de gids burn-out

‘Ik stribbelde steeds maar tegen: een burn-out, dat is iets voor oude mensen’

Fleur Brunninkhuis was een stereotype happy millennial, toen ze door de combinatie van haar strenge arbeidsethos en een knokkelkoorts-infectie tegen een flinke burn-out aanliep. Maar ze krabbelde er ook weer uit.

Beeld Claudie de Cleen

‘Mijn millennial-leven was echt leuk en vol. Ik heb gestudeerd in Londen, San Diego en Utrecht, kreeg een traineeship bij Ahold en uiteindelijk een mooie functie op de afdeling marketing. Verder een fijn sociaal leven en een leuke familie: ik had het allemaal, tot een vakantie op Bali aan toe. Juist daar ging het mis. Ik liep daar dengue op, knokkelkoorts. Een week lag ik in het ziekenhuis op Bali. Daarna had ik haaruitval en flink gewichtsverlies. Toen ik uit het ziekenhuis kwam, was zelfs lopen de eerste dagen moeilijk. Toch vond ik na een paar weken ziekbed: ik moet weer aan het werk, gewoon door zoals het was vóór mijn ziekte. Binnen een maand was ik weer 36 uur per week aan het werk. Wel was ik nog steeds erg moe, mijn energielevel was enorm gedaald. Ik merkte dat ik sociale dingen begon af te zeggen. Met mijn relatie ging het steeds minder goed. Mijn werk was heilig. Als dat er maar was, dan ging alles goed.

‘Die dengue heeft veel lichamelijke schade aangericht, ik was fysiek ook nog zwak, maar blijkbaar was mijn mindset zo sterk dat ik over mijn lichamelijke zwakte kon stappen. Ik ging wel maandelijks op gesprek bij de Arbo-arts, omdat ik na die knokkelkoorts nog niet 100 procent beter was gemeld. En ik vond mezelf wel heel snel geïrriteerd en moe.’

Fleur Brunninkhuis Beeld PRISCA VISSER

Wat was het moment dat duidelijk werd dat het niet meer ging?

‘Op een ochtend had ik de leiding over een meeting met ongeveer tien mensen. Een collega sprak me voor de meeting aan, niks ingewikkelds, gewoon een praktische, zakelijke vraag. Maar mijn ogen begonnen te branden, mijn ademhaling werd hoog en ik kon echt geen woord meer uitbrengen, het leek een soort kortsluiting. Twee collega’s namen me apart. Ze drukten me op het hart dat ik echt thuis moest uitzieken. En dat ik niet onmisbaar was.’

Hoe zag zo’n dag thuis eruit toen je middenin je burn-out zat?

‘Ik deed weinig, lag op de bank. Naar de supermarkt gaan en boodschappen doen, was al een hele prestatie. Dus na een tijdje dacht ik: ik doe nu al zo weinig en rust zo veel uit door niet te werken, een verjaardagsfeestje voor m’n zus organiseren moet toch wel lukken? Maar toen merkte ik: dit lukt ook niet. Terwijl ik er echt zin in had. Dat was het moment dat ik me overgaf aan mijn vermoeidheid. Een oom van mij die veel weet van meditatie en ook nog eens psychiater is, waarschuwde me: onderschat de reactie op die knokkelkoorts niet. Daarvoor stribbelde ik steeds maar tegen: een burn-out, dat is iets voor oude mensen, dat heb ik gewoon niet. Maar in deze periode begonnen er wat kwartjes te vallen. Ik liet mijn ‘controle’ los door mijn vermoeidheid niet meer te ontkennen, maar er juist aan toe te geven. Ik weet nog dat ik heel bewust mijn moeder belde – ik weet zelfs nog de datum, 13 oktober: ‘Mam, ik heb het gevonden! Als ik in deze put ben gekomen, kan ik er ook weer uit. Ik ga alles doen om beter te worden. Maar: help mij!’

Hoe reageerde je omgeving in eerste instantie?

‘Mijn werkgever was heel begripvol. Mijn manager zag mijn struggle en ik heb alle tijd gekregen. Maar ik merkte wel aan vrienden en familie: als je het zelf niet hebt of hebt gehad, dan kun je het niet begrijpen. Ik voelde me als een marionet bij wie alle touwtjes waren doorgeknipt. Maar dat was heel moeilijk uit te leggen en voor hen weer lastig te begrijpen. Zelfs mijn tweelingzus zei: ‘Het komt goed.’ Terwijl ik alleen maar dacht: hoe dan? En: hoelang gaat dit duren? Ik kende ook niemand dit had meegemaakt. Ik voelde me totaal verloren en gedesillusioneerd, alsof de grond onder mijn voeten was verdwenen.’

Wat heeft je geholpen?

‘Onder meer: beter luisteren naar de signalen van mijn lichaam en vervolgens te ontspannen. Zijn mijn kaken gespannen? Trek ik mijn schouders omhoog? Heb ik spanning in mijn buik? Dat zijn allemaal symptomen en daar moet je naar luisteren. Dat klinkt in het begin heel zweverig, naar je gevoel luisteren. Bij mij lukt dat het beste door meditatie en mindfulness. Op die manier leerde ik de situatie beter te accepteren en er ook op te vertrouwen dat het weer goed zou komen.’

Hoe pak je meditatie aan?

‘De meest simpele en effectieve manier om te starten met meditatie is een simpele oefening. Ga zitten in een comfortabele houding en maak contact met je ademhaling. Voel in je lichaam waar je adem zich bevindt, en focus daar je aandacht op. Het kan ook helpen om je handen op de plek te plaatsen waar je je ademhaling voelt. Door contact te maken met je ademhaling maak je contact met je lichaam en creëer je steeds meer rust en ruimte in je lichaam en je hoofd. In het begin zul je merken dat je waarschijnlijk afgeleid en onrustig bent. Dat is helemaal niet erg, het hoort bij de oefening. Als je wordt afgeleid door een gedachte, breng je je aandacht gewoon weer terug bij je ademhaling.’

Nu is Fleur burn-out expert en life coach voor millennials en geeft ze workshops over vitaliteit, mindfulness en stress- & burn-outpreventie aan bedrijven. Brunninkhuis (1987) studeerde Sociale Psychologie in Utrecht, Londen en San Diego. Ze werkte eerder o.a. als management trainee en marketing manager bij Ahold Delhaize, en als projectmanager voor het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties in Gambia.

DE VOLKSKRANT-BURN-OUTGIDS

De komende weken onderzoekt de Volkskrant in gesprek met (ervarings)experts waarom zovelen van ons zich opgebrand voelen, hoe we kunnen voorkomen dat we uitgeput raken en of we echt de meest overprikkelde generatie ooit zijn. Kampen we met een overdaad aan stress en stressoren, of zijn we de weg kwijt?

Op Volkskrant.nl/burnout verzamelen we de verhalen over burn-out en stress. Via deze besloten Facebookgroep kunt u uw eigen verhaal delen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden