Gids ter plaatseVenetië

‘Ik kan nog altijd wat ronddwalen en iets ontdekken dat ik nog niet kende’

Waar moet je wezen? Wat moet je zien? Hier de beste plekken in Venetië volgens Ine Legerstee, die er woont.

Beeld Luis Mendo

Na de kunstacademie en een studie Italiaans fietste Ine Legerstee (66) maandenlang door Italië. In de voetsporen van P.C. Hooft, die in 1600 in Italië had rondgereisd voor een Grand Tour. Ze strandde in 1980 in Venetië, en is er gebleven. Ze werkte bij het Nederlandse Biënnalepaviljoen en bij de Venetiaanse maskermaker Guerrino Lovato en is sinds 1994 een gecertificeerde stadsgids. Legerstee: 'Ja, het toerisme staat de liefde voor Venetië wel in de weg. De stad dreigt één groot hotel te worden. Toch zie ik de kern van La Serenissima ('meest serene') nog altijd doorschemeren. Stad van licht, stad van weerspiegeling in het water. Interessante, kleine stad met een groots verleden dat altijd bewaard is gebleven en nog steeds verrast. Ik kan nog altijd vroeg in de ochtend wat ronddwalen naar de rustige buitenranden van de stad en iets ontdekken dat ik nog niet kende of in een archief zomaar een kleine schat opgraven.'

Beeld Luis Mendo

PALEIS

'Ik vind het fascinerend als er een wisselwerking ontstaat tussen het oude en het eigentijdse Venetië. Het Palazzo Fortuny, een van de Venetiaanse gemeentemusea, is een stadspaleis uit de 15de eeuw, waar begin 20ste eeuw de Spaanse kunstenaar Mariano Fortuny in woonde. Hij was fotograaf en ook schilder en kostuumdesigner en heeft een procedé bedacht om stoffen te bedrukken. Zijn theatrale schilderijen en kostuums zijn een vast onderdeel geworden van dit Palazzo.'

Palazzo Fortuny, San Marco.

Beeld Luis Mendo

WEELDERIG HERENHUIS

'Het weelderige herenhuis van de familie Rezzonico is nu het Museum van de 18de eeuw. Het heeft een balzaal en kroonluchters, er hangen schilderijen van Canaletto en de fresco's en plafond-schilderingen van vader en zoon Tiepolo zijn geweldig. Op de derde verdieping, dat is dan weer zo'n Venetiaanse verrassing, is de inrichting overgebracht van een oude apotheek, met houten panelen en glazen Muranoflessen. Ca'Rezzonico zit ook meteen in de buurt van het leukste plein om wat te zitten of te eten, het Campo Santa Margherita.'

Ca'Rezzonico, Dorsoduro 3136.

CASANOVA'S CAFÉ

'Misschien eerst even de dorst lessen? Cantina do Spade is mijn favoriete bacaro voor een glas wijn of een Spritz en cichetti, Venetiaanse tapas, maar noem ze maar geen tapas hier. Een ombra en een cichetto, zeggen de Venetianen, schaduw en een hapje, omdat vroeger wijn werd gedronken in de schaduw van de klokkentoren. Het leuke aan dit café is dat Casanova er ook al rondhing in de 18de eeuw, zo oud is het. Venetië ademt geschiedenis.'

Cantina do Spade, Calle del Scaleter, 859.

Beeld Luis Mendo

GROEN PLAFOND

'Tot mijn grote geluk is Palazzo Grimani gerestaureerd. Het is nu, zelfs voor kenners en liefhebbers, een aangename verrassing. Dat is soms wonderlijk aan Venetië, een stad vol toeristen en dit Palazzo had moeite om open te blijven. Onterecht, want er zijn fresco's en fraaie plafondschilderingen en prachtig stucwerk. Naar de plafondschildering in de Sala a fogliami heb ik met open mond zitten kijken. Het is in de 16de eeuw geschilderd door Camillo Mantovano als de onderkant van een prieel, met een overvloed aan bomen, planten, bloemen, vogels en vruchten. Of je onder een groen baldakijn in de schaduw zit.'

Palazzo Grimani, Ramo Grimani, Castello.

Beeld Luis Mendo

HET ECHTE VENETIË

'Net als de meeste Venetianen woon ik zelf niet in de lagune, maar op het vasteland van Venetië. Als je wilt weten waar de Venetianen nu wonen en leven, stel ik een uitstapje naar Mestre voor. Mestre was vroeger een Italiaans dorp, maar hoort nu bij Venetië. Neem de tram naar Favaro en stap bij de tweede halte na de lagune uit. Na een klein stukje door het veld is daar Forte Marghera, een fort nog uit de Oostenrijkse tijd. Het is deels gerestaureerd en nu is er van alles in en omheen: een dependance van de Biënnale bijvoorbeeld, gratis, in tegenstelling tot de hoge entreeprijs voor het park met de tentoonstellings-paviljoens. Het is groen bij het fort, er zijn een paar leuke restaurants, er lopen wilde katten rond en met een bootje aanmeren kan ook.'

Forte Marghera 30, Mestre.

RIETVELDPAVILJOEN

Ine Legerstee: 'Het enige gebouw van Gerrit Rietveld buiten Nederland, het Nederlandse paviljoen van de Biënnale. Het ene jaar is hier de kunstbiënnale, het andere jaar de architectuurbiënnale. Dat is dit jaar, tot 25 november. Het thema van de Nederlandse bijdrage is interessant en er wordt altijd moeite gedaan om recht te doen aan het gebouw, maar eerlijk gezegd vind ik het Rietveldpaviljoen nóg mooier als er geen biënnale is. Ik hou van het steeds veranderende licht. Het is een eenvoudig gebouw, dat toch een zekere complexe vorm heeft.'

Padiglione Olandese Rietveld, Giardini della Biennale.

MODERNE KUNST

'Nog een gebouw dat laat zien dat in Venetië het oude heel goed naast het nieuwe kan bestaan. De Punta Della Dogana is een centrum voor hedendaagse kunst, gevestigd in het oude douane-kantoor. De Punta heeft echt een driehoekige taartpuntvorm. Het museum is gerestaureerd door de Japanse architect Tadao Ando, die het helemaal stripte tot de oude muren en houten balken weer tevoorschijn kwamen. In dat karkas liet hij een strakke, betonnen structuur plaatsen.'

Punta della Dogana, Dorsoduro 2.

Alle voorgaande afleveringen van deze rubriek vindt u hier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden