De Gids Uit eten

Een vrolijkstemmende trog vol vis bij Bar Pulpo – het is werkelijk smullen geblazen

Restaurant Bar Pulpo, in de Foodhallen Rotterdam. Beeld Els Zweerink

Op dringend advies van een lekkerbek eten we ­zeefruit bij Bar Pulpo, een visbarretje in de Rotterdamse Foodhallen.

Bar Pulpo, Wilhelminakade 58 Rotterdam 

Cijfer 8

Eetkraam in de Foodhallen met vis en zeefruit, uit de houtskooloven, van de plancha of uit de botersaus. Neem vooral de rijkgevulde family bucket voor € 32,50.

Afgelopen maand werd door mijn voedsel-angehauchte socialemediakring massaal de overlijdensadvertentie van een Rotterdammer gedeeld. Albert Vooijs heette hij: wereldreiziger, lekkerbek, en onlangs bezweken aan huidkanker, zo viel te lezen. Er was een foto bij afgedrukt van een flamboyant type met een panamahoed en een wandelstok. Maar het opvallendst was het afscheidswoord van de overledene zelf, waarin hij zich direct tot de lezers van het AD leek te richten om hen, over het graf heen, nog snel te voorzien van eetadvies.

‘Ik tip u graag nog op het leven: Bar Pulpo in de Foodhallen, Dennis Frietpaleis Parkkade (neem hier het broodje geroosterd varken), Giraffe Coffeeroasters en keurslager H.P. van Linschoten, Rotterdam. Gaat u in Antwerpen naar slagerij Scaldis (de bes­te filet d’anvers ter wereld), ­Fish a’gogo (bestel de garnalenkroket), sandwichcuisinette Domestic (proef de Noordzeekrabsalade) en bezoek DelRey voor de beste millefeuille.’ Om te eindigen met: ‘Niet treuren, ik heb ­geleefd!’

Iemand die zelfs zijn allerlaatste boodschap aan de wereld nog wijdt aan buikspek en bladerdeeggebak, was de teneur, dat moest wel een uitzonderlijk ­levenslustig en genereus mens zijn geweest. En los daarvan: goed restaurantadvies is goud waard, dat grijp je best met beide handen aan – ook als het van een dode komt.

Dus die Bar Pulpo, daar gingen we naartoe. Het is een van de vijftien minirestaurantjes in de Foodhallen op de Kop van Zuid – een zogeheten food court in het monumentale Pakhuis Meesteren. De sfeer is een beetje vrijmiboësk, met veel mannen in pak en snelle reclamejongens. Net als in de Amsterdamse Foodhallen is het ­aanbod er overwegend generiek- grootstedelijk-foodieachtig. We zien er alle hippe eet- en drink­waren die je momenteel van Brooklyn tot Berlijn in dit soort gelegenheden vindt: te dure gin-tonics in vissenkommen, broodjes pulled pork, sushi en van die gestoomde bao-broodjes. Maar er zijn ook meer plaatselijke initiatieven, zoals hamburgers en bitterballen van runderen uit de buurt en een satellietzaakje van het Rotterdamse sterrenrestaurant Parkheuvel. Drankjes haal je aan een van de bars, je zoekt een plekje aan een van de ­tafels en dan is het struinen en kiezen geblazen.

Volkskrant Restaurantgids

Op zoek naar een fijn restaurant of benieuwd naar waar het lekker eten is bij jou in de buurt (en waar juist niet)? Bekijk de kaart op volkskrant.nl/restaurantsrecensies en lees het oordeel van Volkskrant-recensenten Hiske Versprille en haar voorganger Mac van Dinther. Van Amsterdam tot Groningen, van luxe diner tot eenvoudige hapjes, met of zonder Michelinster: hier vind je de beste en leukste restaurants van Nederland.

Restaurant Bar Pulpo, in de Foodhallen Rotterdam. Beeld Els Zweerink

Maar wij zijn op pad gestuurd door wijlen meneer Vooijs, en die rept niet van andere zaken. Dus we ­lopen linea recta naar het piepkleine, onopvallende Pulpo en zetten ons daar aan de bar, die plaats biedt aan een man of zes. Het menu is beknopt: oesters, schelpjes, schaaldieren van de plancha, zeebeesten uit de Josper; een chique ovengrill gestookt op houts­kool. Het jonge, vriendelijke stel dat de scepter zwaait draagt heavymetalshirts met ‘Deep Fried Tentacle Terror’ op de achterkant. Ze doen alles met z’n tweeen: hij hamert met luid getik krabschaar na krabschaar open en splijt langoustines doormidden, bedient de pannen en de plancha. Zij laat luciferdunne frietjes in het frituurtje zakken, maakt de borden op en brengt ze naar de hongerige ­gasten. Op de bar staan planten, ­erboven hangt een grote octopus en op een ereplek zien we de zwarte rouwkaart van Vooijs. We zitten goed.

De krabsalade (€ 10,50) wordt ­geserveerd met royaal, vers brood dat knapperig is geroosterd in de houtoven. De salade is doodeenvoudig en precies zoals ik hem zelf thuis zou maken: met grote, sappige stukken zoet krabvlees, goeie, frisse mayonaise, versgesneden bieslook en een limoentje ernaast. Héél ­smakelijk.

Gerecht: Crab salad served with Josper grilled bread. Beeld Els Zweerink

De octopus (of: pulpo, € 13,50) is gegaard en vervolgens in stukjes aan een spies geroosterd in de oven. Eronder vinden we een salade van geblakerde aubergine en paprika. De groenten zijn precies op de juiste manier doodgeknuffeld: de aubergine is rokerig en ­zijdezacht geworden, de ­paprika vlezig, zoet en fluwelig en het geheel is aangemaakt met wat pit, een drup azijn, wat knoflook en goede olijfolie. Wel missen we die verslavend spekkige randjes aan de pulpo; misschien had de houtoven nog nét iets heter gemoeten.

Gerecht: Pulpo, grilled in Josper, served with roasted eggplant and rouille. Beeld Els Zweerink

Bouillabaisse is een gerecht uit Marseille dat nogal een vastomlijnde bereidingswijze vereist, met specifieke vissoorten die hier moeilijk te krijgen zijn. De vulling van vis en aardappelen wordt doorgaans los van de vrij vloeibare visbouillon geserveerd, die op smaak is gemaakt met tomaat, Provençaalse kruiden en saffraan. Nu ben ik van de rekkelijke school wat betreft bereidingswijzen, maar de vissoep van Pulpo (€ 11,50) is echt geen bouillabaisse: het betreft een veel steviger soep die waarschijnlijk door de passe-vite is ­gedraaid. Erg lekker is hij wel. ­Degelijk met de stevige bisquesmaak van schaaldierenpantsers en -koppen, een beetje tomaat, wat anijsachtige venkel en pastis. We krijgen er goeie croutons en vers­geraspte gruyère bij. Alleen de rouille (een peper-knoflookmayonaise) is niet goed – die is gemaakt met knoflook die een vieze, muffe kurksmaak heeft.

Publiekstrekker is hier de zogeheten Family Bucket, een bak vol schaal- en schelpdieren voor twee tot drie personen (€ 32,50). Het is een rijkgevulde pan, hoog opgetast met krabscharen, langoustines, gamba’s en mosselen: van de plancha, uit de boterjus, uit de oven: alles lekker warm en stevig gekruid. De naam doet meer denken aan Kentucky Fried dan aan ­Terminus Nord, en dat is ook toepasselijk: de vrolijkstemmende trog vol lekkers echoot meer de over­dadige Amerikaanse seafood boils en lobster ­festivals dan een kil ­plateau fruits de mer op ijs. We krijgen er prikkers en ­pincetten bij om al het zoete, rijke vlees uit de knietjes en koppies te schrapen, ­halen ons brood door de verrukkelijke boter-schelpenjus onderin, en het is werkelijk smullen geblazen. We bestellen er superdunne, versgesneden frietjes met zelfgemaakte mayo bij (€ 5) die je ook nog kunt laten mengen met gefrituurde spiering (€ 3,50), als een soort eenhaps-fish-and-chips.

Gerecht: Family Bucket, langoustines, black tiger prawns, Dutch crab claws, shrimps & shells. Beeld Els Zweerink

Aan desserts doen ze niet bij Pulpo, daarvoor kunt u eventueel naar het cupcakebakkertje om de hoek. Of u laat de zoetigheid voor wat het is, bestelt gewoon nog een extra portie vongole – op een of andere manier lijkt dat me wat meneer Vooijs zou hebben gedaan.

Waar gaan we eten?

Het is nog nooit zo gemakkelijk geweest om aan restaurantadvies te komen ­– half internet staat er vol mee. Of het nu om kritieken van gewone bezoekers gaat, op Tripadvisor, Google of op restaurantwebsites als The Fork (het voormalige Iens, ook in handen van Tripadvisor), om uitgebreide beschrijvingen van bloggers of vloggers, de klassieke restaurantgidsen als Michelin en Gault & Millau of krantenrecensies als deze: hele volksstammen staan te trappelen om u te vertellen waar u moet gaan eten. 

Natuurijk is het fijn dat tegenwoordig zo goed uit te zoeken is wat er allemaal op restaurantgebied gebeurt. Maar als u gewoon op zoek bent naar een fijne zaak, is het soms best lastig te bepalen wiens advies u nou moet ­volgen. Recensies op gebruikerssites lopen ­mijlenver uiteen en zijn vaak onbetrouwbaar. Bloggers en influencers vergeten vaak duidelijk te zeggen dat ze in ruil voor een positief stukje door het restaurant zijn gefêteerd. En recensenten als ik bezoeken een zaak maar één keer, terwijl er in een paar maanden tijd van alles kan gebeuren.

Een van mijn eigen beste manieren om goede, nieuwe plekken te ontdekken, is te vragen naar de lievelingsrestaurants van de chefs van mijn eigen lievelingsrestaurants. Goede koks zijn immers kritische eters. 

En goede tips voor uw eigen favoriete zaken, lezer, blijven ook altijd zeer welkom!

hiske.versprille@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.