Waterkant Eemshotel in Delfzijl

Het Eemshotel in Delfzijl: prachtig uitzicht op Eems en graafmachines

Geen fijnere plek om te eten en drinken dan aan het water. Gidi Heesakkers en Paul Onkenhout bezoeken de fijnste. Vandaag: het Eemshotel in Delfzijl.

Het Eemshotel in Delfzijl. Beeld Frank Maters

Op de route naar het Eemshotel is een groot bord geplaatst. ‘Wij zijn gewoon open! Met zicht op de Eems. Met zicht op het werk.’ Op een los bord eronder staat: ‘Nait zoezen moar broezen.

Niet zeuren, maar doorgaan, willen ze in Delfzijl maar zeggen. Het is de filosofie die ondernemer Bert Boer (62) aanhangt nu het ophogen van de dijk voor zijn deur langer duurt dan gepland: ‘Je kunt twee dingen doen. Alle dagen mopperen of de tering naar de nering zetten.’

De werkzaamheden geven overlast, maar zijn hotel- en restaurantgasten hebben iets om te bekijken, zo kun je het ook zien. En uiteindelijk wordt het vast mooi. Vooral mensen uit de omgeving vermaken zich met hun blik op graafmachines en vrachtwagens. Duitsers zijn niet van die bouwschouwers, heeft Boer gemerkt.

Eemshotel
Zeebadweg 2 Delfzijl

Elke dag geopend voor lunch en diner, tweepersoonskamer € 77 per nacht

Koffie € 2,50
Ciabatta Waddenzee € 9,50
Rundvleeskroketten ‘zoals vroeger’ op brood € 7,75
Zelf samen te stellen tosti € 5,25
Delfzijlster dijkje (gebak) € 3,50

Bijna een decennium geleden werd hij van de ene op de andere dag de nieuwe uitbater van het buitendijkse, op een olieplatform lijkende blok dat sinds 1965 op tien betonnen palen boven de Eems uittorent, met ramen aan alle kanten. Het schijnt dat hij er als kind eens met zijn moeder in een hoek zat. Ooit word ik directeur van deze zaak, zou hij hebben gezegd. Zelf kan hij zich hier niks meer van herinneren, maar als zijn oom het zegt, dan zal het wel zo zijn.

Het jongetje van 12 uit Slochteren viel waarschijnlijk voor het uitzicht op de rivier die uitmondt in de Waddenzee. Het is een plaatje waar eb en vloed elkaar tegenkomen. Aan de ene kant is er de haven van Delfzijl, aan de andere kant de Eemshaven.

Het water had altijd een grote aantrekkingskracht op hem, vertelt Boer in zijn koksbuis. ‘Ik was een fanatiek surfer en was van plan te gaan varen, maar dat mocht niet van mijn moeder.’ Hij werd geen schipper, wel manager van Theater de Molenberg in Delfzijl. 

Beeld Frank Maters

Negen jaar geleden was de toenmalige eigenaar van het hotel balken uit het water aan het vissen. Boer hielp een handje mee en zei terloops dat hij interesse had om het pand te kopen, ooit. Een paar maanden later werd hij ’s ochtends gebeld, hij stond onder de douche. Of hij nú naar het Eemshotel kon komen. ‘Nu?’ Nu. ‘Dus ik daarheen.’

Trieste gezichten. De Belastingdienst wilde beslag leggen op het hotel met 21 kamers, ‘het spul was failliet’. In de middag besloten Boer en zijn vrouw Jannie dat ze ervoor wilden gaan. ‘Ik ben meteen naar mijn baas gestapt. Ik ben net eigenaar van een hotel geworden, morgen beginnen we. De afgelopen negen jaar heb ik geen cent verdiend, het is alleen maar investeren, maar dat maakt niet uit. Het is leuk.’

Trots vertelt hij dat zijn Eemshotel voorkwam in een lijstje van restaurants met het mooiste uitzicht ter wereld. ‘We stonden boven een restaurant in Kuala Lumpur.’ De pachter van destijds woonde in het hotel. Boer brak de woning er direct uit en maakte er een zaal van. ‘Ik had helemaal geen zin om hier elke dag wakker te worden. Ik heb een vrijstaand huis, kippen en een jacuzzi in de achtertuin.’ 

Beeld Frank Maters

Met een lokale bakker ontwikkelde hij een gebakje in de vorm van de dijk zoals-ie volgend jaar wordt opgeleverd. De ‘heerlijke rundvleeskroketten zoals vroeger’ smaken zoals rundvleeskroketten altijd smaken. Het terras aan de voorzijde is pas een paar weken geleden opgeleverd, vertelt Boer als hij komt aangewandeld met twee glazen vers tomatensap. Hij zette een paginagrote, mild-ironische advertentie in de lokale Eemsbode: ‘Delfzijl, gefeliciteerd met uw nieuwe terras bij het Eemshotel.’

Ook de slogan bedacht Boer zelf: ‘Hoogstaand boven de Eems.’ Geen woord aan gelogen.

NOG MEER FIJNE PLEKKEN AAN HET WATER

Stadsstrand Belcrum Beach is het Ibiza van Breda

Little River Café op een oud binnenvaartschip bij Wijhe

Lunchroom Het Monument op de Afsluitdijk

Balkon van Europa op de Rotterdamse Maasvlakte

Café Het Verdronken Land in Nieuw-Namen in Zeeuws Vlaanderen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.