aaneengesloten in de Billboard top-100. Mraz speelde I’m Yours sinds 2005 al tijdens live-shows

2010 Wint twee Grammy’s, onder meer voor Lucky, een zomers softpopduet met zangeres Colbie Caillat

2017 Speelt de hoofdrol van gynaecoloog Dr. Pomatter in de Broadway-musical Waitress

2018 Zesde studioalbum Know

4. Woning: boerderij

‘Een boerderij is niet alleen een fijne plek om te unpluggen; om los te raken van de drukke, hectische wereld. Je leert er ook een hoop.

‘Sinds tien jaar wonen mijn partner en ik op een subtropische fruitboerderij in Oceanside, Californië. We verbouwen vooral avocado’s en het zal je niet verbazen koffie.

‘Wanneer je iets plant, moet je de natuur zijn werk laten doen. Een zaadje heeft al alle genen en informatie om een boom te worden. Maar jíj moet de omstandigheden voor succes verzorgen door rekening te houden met seizoenen en te voorzien in voldoende water en licht, bijvoorbeeld. Je leert daardoor te zorgen, en vooral om geduld te hebben. Die vaardigheden helpen je bij al het andere in je leven, ook een album maken.

‘Een boerderij leert je ook rekening te houden met de gemeenschap waarin je woont. Je kunt wel zomaar duizend pompoenen planten, maar wat moet je daarmee? Wij houden contact met de lokale bars en restaurants en vragen naar hun behoeften. Zo help je elkaar.

‘Sinds ik op een boerderij woon ben ik me meer bewust geworden van de tijd en moeite die het kost om voedsel te verbouwen. Ik maak nu andere keuzes in restaurants en in de supermarkt. Ik eet langzamer en ben me meer bewust van wat ik eet.’

Singer-songwriter: Foto Daniel Cohen

5. Auteur: Dave Eggers

‘Al sinds Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit (verschenen in 2000, red.) ben ik fan van Eggers’ verhalen. Ze zijn stuk voor stuk indrukwekkend.

‘Na het lezen van De cirkel, een angstaanjagend verhaal over een wereld beheerst door sociale media en digitale controle, lukte het me eindelijk te stoppen met sociale media. Zo diep was de indruk die het verhaal bij mij achterliet.

‘Je kunt je voorstellen dat ik zijn laatste roman De monnik van Mokka fantastisch vond. Het gaat namelijk over een Amerikaan die gefascineerd raakt door de koffiecultuur van Jemen, het land van zijn voorouders. Een oorlog onderbreekt de zoektocht van de hoofdpersoon abrupt. Wat mij betreft is dat boek Eggers in topvorm. Net als Decirkel schreef Eggers het verhaal informatief én poëtisch. Het verhaal is ook jongensachtig en avontuurlijk, maar dan wel met wortels in een emotioneel familiedrama; het is masculien en feminien tegelijk. Bovendien leest De monnik van Mokka als een roman, terwijl het waargebeurd is.’

'De monnik van Mokka is Eggers in topvorm.' Foto HH.

6. Beeldende kunst: The Keepers of Color, Jon Marro

‘Dit is een illustratieboek, maar ik beschouw het als kunst. De hoofdpersoon in The Keepers of Color is een getekend figuurtje, Color. Er is een probleem: de droom die hij voor je zou bewaren, jouw droom, is hij kwijtgeraakt. Maar, zegt Color, wees niet bang, ik kan je helpen de droom weer te vinden. Wat volgt is een reis. Je stuit op uitdagingen en wordt bijgestaan door personages die je helpen nadenken wat je diepste droom is.

‘Je wordt gevraagd dingen te tekenen en te kleuren; je moet zelf invulling geven aan het landschap en de reis. Eigenlijk maak je dit boek dus mét Jon Marro. Je leert erin veel over jezelf. Het is haast een kunsttherapie.

‘Wat ik diep bewonder aan Jon is zijn gedrevenheid en zijn talent om kunst kwetsbaar te maken. Zowel voor de toeschouwer, de consument zo je wilt, als voor zichzelf. Tien jaar geleden hielp ik hem met een ander project waaraan hij werkte. Een prachtig boekwerk dat eruitzag als een bijbel en was gedecoreerd met sierletters en illustraties. Het boek was een lange, briljant geschreven liefdesbrief. Maanden tijd en duizenden euro’s had hij in dat project gestoken. Jon vermoordt me als hij erachter komt dat ik dit heb verteld, maar de persoon aan wie de brief was gericht ze bestond echt vond het boek vreselijk. Dat raakte Jon zo, dat hij besloot alle gedrukte exemplaren te verbranden.

‘Ik als investeerder in dat project was verbijsterd. Had me in ieder geval een exemplaar van het boek in een kluis laten bewaren, zei ik later tegen hem.’

Jon Marro - The Keepers of Color.

7. Stad: Oceanside, Californië

‘Zou ik niet hoeven touren, dan zou ik het hele jaar lekker in Oceanside leven. Die stad heeft alles: surfstranden, goede lokale koffie en wijn, de beste restaurants van Californië liggen er. Steeds meer jonge gezinnen trekken naar de stad, en even verderop in de heuvels kun je prachtig fietsen en wandelen.

‘Ik ontdekte de stad in 2004 per toeval. Daarvoor woonde ik in Los Angeles, omdat dat beter was voor mijn muzikale carrière. Mijn platenmaatschappij zat er ook. Toen ik terugkon naar Californië, koos ik voor Oceanside om een heel praktische reden: het ligt precies halverwege Los Angeles, waar ik dus vandaan kwam, en San Diego, waar ik voor Los Angeles woonde. Het land was er ook goedkoop.

‘Oceanside staat nog niet echt op de kaart bij toeristen. De meesten belanden er per toeval, net als ik destijds. Ik promoot de stad daarom graag.’

Oceanside, California. Foto Imageselect
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.