Strandtent De Helling in Vrouwenpolder

Hiske aan de kust Frituur De Helling

Het was een flinke omweg waard: kibbeling van Frituur De Helling in Vrouwen­polder

Strandtent De Helling in Vrouwenpolder Beeld Niels Stomps en Martina Ketelaar

De meningen over de beste kibbeling lopen uiteen, maar velen zweren bij die van Frituur De Helling in Vrouwenpolder. Daar moet Hiske Versprille het fijne van weten.

Wat: Frituur De Helling

Waar: Op de scheepshelling van Neeltje Jans: Hoogh Plaetweg 1 in Vrouwenpolder.

Sfeer: Oud-Hollands cafetaria met uitzicht op de Oosterscheldekering en de Noordzee

Eten: Uitstekende kibbeling en gefrituurde kabeljauw, verder de geijkte snacks, blikjes, koffie uit de Senseo

‘Komt u helemaal uit Amsterdam?’ vraagt Kees Breure. ‘Dan zal ik u een verhaal vertellen. Er is hier ’es een meneer geweest, die stond met een viskraam bij het Centraal Station. ‘De lekkerste kibbeling van Nederland’, dat had-ie op een bord staan dan hè. Tot-ie die van ons proefde. ‘Kees,’ zeidt-ie, ‘níémand bakt ze zoals jij. Ik moet mijn bord aanpassen: ‘De op een na beste, na De Helling.’

Frituur De Helling, waarvan de reputatie ons van meerdere kanten was toegesneld, ligt niet op het lange en relatief stille strand van Neeltje Jans, maar (de naam zegt het al) op de helling achter de pier. Vissersbootjes worden er per trailer achteruit het water in gereden om via de vluchthaven de zee op te gaan. De beroepsvissers uit Bruinisse of Colijnsplaat gaan door de naastgelegen sluis naar de Noordzee. 

Goede verhalen hoorden we. Over mensen die steevast omreden om hier, onderweg naar huis, een bak kibbeling te gaan eten in de zon. Over de enorme stukken krakend verse, verrukkelijk gefrituurde vis. Over ‘het ouderwetse Oud-Hollandsche snackbargevoel’, maar dan met uitzicht over de Oosterscheldekering aan de ene en de Noordzee aan de andere kant. 

De kibbeling Beeld Niels Stomps en Martina Ketelaar

Dat ouderwetse gevoel is te danken aan de uitbaters, Kees en Marianne Breure, beide 63 en van het onderkoeld hartelijke soort, die elke bezoeker groeten met een in stereo uitgeroepen ‘Goei-daaag’. Hij is kaal met zachtmoedige, reebruine ogen, zij is zorgvuldig gekapt en opgemaakt, de muren zijn behangen met vissersprullaria en de tafeltjes op het grote terras zijn stuk voor stuk gedecoreerd met een stormbestendige imitatiebloem in een extrazwaar vaasje. ’t Is stil vandaag door de hitte – volgens mij ligt heel de wereld op het strand,’ zegt Marianne. 

Ze wonen niet in Zeeland, maar in Moerdijk, aan het Hollands Diep, waar ze eerder een truckersrestaurant hadden. Twaalf jaar geleden kwamen ze hierheen – in het hoogseizoen, als ze zeven dagen open zijn, wonen ze in een caravan in Burgh. Hun zoon, Michael, staat ook in de zaak, en zo regelen ze het met zijn drietjes.

Bezoekers van strandtent De Helling in Vrouwenpolder. Beeld Niels Stomps en Martina Ketelaar

Ze zijn maar een eenvoudige frituur, zegt Kees: gewoon, met frikandellen en blikkies. Maar die kibbeling, daar schept hij eer in, da’s een feit. ‘Ik snijd en bak altijd álles vers. En dan met aandacht frituren, hè. Dat kost tijd, maar dat is het waard. Er zijn erbij die wachten wel een úúr.’

Hij maakt zijn kibbeling van ­pollak, die hij voorzichtig ontdooit en dan per paar porties in blokken snijdt. ‘Dat beslag heeft precies de goeie samenstelling, en daar haal ik ze dan voorzichtig doorheen. We willen gróte stukken vis en geen deegslierten, dus uit het vet schep ik meteen de losse fliebers weg – die zijn voor de meeuwen, die wachten al vanaf vijf uur.’ Geconcentreerd schept hij de kibbeling rond. ‘En dan, als ze goudbruin zijn, gaan ze door dit geheime kruidenmengsel. Huisgemaakt, zegt u? Nee, gewoon uit een pot. Maar ik zeg niet welke.’

Beeld Niels Stomps en Martina Ketelaar

Ach, zo moeilijk is het ook allemaal niet, zegt Marianne ‘Maar er zijn maar héél weinig die hun kibbeling vers frituren – dat doen ze van tevoren, of ze gebruiken kant-en-klaar. En kant-en-klaar, dat is niet hetzelfde, hè. Dan kan je ’t net zo goed bij de Lidl kopen.’

De vis gaat in een blauw bakje in de vorm van een boot, met een lel remouladesaus uit een emmer. En hoewel uw neuzige verslaggever best even haar bedenkingen had (‘Van kóólvis, zegt u? met van die chipskruiden van de groothandel?’) blijkt het inderdaad perfect gebakken, kraakverse en volstrekt omrijdwaardige kibbeling. 

‘Alles op?’ Glundert Kees. ‘Dat viel niet tegen dus.’

Beeld Niels Stomps en Martina Ketelaar
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden