Recensie Podcast

Finding Cleo is veel meer dan een particuliere whodunit; het is een verhaal over een nationaal trauma (*****)

De Volkskrant luistert naar (nieuwe) podcasts en bespreekt er elke week een. Vandaag: Missing & Murdered: Finding Cleo mag dan over één verdwenen meisje gaan, de serie vertelt het verhaal van een getraumatiseerde generatie Cree-indianen. Het true-crimegenre wordt volwassen. 

Dit is de enige foto van Cleo die zus Christine heeft. Beeld CBC

‘Mijn zus Cleo stierf in 1975. Ze was 11 jaar oud’, leest Christine Cameron voor uit een brief die ze schreef aan CBC, de Canadese publieke radio. In haar stem hoor je de tranen in haar ogen. ‘Ze probeerde te liften naar Little Pine, terug naar huis in het reservaat. Maar ze werd opgepikt, verkracht, vermoord en gedumpt langs de kant van de weg.’ Alles wat Christine van haar geadopteerde grote zus weet, is dit verhaal.

Maar is dit wel waar? Wat is er precies gebeurd? En waar ligt Cleo begraven? ‘Is er iemand op deze planeet die ons kan helpen?’, schrijft Christine. Dat is het startpunt van de ijzingwekkend spannende en tragische zoektocht Missing & Murdered: Finding Cleo

Missing & Murdered: Finding Cleo (vijf sterren)

True crime
Geproduceerd door CBC.

Luister via iTunes, Stitcher of CBC.

Christine en Cleo behoren tot de grootste inheemse minderheid van Canada, de Cree. De vorige eeuw heeft de overheid alles op alles gezet om ‘het indianenprobleem’ (dixit de Minister van Indianenzaken) op te lossen. Er werd een actief beleid gevoerd om inheemse kinderen onder te brengen bij witte families, verspreid door heel Noord-Amerika. Zo’n twintigduizend kinderen werden in de jaren zestig tot en met tachtig middels een speciaal adoptieprogramma uit huis geplaatst.

Lillian Semaganis was onderdeel van dit ‘probleem’. Als 16-jarige krijgt ze Cleo, waarna ze nog vijf kinderen op de wereld zet. De vijf worden allemaal uit huis geplaatst. Een ontredderde Lillian moest in de krant lezen hoe ze als asielhonden ter adoptie werden aangeboden in vrolijke advertenties.

Advertenties uit het speciale adoptieprogramma voor inheemse kinderen. De kinderen in deze advertenties komen niet voor in de podcast. Beeld CBC

Geen van de zes kinderen kan terugkijken op een gelukkige jeugd. Zoon Johnny werd in zijn adoptiefamilie ingezet als goedkope landarbeider, Christine vertelt hoe ze werd misbruikt en de zussen Anette en April belandden op straat in Toronto. 

De Semaganis-telgen zijn geen uitzondering: uit recent onderzoek blijkt dat de helft van de adopties uit het assimilatieprogramma uiteindelijk stukliep. Zo is Finding Cleo niet alleen het verhaal van een verdwenen zusje, maar het verhaal van generaties getraumatiseerde mensen. 

Maakster Connie Walker, zelf opgegroeid in een inheemse familie, is de ideale presentator. Ze kent de pijn die leeft in de gemeenschap van binnenuit, maar is buitenstaander genoeg om de grote thema’s invoelbaar te maken voor de (Nederlandse) luisteraar.

Vooropgesteld: het is zware kost. Maar Finding Cleo is vooral een ontzettend spannende en empathische serie. Liefhebbers van true-crimepodcasts als Serial zullen de afleveringen verslinden, en ontdekken dat het genre met Finding Cleo volwassen is geworden. De podcast is geen particuliere whodunit, maar een geschiedenis van een nationaal trauma, verteld tijdens de zoektocht naar een 11-jarig zusje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.