Recensie Eten

De fijnste plekken aan het water: Balkon van Europa op de Maasvlakte

Geen fijnere plek om te eten en drinken dan aan het water. Gidi Heesakkers en Paul Onkenhout bezoeken deze zomer de fijnste. Vandaag: Balkon van Europa (ja zo heet-ie echt) op de Rotterdamse Maasvlakte 

De wind beukt, zoals zo vaak, op de voormalige portacabin en de Stena Line-ferry naar Harwich vaart voorbij als de joviale en immer grijnzende Vlaardingse ondernemer John Hofman (57) terugkijkt op de eerste jaren van de snackbar. ‘Tien jaar gaven ze ons, niet meer, maar we zijn al ruim vijfentwintig jaar bezig. En we houden het nog steeds met elkaar uit.’

Zijn vrouw Els (61), van achter de toonbank: ‘Dat duurt niet lang meer hoor.’

‘Smickel-Inn’ Balkon van Europa is groot geworden door klein te blijven, volgens Hofman. Hij zegt het vaak en met trots, alsof hij de spreuk zelf heeft bedacht. Samen met Els runt hij een cafetaria in de categorie niet-zomaar-een-cafetaria op de Maasvlakte, industriegebied en voormalig niemandsland.

Smickel inn, Balkon van Europa, op de Maasvlakte in Rotterdam.

Helemaal niks

De eerste dag dat ze hier aan de Noordzee friet bakten − 10 januari 1996, toen nog vanuit een mobiele snackwagen − was het volgens Els verschrikkelijk weer. Koud, miezerig. ‘Ik vond het helemaal niks hier. Drie, vier keer per dag moest de wagen worden verzet vanwege de wind, anders kon de luifel niet open. Wát een armoe.’

John keek er anders tegenaan. Hier ligt onze toekomst, zei hij tegen Els. Zij verklaarde hem voor gek, maar moest hem gelijk geven, zoals zo vaak. ‘John is met een gouden lul geboren, hem lukt alles.’

Destijds gebeurden hier rare dingen, zegt John. Illegale housefeesten. Er werden twee lijken gevonden, ‘Turken die in de brand waren gestoken.’ Hij wijst op een metalen bord naast de snackbar, met zes kogelgaten. ‘Iemand wilde even oefenen.’

Tegenwoordig is dit deel van de Maasvlakte een geliefde plek. De snackbar, aangekleed als havenkroeg, is een bestemming op zich. Vanuit het centrum van Rotterdam is het 45 minuten rijden. Met de auto; aan een reis met het openbaar vervoer moet je niet beginnen.

Vanaf het terras en de parkeerplaats kijken botenliefhebbers naar passerende schepen in alle soorten en maten, zoals vliegtuigspotters naar vliegtuigen. En John maar hopen dat er eentje vastloopt. Grijnzend: ‘Hij hoeft niet kapot, hij hoeft niet te lekken, geen olie, niks, nee, hij moet gewoon lekker vier dagen vastleggen. Goed voor de business.’

Smickel inn, Balkon van Europa, op de Maasvlakte in Rotterdam.

Mooier kun je het niet hebben

Op de deur staat het gedicht Hollands landschap van Rotterdammer Hans Wap. Balkon van Europa, heet het. De laatste regels:

Daar in het niets

waar perspectief geen houvast heeft

staat een snackbar in de vlakte

alleen tegen de wind

die vrij spel heeft in deze woestenij

daar mag je je bestelling plaatsen

één patat

één frikandel

en twee kroketten

De naam Balkon van Europa, óók poëzie, verwijst naar uitkijkpunt Balcón de Europa in het Spaanse Nerja, nabij het tweede thuis van John en Els. Hij benadrukt dat we niet ‘het Balkon van Europa’ moeten opschrijven. John: ‘Hét, dat is weer zo het. Gewoon blijven. Gewoon, Balkon van Europa.’

Dan, tegen een bekende die toevallig net komt binnenzeilen: ‘Wat vind jij er nou van, maat?’

‘Waarvan?’

‘Van die naam?’

‘Perfect.’

‘Zie je?’

‘Ik had niet anders gewild.’

‘Snackbar Smickel-Inn Balkon van Europa, mooier kun je het toch niet hebben?’

Binnen is ook genoeg te zien: een verzameling nautische attributen, foto’s van schepen in nood of op rustige zee. Op de houten tafels staat Maggi en Knorr Aromat. Els bakt friet, John praat erover, glunderend. ‘De lekkerste die er is. 18 breed, 9 dik.’

Cafetaria Smickel-Inn Balkon van Europa, Slag Maasmond 10, Maasvlakte Rotterdam

Openingstijden: gewoonlijk dinsdag tot en met zondag 11.00-18.00 uur, kijk voor de zekerheid op Facebook

Frietje met: 3 euro
Broodje speklap: 3 euro
Koffie: 1,80 euro
Bal gehakt uit de jus: 2 euro
Van Dobben kroket: 2 euro

Slapeloze nachten

In het gastenboek staan aanprijzingen in allerlei talen. ‘Lekker uitwaaien onder het genot van een frikandelletje.’ En: ‘Nooit hier weggaan.’ Toch zullen ze ooit vertrekken, John en Els. Er hebben zich al diverse kopers gemeld en die willen, zo zegt hij, ‘een heel leuk prijsje’ betalen.

Els krijgt het er benauwd van. Slapeloze nachten zelfs. Ze tobt met reuma, maar wil nog een paar jaar door. Dat kan ook makkelijk, volgens John. ‘Els gaat nog als een kogel, ze werkt als een 18-jarige.’

Vanavond logeren ze op een luchtbed in de zaak. Het weer is te mooi om al om zes uur te sluiten. Morgenvroeg willen ze eerder open, dus op en neer rijden naar het nabijgelegen Brielle waar ze wonen is onhandig. Ook ’s nachts is het uitzicht over de Noordzee prachtig, als we John moeten geloven.

Dat is niet moeilijk. Kom zelf maar kijken. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.