De gidsDe boekenluisteraar

Een 15-jarige verleiden tot het luisteren van een boek, zou dat lukken?

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek. 

Het is allemaal nog veel erger dan we dachten dat het was. Wat? Ja, wat niet eigenlijk, maar omdat deze rubriek een zekere beperking in onderwerpen vereist, gaat het natuurlijk over de leesvaardigheid van de Nederlandse 15-jarigen. Die daalt. Hard. Heeft u een 15-jarige thuis, dan sta ik u toe deze krant onverwijld in de hoek te gooien, naar boven te stormen, alles wat maar enigszins ruikt naar PS4, Xbox, Apple, Netflix, TikTok, inclusief routers, schermen, snoeren uit het raam te gooien en daar samen met de buurt een metershoge Duindorpse brandstapel van te bouwen, voor het te laat is…

Het is al te laat. Daarom moeten wij de tijd de tanden uittrekken. Vertragen, verbreden, opgaan in het verhaal. Vooruit, die 15-jarige mag nog wel oortjes in, maar dan alleen om de volledige romancyclus van A.F.Th. van der Heijden te beluisteren. Drie jaar geleden nam in deze krant de toen 26-jarige recensent Bo van Houwelingen de proef op de som. Was deze literatuur, die grotendeels aan haar generatie voorbij was gegaan, wellicht de remedie tegen die smartphoneverslaving? Warempel, dat was zij. Helaas is er een probleem en dat is dat van alle delen van De Tandeloze Tijd slechts één (1), ja echt maar één deel is voorgelezen. Net verschenen: Advocaat van de hanen (deel 4). Voorgelezen door Sander de Heer, die heel zorgvuldig met de tekst omgaat, en iets energieks in zijn stem weet te leggen waarmee hij je moeiteloos door de komende 21 uur en 47 minuten heen zal leiden. Dat is nog geen dag, en dat is zelfs voor een 15-jarige te overzien. Anders moeten ze misschien eerst even luisteren naar Van der Heijdens Het leven uit een dag, dat niet tot de cyclus behoort, dat een wereld beschrijft waarin het leven precies één dag duurt, dan piepen ze wel anders. Ook dit werd onlangs uitgebracht, voorgelezen door Louis van Beek met een opgewekte, hoopvolle toon en flink tempo.

Als er ergens hoop uit te putten is voor het in stand houden van wat onder druk van nieuwe technologie dreigt te bezwijken, dan is dat Madame Tussauds. De kans dat je er als 15-jarige in slaagt met Cristiano Ronaldo een selfie te maken is te verwaarlozen, en dan is een selfie met de wassen variant dus the next best thing. Over het leven van de in 1761 als Marie Grosholtz geboren vrouw die in 1835 in Londen een wassenbeeldmuseum opende, schreef de Engelse schrijver Edward Carey de historische roman Little. Ambo Anthos, de uitgever van de Nederlandse vertaling Petite, vermeldt op de site dat Carey maar liefst 15 (!) jaar aan het boek werkte, vooral omdat het op elkaar laten aansluiten van tekst en de illustraties die hij ook maakte zo ingewikkeld was. Wij zullen het zonder die tekeningen moeten doen, wat best jammer is, dus kijk vooral even online. Verteller van het verhaal is Marie zelf en in het Nederlands krijgt ze de stem van Ottolien Boesschoten, helder, sympathiek, licht. Ze neemt de lezer mee aan de hand van het oor naar de tijd van Robespierre. Revolutie! Daar houden 15-jarigen van.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden