Begin dit jaar: finale van de show van Marc Jacobs in New York, waar de najaarscollectie 2020 werd getoond.

TrendsNajaar 2020

Herfst, herfst, wat heb je te koop?

Begin dit jaar: finale van de show van Marc Jacobs in New York, waar de najaarscollectie 2020 werd getoond.Beeld Getty

De najaarsmode lijkt op het eerste gezicht wat saai en kleurloos, maar is bij nader inzien prachtig gemaakt en precies waar de hippe, weldenkende mens nu behoefte aan heeft – inclusief spencer, stropdas en knappe jurk.

In het prille voorjaar van 2020, toen de grote namen in New York, Londen, Milaan en Parijs hun vrouwencollecties voor komend najaar toonden, leek er nog geen vuiltje aan de lucht. Of nou ja: een héél klein vuiltje. Een ver-van-ons-bed-vuiltje bovendien: er was ‘iets’ gaande in China, en vooruit, er was daardoor misschien wat minder pers uit het verre oosten aanwezig. De Aziatische journalisten en inkopers die er wél waren droegen inderdaad wat meer mondkapjes dan ze normaal al deden, tegen de grootstedelijke smog. Maar verder: business as usual. In New York werd gemopperd dat de fashion week wel heel saai en voorspelbaar was geworden – op de formidabele show van Marc Jacobs na dan. In Londen klonk eenzelfde jammerklacht: geen vernieuwing, geen opwinding – en dat terwijl swinging London van origine de plek is waar de modeharten het snelst slaan en de spannendste trends geboren worden.

Zelfs tijdens de Milaan fashionweek, die erom bekend staat vrij traditioneel te zijn, was er lichte teleurstelling te bespeuren. Hoofdrolspelers qua kleuren waren zwart, grijs, donkerblauw en – gaap! – bruin. De meest gebruikte materialen waren wol, vilt, tweed en fluweel. Tinten en materialen die prima passen bij wintercollecties vol daagse kleren als mantels en pakken, maar die het niet goed doen op dampende fuiven en op het voor de mode o zo belangrijke medium Instagram. Pas wie er met zijn neus bovenop zat, langs de catwalk of daags later in de showroom, zag de details, de liefde en het vakmanschap waarmee ze gemaakt waren. Precies dat waar de Italiaanse mode zo groot door is geworden. Maar waar waren de trends, de nieuwe silhouetten, de verrassende kleuren? Niet op de catwalks. En toen aan het einde van de Milaan fashion week de eerste zes Noord-Italiaanse coronapatiënten werden geturfd en Armani zijn modeshow aflastte had niemand het meer over kleren.

In hekkensluiter Parijs, waar de angst voor Covid aanvankelijk nog met luide luchtkussen werd weggeblazen, oogden de défilés net als in Milaan comme d’habitude en deed elk huis waar het goed in was. In een notendop: de kleding was knap van snit, traditioneel en met duidelijke schouders en taille. We zagen capes, mantelpakken, spencers zelfs. En jurken. Héél veel perfect zittende en betoverend mooie jurken. Hier en daar verrassend wuft omzoomd met ruches en franjes, en zilverwerk of goudbeslag, maar klassiek van silhouet en materiaal. 

 Was dit het dan, dachten we, een prak van mooie maar opgebakken kliekjes? Een potpourri van evergreens, een herhaling van oude successen? Was de carroussel van de eeuwig veranderende mode gestopt met draaien? En de belangrijkste vraag: waaróm was er zo weinig vernieuwing te zien en klampten creatieven zich vast aan het oude vertrouwde? Angst, natuurlijk, wat anders? Verlamming door de onzekere politieke, economische en ecologische toestand in de wereld in het algemeen en de modewereld in het bijzonder. Want nu de mode-industrie steeds nadrukkelijker wordt aangewezen als grote vervuiler en consumenten minder kleren willen kopen raken de modehuizen in paniek. Ze stoppen met experimenteren en maken draagbare kleren die zowel qua uiterlijk als binnenwerk lang meegaan. Eigenlijk heel logisch.

Toen prompt na de modemaand de coronacrisis in volle hevigheid uitbrak, onderstreepte dat de noodzaak van tijdloze, goedgemaakte en duurzame kleding alleen maar. In quarantaine bleek er tijd te over om na te denken, de klerenkast eens goed onder de loep te nemen en goede voornemens te maken wat betreft het uitbannen van wegwerpkleding en goedkope vliegreizen. Handwerk en vakmanschap werden tijdens het brood bakken, tuinieren en klussen opnieuw ontdekt en gewaardeerd. Daar kwam nog bij dat met amper feesten en presentaties op de agenda de behoefte aan no-nonsense kleren die lang meegaan en lekker zitten enkel groeit. En daardoor worden de nieuwe vrouwencollecties die we eerder een tikje veilig en saai vonden opeens wél heel relevant, actueel en verstandig.

Hoe het met de mannenkleding zit voor komend seizoen? Die is in veel gevallen juist opvallend frivool en feminien, dankzij het veelvuldige gebruik van fluweel, ruches, doorkijkstoffen, glitter, tafzijde en accessoires als broches, lange handschoenen en parelkettingen – zij het dat al dat ladylikes werd gepresenteerd naast of in combinatie met straffe masculiene tailoring. Wat als een paal boven water staat: de tijd van de royale casual hoodies en de grote sneakers is wat de ontwerpers betreft voorlopig voorbij. Zelfs de stropdas – ooit met pek en veren planeet mode afgejaagd – maakte een glorieuze comeback.

En zo is er al met al toch genoeg modenieuws onder de zon, genoeg inspiratie om de garderobe winterklaar mee te maken. Laten we vooral kleren blijven kopen – de industrie dient gesteund immers, en de naakte mens gekleed en versierd – maar laten we niet (meer) kopen als een krenterige kip zonder kop. Eerst informeren en inlezen, dan kijken, selecteren en kiezen. Zorgvuldig kiezen, opdat er geen misperen het huis in komen en elke euro welbesteed wordt. Wat en of u koopt, dat is uiteraard geheel aan u. Maar het voorwerk van kiezen, keuren, inlezen, selecteren en presenteren hebben we met heel veel plezier alvast voor u gedaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden