Rubriek Caspar loopt

Het bestaat in Noorbeek, landschap waar mens, plant en dier samenleven

Caspar Loopt. Beeld Studio V

En óf het kan, landbouw en natuur die naadloos in elkaar overlopen. Het is even zoeken, je moet ervoor naar het uiterste zuidpunt van het land, maar dan heb je ook wat: overweldigend landschap. Eerst drentel ik nog wat rond in Noorbeek, beschermd dorpsgezicht. Het is nog vroeg, en rustig. De Sint-Brigidakerk in, daarna naar de Brigidabron, voormalige wasplaats aan het riviertje de Noorbeek. 

Dan het dorp uit, zuidwaarts, gestaag omhoog, over de Boyerweg, net wel een holle weg in mijn ogen. Heggen en bomen aan weerszijden van het weggetje, hoogstamfruitbomen, steilranden (graften) in het Noordal, van Natuurmonumenten, met meidoorns, kers, hazelaars, essen, sleedoorns. Niet zomaar een plukje hier of daar, maar aaneengesloten en uitbundig, het geeft diepte aan het glooiende landschap. Hooilanden, een groepje heuvellandkoeien (Glanrunderen), een poel voor de vroedmeesterpad, links een wijngaard, in de relatieve verte een bosje. Dekking, voedsel overal, voor dassen, reeën, marters, vossen, steenuilen, grauwe klauwieren, geelgorzen... De wilde kat heeft zich gevestigd, de terugkeer van hazelmuis en eikelmuis wordt verwacht. Ik probeer intussen vogelgeluidjes thuis te brengen.

Zicht op het Noordal. Beeld Caspar Janssen

Eerder dit jaar kreeg Noorbeek het predicaat ‘icoonlandschap’ van de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap, de bordjes langs de route zijn nog vers. Een predicaat met slechts een signaalfunctie, maar Noorbeek mag zich vooralsnog wel het enige dorp noemen dat het draagt. En het is niet voor niets. Meer dan vijftig procent van het landschap heeft hier ‘landschapselementen’. Die kregen een impuls door paardenhouderijen die heggen aanlegden. Dat een deel van het gebied van Natuurmonumenten is helpt. En Natuurrijk Limburg, de organisatie voor agrarisch natuurbeheer in Limburg, probeerde boeren ervoor te porren. En dat lukte. Een paar enthousiastelingen begonnen met heggen en hagen, anderen volgden.

De Boyerweg is inmiddels een zandpad, op een kruising van zandpaden staat een Jezusbeeldje onder een boom. Ongemerkt bereik ik Belgïe, waar het gebied niet ophoudt – de Belgische natuurorganisatie Natuurpunt voert hier het beheer. Even achterom kijken, panoramabeeld. Je kunt zeggen: dit is romantisch landschap. Maar je kunt het ook levend landschap noemen. Landschap voor dieren, planten, mensen. Waarin gewoon geboerd kan worden. Wat wil je nog meer?

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.