Het snelst per trein door Nederland

Deze zomer trokken lezers per trein door Nederland om zo snel mogelijk alle twaalf provincies te bezoeken. Hoe verging het hen en wie zette de allerscherpste eindtijd neer?

Beeld Remco en Suzanne

Een paar weken terug schreef ik een prijsvraag uit: maak de snelste treinreis langs alle provincies en neem foto's van jezelf op twaalf stations (in elke provincie één). Ik was me ervan bewust dat deze opdracht leek op het notoir moeilijk op te lossen handelsreizigersprobleem waarbij je de kortste rondrit langs een aantal steden zoekt. Zouden lezers eruit komen? En zouden ze het eigenijk wel leuk vinden om een dag als een malle van trein naar trein te rennen? Het antwoord bleek twee keer ja.

Allereerst ontving ik mails van mensen die wel een reisschema hadden uitgepuzzeld, maar geen zin of tijd hadden om de reis te maken. Sommigen protesteerden dat de wedstrijd enorm oneerlijk was: lezers die aan de rand van Nederland woonden hadden een voordeel, foto's konden vervalst worden en treinkaartjes waren te duur. Allemaal goed en wel, maar mijn bedoeling was juist om lezers aan te moedigen om iets te doen dat ze anders nooit zouden doen. Om een dag op reis te gaan en terug te komen met verhalen. En dat lukt niet als je binnen achter je computer zit te puzzelen. Bovendien had geen van de thuisblijvers het snelst mogelijke reisschema ontdekt. Misschien zijn mensen die zelf op pad gaan nét iets gemotiveerder om nog een half uur van de route af te schaven.

Lachen bij Rilland-Bath

Emma en Nadine waren het langst onderweg: ze begonnen in Middelburg en eindigden twaalf uur later in Maastricht. Maar zij kozen voor een extra uitdaging en gingen niet alleen de provincies af, maar zelfs de twaalf provinciehoofden. Grappig genoeg wilde ik eerst die hoofdsteden gebruiken in mijn prijsvraag, maar ik was bang dat dát te veel gevraagd zou zijn.

Bijna net zolang onderweg waren Natasja en Anne. Zij besloten bewust om niet voor een recordtijd te gaan, omdat ze allebei in Utrecht wonen en geen zin hadden om te beginnen en eindigen in een uithoek ver van huis. Het kortste rondje van Utrecht langs alle provincies bleek bijna twaalf uur te duren. Onderweg vertelden Natasja en Anne enthousiast aan medereizigers dat ze op wereldreis waren in eigen land. In Brabant belandden ze in een ontroerend gesprek met een dame die vertelde dat zij onlangs haar zoon had verloren. Bij het uitstappen riep zij hen toe: 'Lieve meisjes, leef! Geniet van elke dag. Dat doe ik, ondanks alles, ook.'

Om aan deze wedstrijd mee te doen, moest Jan Jaap de Jonge voor het eerst in zijn leven een selfie maken. Op de eerste foto in Gouda keek hij nogal aarzelend: werkte dit allemaal wel? Ruim negen uur later op eindstation Rilland-Bath kon hij pas een beetje lachen. Rilland-Bath is een van de stations die steeds terugkwam in de inzendingen, een piepklein station net over de grens in Zeeland. Wat zullen de conducteurs gedacht hebben van de mensen die uit de trein renden om een foto van zichzelf te maken naast het naambord?

Ruben Visser op station Rilland-Bath.Beeld Ruben Visser

Kijken en zwartreizen

De 81-jarige geograaf John Jorna wist de totale tijd onder de negen uur te krijgen. Hij schreef op zijn blog een prachtige column over zijn reis onder de veelzeggende titel: '800 km per spoor zonder vertraging'. Voor een geograaf bleek er heel wat te zien onderweg: het laaggelegen Zeeuwse zeekleilandschap, de Brabantse boomkwekerijen en waren dat tussen Leeuwarden en Groningen misschien oude wadgeulen? Jorna concludeerde: 'Veel mensen kijken, maar weten niet wat ze zien.'

Roeland en Celine discussieerden tijdens een bezoek aan hun (schoon)ouders de hele avond over wat de beste route zou zijn. Waar moest je beginnen? Moest je snelle intercity's nemen of met stoptreintjes naar gehuchten net over de provinciegrens? Een paar dagen later kregen ze een treinkaartje opgestuurd: 'Ga het nu gewoon doen'. Uiteindelijk namen ze precies dezelfde route als John Jorna, hopelijk hebben ze veel uit het raam gekeken. Al kwamen Roeland en Celine er na terugkomst achter dat er helaas snellere trajecten bestonden.

Puzzelen

Ervaren treinreizigers Suzanne en Sybren hadden flink gepuzzeld op hun reisschema, maar in de praktijk ging het bijna gelijk mis. In Buitenpost checkten ze even uit en weer in om hun starttijd vast te leggen, maar dat bleek mislukt zodat ze per ongeluk zwart reisden. Gelukkig geloofde de conducteur hun verhaal, al vroeg hij zich wel af waarom iemand in hemelsnaam meedeed aan deze prijsvraag. Uiteindelijk eindigden Suzanne en Sybren binnen acht uur bij hun eindpunt in het Limburgse Venray.

Maar het kon nóg sneller, zoals Suzanne en Remco uitpuzzelden. Zij maakten een hilarisch filmpje van hun epische reis van Weert naar Buitenpost die ze in 7 uur 31 aflegden. Ze waren zeer goed voorbereid: Remco maakte een overzicht van waar de naamborden op de stations stonden, zodat ze overal netjes op de foto konden.

Ruben Visser had deze route ook ontdekt, maar hij wilde zijn dag liever niet eindigen in Buitenpost. Gelukkig vond hij een andere route met exact dezelfde reistijd en een eindpunt in het Limburgse Mook Molenhoek. Onderweg liep Ruben wat vertraging op en de reisplanner zei dat hij zijn overstap in Rilland-Bath zou missen, maar er bleek zelfs nog tijd voor een foto (al kijkt hij er wat moeilijk bij).

Beeld John

De records

Tijdens hun voorbereidingen lazen Koen en Joost op internet dat iemand een tijd van 7 uur 24 beweerde te hebben gevonden. Dáár moesten ze onder zien te komen. Dit bleek te kunnen door in één provincie niet uit te stappen en vanuit de rijdende trein een foto van het station te nemen. Hiermee kwamen ze op een strak schema van 7 uur 16. Onderweg beseften ze ineens dat de reis in minder dan zeven uur kon door de overstappen net iets anders te doen. Zelf hadden ze op dat moment de fatale overstap al gemaakt.

En helaas voor hen hadden Lotte en Douwe nu net dit supersnelle traject gereisd. Deze studenten Technische Wiskunde zetten, mede dankzij een beginvertraging in (daar heb je het weer) Rilland-Bath, een tijd neer van 6 uur 55. Daarmee winnen zij het geweldige boek Het onwaarschijnlijkheidsprincipe van David Hand en natuurlijk eeuwige roem.

Het traject van Lotte en Douwe in omgekeerde richting zou overigens nog net iets sneller zijn. Is dat dan echt de allersnelste route? En wat zou de kortste route in kilometers zijn? Maar dat zijn vragen voor volgend jaar.

Beeld de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden