De Gids Vakantie

Ik ga op vakantie naar Frankrijk en ik neem mee naar huis...

Op vakantie zijn supermarkten minstens zo geliefd als kerken. Hoe groter hoe beter. Wat nemen we mee terug? Vandaag het land van E.LeClerc, cassoulet, choucroute... enfin: Frankrijk.

Mayonaise Nanny Nieuwenhuis: ‘Ik ga nooit naar huis zonder de lekkerste mayonaise ooit, van het merk Lesieur.’ Sandra Stekelenburg verkiest de Comme à la maison-mayonaise van Bénédicta: ‘Lekker zuur en geen suiker toegevoegd. Alleen de fles is een ramp, want de mayo komt er moeilijk uit.’

Tartaarsaus Trude de Reij: ‘Van Bénédicta. Niet al te vet en heerlijk fris van smaak. Heel wat anders dan de zwaar naar chemicaliën smakende tartaarsauzen die hier verkocht worden.’

Jam Diana van Staalen: ‘De jam van Mamie Douceur, het huismerk van supermarkt E.Leclerc, heeft volgens mij de meeste fruitstukjes, vooral de smaken mûre, myrtille en cerise.’ Edith Bergman heeft een andere favoriet: ‘Bonne Maman in de smaak figues violettes.’ Nanke Pancras: ‘Aan de jam van Andros zijn geen suikers en zoetstoffen toegevoegd. Verrukkelijk en spotgoedkoop.’

Volvic bronwater Nanke Pancras: ‘Fluweelzacht.’

Toetje van de Lidl Helen Stadler: ‘Ile flottante van de Lidl. Lekkerste toetje ooit.’

Wasmiddel, ook van de Lidl Marianne Huibers: ‘Het vloeibare wasmiddel met Marseillegeur.’

Whisky Huibers: ‘Schotse whisky is in Frankrijk goedkoper dan in Schotland en Nederland.’

Blikvoer Jip Hagen: ‘Zuurkool met worst en spek, bijvoorbeeld van het merk William Saurin, is onze onbetwiste favoriet. Eigenlijk maakt het weinig uit van welk merk want ze smaken allemaal even goed, vooral bij een goede aardappelpuree.’ Nanke Pancras is net zo dol op la choucroûte garnie en pakt van William Saurin ook een blik tartiflette au reblochon mee: ovenschotel met aardappels en reblochon kaas. En uit dezelfde categorie: cassoulet de Castelnaudary au porc (witte bonen met varkensvlees). Beate de Ponti had lange tijd een huis in de Bourgogne en kwam zes keer per jaar thuis met confit de canard: ‘De blikken waar volgens het etiket vier bouten inzaten hadden een merkwaardige eigenschap: als je een diner verzorgde voor vier personen zat er altijd nog een vijfde boutje in; gokte je echter op dat vijfde boutje als je met z’n vijven dineerde, dan zaten er gewoon vier bouten in: wonderlijk!’

Huille de noix De Ponti: ‘Van J. Leblanc, verrukkelijk geurende en heerlijk smakende notenolie.’

Vershoudfolie Sandra Stekelenburg: ‘Film fraîcheur van Albal, de allerbeste vershoudfolie, plakt aan bijna alles vast en is prima af te scheuren. Hebben we altijd in huis.’

Ovenreiniger Marisol Kemmel:‘Décap Four, de beste ovenreiniger aller tijden.’

Viooltjessiroop Kemmel: ‘Om ijs of andere desserts te maken.’

Kastanjepuree met vanillesmaak Birgit Tieben: ‘Hier in Nederland is kastanjepuree in speciaalzaken te krijgen, maar dan zonder vanillesmaak. Ik smeer het op brood. De crème des marrons de l'Ardèche van Element Faugier, mét vanillesmaak, staat in de Franse supermarkt meestal naast de Nutella.’

En in welke winkels moeten we toeslaan?

Volgens Volkskrant-verslaggever Peter Giesen, die deze zomer na een correspondentschap van vijf jaar onlangs terugkeerde uit Parijs:

‘Fransen hebben de naam conservatief te zijn, maar geen enkel land heeft de meest ongezellige aspecten van de modernisering zo gretig omhelsd als Frankrijk. Elke provincieplaats van enige betekenis heeft een zone commerciale met grote hypermarchés: de Carrefour, de Intermarché, de Leclerc, de Super-U, de Casino. Wat betreft prijs en aanbod ontlopen ze elkaar niet veel. In het algemeen zijn boodschappen duurder dan in Nederland. De afgelopen jaren heeft de hypermarché overigens marktaandeel verloren door de concurrentie van internet en de opmars van de stedelijke consument die niet langer de auto pakt om boodschappen te doen.’

Het beste aan de Franse supermarkt: ‘De visafdeling waar verse vis op ijs bewaard wordt, als een hommage aan het belang dat Fransen aan hun voedsel hechten.’

Het slechtste: ‘Vermijd de Franprix Noé, een ‘verantwoordelijke’ supermarkt die een ondraaglijk snobisme uitstraalt. Toen ik ooit een blikje cola wilde kopen, werd ik eerst bestraffend aangekeken. Hoe durfde ik! Vervolgens bleken ze toch biologische cola te hebben, weliswaar ver weggestopt in de koeling, à 1,90 euro per flesje.’

V Zomer maakt boodschappenlijstjes en doet een beroep op medeliefhebbers van de buitenlandse supermarkt: wat kan een vakantieganger het beste van de lokale schappen naar de vaderlandse voorraadkast verplaatsen? Voed ons, graag met merk en al! Met welk eten en drinken keert u terug uit Duitsland, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten? g.heesakkers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.