De GidsDatingapps

Ga ik de liefde vinden op Bristlr? Een gids voor de online datingmarkt

Beeld Sophia Twigt

Online daten kan enorm frustrerend zijn. Eindeloos swipen, inhoudsloze gesprekjes die nergens toe leiden. Steeds meer datingsapps proberen daar tegenwicht aan te bieden door zich te richten op een nichedoelgroep. We zetten een aantal apps op een rij en bespreken de do’s-en-don’ts van online daten.

Vrijgezel en op zoek naar een date voor Valentijnsdag? Grote kans dat je daarvoor een datingapp als Tinder of Happn opent. Met naar schatting anderhalf miljoen Nederlandse Tinderprofielen en 700.000 gebruikers op Happn zijn er meer dan genoeg potentiële dates. Slechts één swipe van je verwijderd.

Toch blijkt het in de praktijk ondanks die enorme hoeveelheid aan profielen vaak nog knap lastig om daadwerkelijk een afspraakje te regelen – gemiddeld kost het mensen 38 uur aan swipen en chatten, eer ze iemand in levenden lijve ontmoeten, zo bleek uit onderzoek van cultureel antropoloog Jitse Schuurmans in samenwerking met de Volkskrant.

Spelletje

Waardoor komt dat? Communicatiewetenschapper Elisabeth Timmermans – als postdoctoraal onderzoeker verbonden aan de Erasmus Universiteit en auteur van het boek Liefde in tijden van Tinder (2019) – deed in haar onderzoek naar datingapps en hun gebruikers een opmerkelijke ontdekking: niet het vinden van liefdes- of sekspartners, maar tijdverdrijf is de voornaamste reden dat mensen datingapps gebruiken.

Volgens Timmermans is dat als je erover nadenkt eigenlijk ook niet zo gek. ‘Apps als Tinder en Happn hebben online daten speels gemaakt. Je krijgt enkel een foto van een potentiële date te zien. Als je die leuk vindt, swipe je naar rechts. Vind je het niks, dan swipe je naar links. Vind je elkaar allebei leuk, dan kun je beginnen met chatten. Die speelsheid heeft het taboe op online daten onder jonge mensen weggehaald, maar er tegelijkertijd ook toe geleid dat gebruikers dergelijke apps letterlijk als een spelletje beschouwen.’  

Uit onderzoek van Timmermans blijkt dat slechts iets meer dan de helft van alle mensen die op Tinder zitten, ook daadwerkelijk wel eens op date gaan. Swipen lijkt daarmee voor veel mensen het doel op zichzelf geworden; iets wat je op verloren momenten kunt doen om de tijd te doden.

Beeld Sophia Twigt

Timmermans constateert ook een andere verandering in onze datecultuur: ‘Door Tinder en andere datingapps hebben we het idee gekregen dat de keuze van potentiële partners enorm groot is. Volgens mij zijn we elkaar daardoor meer gaan consumeren. Soms wordt er gesproken over ‘relationshoppen’, die beeldspraak legt de vinger  wel op de zere plek. Alsof je op datingsapps gaat winkelen voor een specifieke partner die aan een hele lijst eisen voldoet. Terwijl we in de realiteit vaak eindigen met heel iemand anders dan we van tevoren in ons hoofd hadden.’

Honderdvijftig dates via datingapps en nog steeds single: hoe kan dat? De Volkskrant sprak vier vrijgezelle vrouwen die al jaren online daten zonder resultaat.

Verdienmodel

Bovendien is het de vraag of datingapps er wel altijd belang bij hebben dat jij de liefde van je leven vindt, stelt Timmermans. ‘Iedere app heeft zijn eigen verdienmodel. Een gratis app als Tinder verdient geld met advertentie-inkomsten. Die advertenties krijg je als gebruiker te zien tijdens het swipen van profielen. Voor Tinder is het daarom heel belangrijk dat zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk aan het swipen zijn. Je kunt je dus afvragen of Tinder wel echt wil dat mensen op date gaan.’

Waar ga ik dan wel de liefde vinden?

Misschien is het dus een goed idee om je niet langer suf te swipen op Tinder en een andere datingapp te installeren. Maar welke? We zetten er een paar voor je op een rij:

Breeze - Een recent gelanceerde datingapp, ontwikkeld door studenten van TU Delft. Geen eindeloos gechat op Breeze. Sterker nog: er wordt helemaal niet gechat. Elke week kiest het algoritme van Breeze twee potentiële dates voor je uit. Deze personen kun je ‘liken’ als je ze ziet zitten. Wanneer de ander je ook ‘liket’, wordt er gelijk een date ingepland in de kroeg.

Het verdienmodel van Breeze stemt optimistisch: het is er niet op gebaseerd om jou zo lang mogelijk op de app te houden, maar om je juist zo snel mogelijk aan het daten te krijgen – per date brengt de app 6 euro in rekening.

Veganific - Evenals Breeze een datingapp van Nederlandse makelij. Veganific is speciaal ontwikkeld om naar romantiek hunkerende vegetariërs en veganisten bij elkaar te brengen.  Dé plek om mensen met dezelfde levensstijl te ontmoeten, oordeelt Veganific. Met 20 euro per maand schreeuwend duur, oordeelt onze recensent.

Bumble - De ‘feministische’ datingapp waarbij vrouwen het eerste contact leggen. Bumble- (en Tinder-) oprichter Whitney Wolf hoopt hiermee via technologie aloude rolpatronen te doorbreken.

Hinge - Vergelijkbaar met Tinder en Happn, maar met de mogelijkheid om iets meer te vertellen over je persoonlijkheid. In plaats van een compleet profiel kun je een specifieke foto of uitspraak van een ander ‘liken’. Het idee daarachter is dat je gelijk een gespreksopening hebt.

Hater - Je kunt met elkaar aan de praat raken omdat je gemeenschappelijke interesses hebt, maar  je kunt ook met elkaar matchen omdat je juist dezelfde ergernissen deelt. Dat is het idee achter Hater. Immers, zeggen de dingen die je het schuim op de lippen brengen (volwassen mannen in te krappe korte broeken, ik noem maar wat) niet veel meer over je persoonlijkheid dan de zaken waar je gepassioneerd over bent?

The Inner Circle - Deze app belooft je enkel ‘inspirerende, ambitieuze en aantrekkelijke’ vrijgezellen. Om de app te gebruiken moet je door de ballotage komen, waarin wordt bepaald of jij inspirerend, ambitieus en aantrekkelijk genoeg bent.

Bristlr - Wil je heel graag een man met een baard? Of ben je een man met een baard en wil je graag dat deze een beetje op waarde wordt geschat? Dan moet je op Bristlr wezen, een datingapp voor de baardengemeenschap en bewonderaars. 

Minder -  Voor moslims is er de datingapp Minder. De slogan Swipe. Match. Marry. getuigt in ieder geval van een gezonde dosis voortvarendheid.

Voor elke subcultuur een eigen datingapp lijkt het wel. Op dit soort niche-apps zul je minder mensen tegenkomen die de app slechts gebruiken als spelletje. Maar het kleinere aantal gebruikers kan ook in het nadeel gaan werken, denkt Elisabeth Timmermans. ‘Hoe specifieker de doelgroep, hoe beperkter het bereik. Een app voor alleen veganisten kan interessant klinken, maar als je er na installatie achterkomt dat je eigenlijk zo goed als geen keuze hebt, dan haak je snel weer af. Juist ook omdat mensen door apps als Tinder een ruim aanbod gewend zijn.’

Elisabeth Timmermans doet voor de Erasmus Universiteit onderzoek naar datingsapps en de persoonlijkheden van gebruikers. Het (anonieme) onderzoeksproject loopt momenteel nog. 

Beeld Sophia Twigt

Do’s en don’ts

Eenmaal de juiste app gekozen, kun je een profiel samenstellen en beginnen met chatten. Wat zijn de do’s en don’ts? 

Op datingapps is de verleiding groot om jezelf met flatterende foto’s en een snedig profieltekstje ietsje mooier voor te doen dan je bent. Maar laat je profiel niet te ver van je uiterlijk en persoonlijkheid afwijken.

Heb je bijvoorbeeld weinig met reizen, probeer dan geen indruk te maken met die paar reisfoto’s die je hebt, zo schrijft Timmermans in Liefde in tijden van Tinder. Dat schept de verkeerde verwachtingen, en leidt uiteindelijk alleen maar tot teleurstellingen.

‘Wat ik ook vaak hoor als ik met mensen praat over hun ervaringen met datingapps is dat iemand offline een stuk verlegener of minder sociaal bleek te zijn dan online. Tijdens het online chatten kun je nadenken over de berichtjes die je stuurt – iets opschrijven, dat nog even aanpassen. Daardoor ontstaat er een heel ander gesprek dan wanneer je tegenover elkaar aan tafel zou zitten.’  

Om die reden is het verstandig om als je iemand leuk vindt, niet te lang te wachten met daadwerkelijk afspreken. Uiteindelijk kom je er dan pas achter wat voor vlees je in de kuip hebt.

Afknapper?

Timmermans: ‘Spellingfouten in de openingszin blijken voor veel mensen een reden te zijn om niet te reageren op een berichtje. Interessant, want dat is typisch iets wat online speelt. Offline zou een spellingfout voor veel mensen nooit een reden zijn om iemand af te wijzen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden