Lezersdilemma Wat zou u doen?

Is een aanklacht indienen wel in mijn belang?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s. Deze week: Is een aanklacht indienen wel in mijn belang?

Ik ben een tijd geleden door een collega op het werk met een mes bedreigd. Hij heeft het toegegeven, maar is niet gestraft. Gelukkig kom ik hem nauwelijks meer tegen, ik heb nu ander werk. Als ik hem zie blijft hij me treiteren, laatst pakte hij me met twee handen beet. Ik heb indertijd toegegeven aan de druk om geen klacht in te dienen ‘vanwege de onrust op de afdeling’. Ik heb last van de traumatische effecten en overweeg alsnog actie. Die bullebak zal echt niet veranderen. Mijn dilemma betreft mijn eigen welzijn: zou het mijn wonden helen of juist verder openrijten? 

Vrouw, naam bij redactie bekend

Doofpot

Ik weet niet wie destijds druk op u heeft uitgeoefend om geen formele (aan)klacht in te dienen, maar die druk was minstens even misplaatst als de bedreiging zelf. Ongewenst gedrag moet niet gedoogd worden en bij wapendreiging al helemaal niet, dan is er zelfs een strafbaar feit in de zin van het strafrecht. U merkt nu zelf hoe het misgaat nadat u – onder druk – ingestemd hebt met de doofpot. Het is in uw eigen belang (voor de verwerking) en dat van anderen (ter voorkoming) om alsnog door te pakken. ‘Ik zeg: dóén!’

Hein Jongbloed (68), Zoetermeer

Doe meteen aangifte

Ik zou alsnog een klacht indienen. Ik heb eens iets soortgelijks meegemaakt en geen actie ondernomen. De desbetreffende collega zou niet meer bij mij in de buurt komen was de oplossing. Een jaar later moest ik alsnog met hem samenwerken. Toen ik daar bezwaar tegen maakte, vroeg mijn leidinggevende ‘zit je daar nu nog mee dan?’. En de collega ging ongestraft weer door. Ik heb altijd spijt gehad dat ik geen officiële klacht heb ingediend, mijn advies is: meld het alsnog officieel en doe ook aangifte bij de politie. Laat je collega hier niet zomaar mee wegkomen, hij zal het weer doen. Ondanks dat je alles wat er gebeurd is opnieuw moet beleven, het is het waard. Anders houd jij altijd spijt. Je werkgever handelt niet in jouw belang. Sterkte.

Hedy Brak (45), Rotterdam

Vertrouwenspersoon

Gezien de eerdere reactie van de werkgever verwacht ik weinig heil van het actie ondernemen bij de werkgever. De gedragingen van de collega overstijgen trouwens duidelijk het predicaat ‘ongewenste omgangsvormen’. Nu de collega doorgaat met zijn nare gedrag is mijn advies: naar de politie om alsnog aangifte te doen (handig dat hij zijn strafbare daad heeft toegegeven). Neem een vertrouwd iemand mee of een (onafhankelijke) vertrouwenspersoon. Een krachtige opstelling zal je energie opleveren en werkt helend. Je hoeft niet zo door te gaan. Veel succes!

Ada van Arnhem (62), Leiden

Hij wordt beschermd

Een werkgever is volgens de Arbo-wet verplicht een beleid te voeren voor het beschermen van werknemers tegen seksuele intimidatie en agressie en geweld. Als ik je verhaal goed lees, schiet je werkgever tekort op dit gebied; als een werknemer zijn collega op ernstige wijze bedreigt, is dat zelfs reden voor ontslag op staande voet. Het dwingend verzoek geen aanklacht in te dienen lijkt ook op eigenbelang van je werkgever. Los van dat alles: je hebt nog steeds last van zijn criminele gedrag en dat gedrag gaat ook nog steeds door. Het zou kunnen dat hij zich beschermd voelt omdat hij niet gestraft is, misschien doet hij wel hetzelfde bij anderen. Ik kan mij voorstellen dat het alsnog doen van aangifte je rust geeft. Een arbeidsrecht advocaat kan je adviseren over je mogelijkheden.

Marieke van Beukering (51), Groningen

Over twee weken: waarom verlangen we niet meer naar elkaar?

Ik heb zeven jaar een fijne relatie. We lachen en dollen, zijn enorm loyaal naar elkaar en hij is erg lief en zorgzaam. Alles wat je zou wensen in een relatie, hebben wij. Bijna dan. Sinds een paar jaar is de passie verdwenen. Fysiek is de seks goed, we weten van elkaar wat we lekker vinden. Maar het verlangen, de opwinding, de geilheid ontbreekt. Ik heb dit eerder bij hem aangegeven, maar zoiets tover je niet zomaar tevoorschijn. Ik vind verlangen naar elkaar belangrijk, zo niet een wezenlijke behoefte. Vrienden zijn niet open hierover. Verdwijnt het verlangen in alle relaties na verloop van tijd? Of ligt het aan onze relatie?

Vrouw (28), naam bij de redactie bekend 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden