De Grote Oversteek

Horden Nederlanders reizen dezer dagen af naar Londen om zich te begeven onder de horden Engelsen die december-inkopen doen. Iedere Nederlander maakt zijn eigen grote oversteek, een reis die op veel manieren kan worden voltooid....

Om twaalf uur 's nachts stopt de bus bij de grensovergang Hazeldonk. We worden begroet met een penetrante urinegeur en zwerfvuil. Alleen de McDonald's is open. Onder het schelle tl-licht komen de passagiers weer tot leven, de Ghanees die een fishburger bestelt, en het Amsterdamse stelletje dat zijn kans grijpt een sigaret op te steken. Want roken is strikt verboden in de Eurolines-dienst Amsterdam-Londen. Alcohol trouwens ook.

Tien minuten te laat waren we vertrokken vanaf Amsterdam-Amstel. Bij het inchecken kregen we een rolletje pepermunt cadeau, sympathieke geste bij het toch al niet exorbitante bedrag van 99 gulden voor het busretour Londen. Vervolgens blokkeerde de politie het vertrek. Vanuit de bus zagen we hoe een groepje Ghanezen werd ondervraagd, nadat sommigen hun bagage al in de kofferbak hadden gehesen. De mannen in het pak, de vrouwen met lange japonnen, daarmee onderscheidden ze zich van het jeans-publiek in de bus. Een zwart meisje op plateauzolen bleef met haar Samsonite achter.

Na Hazeldonk valt de bus in slaap, behalve twee Nederlandse meisjes die vermoedelijk van de hasjcake gesnoept hebben, zo onophoudelijk giechelt de een met haar hoed van namaak-bont. Achter me discussieert een Ghanees echtpaar. Hij rochelt tussendoor. De slaap is van korte duur. In Calais moet iedereen verplicht de bus uit. Een Stenaline-medewerkster in geel jack controleert de paspoorten. Later gebeurt dat weer in Dover: hadden we de grenzen nou opengegooid of niet? En wie zijn deze pseudo-douaniers?

Het heeft iets onwezenlijks, de aankomst in Dover. Opnieuw moeten we de bus uit en worden we een hal ingestuurd waar we onze belastingvrije aankopen moeten tonen. Het geluid van de rinkelende flessen in de plastic tassen echoot door de hangar. We zijn onze bus kwijt en hopen dat die er niet met onze bagage vandoor gaat. Om half negen Britse tijd worden we afgezet in het Victoria Coach Station. 'At the left hand you see the Houses of Parliament, in case you're interested', had de chauffeur even daarvoor gezegd, de enige tekst die hij al die tien uur aan zijn gezelschap heeft gespendeerd.

Terug over Ramsgate-Oostende. De bus is tot de nok toe vol. De chauffeur rijdt al twintig jaar op deze dienst. 'Eerst heette het Magic Bus, toen Budgetbus, daarna Euroways en nu Eurolines. Maar eigenlijk is er niks veranderd, ik vervoer nog steeds dezelfde jongeren.'

De chauffeur heeft van de bus zijn huiskamer gemaakt. Een trommel met koekjes ligt op het dashboard; koffie, chocola en thee kunnen met behulp van de heetwaterkraan boven het chemisch toilet worden bereid. 'Een oud beestje', gebaart hij naar de veerboot. 'Gaat over drie weken uit de vaart. Het is altijd speculatief hoe lang die boot er naar Oostende over doet; nu er zoveel vrachtwagens zijn, zullen we wel langer onderweg zijn.'

Een Amerikaanse student wil het maar niet geloven. 'Vier uur varen. Holy shit. Ik had op anderhalf uur gerekend.' Hij verwondert zich over wel meer wonderlijke Europese zaken. 'Does Belgium has its own language?' Hij blijft het hele traject tussen Oostende en Hazeldonk ongelovig kijken. Jaap Huisman

Amsterdam-Londen

Duur heenreis: 10 uur

Duur terugreis: 12.5 uur

Reissom per persoon: 99 gulden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden