De fietser verovert Madrid

Daar rijd ik dan, als fietser in Madrid. Beter gezegd: in de verdrukking. Op de Madrileense verkeersboulevards is de fietser een plaats toebedacht op de middelste rijbaan. Links trekken bussen en taxi's sprintjes, rechts snelt het overige verkeer voorbij. Te midden van het razende verkeer werpen de fietsers elkaar blikken van verstandhouding toe.

Op de verkeersboulevards in Madrid moeten fietsers in het midden rijden.

Een fietser maakt in de Spaanse hoofdstad deel uit van een subcultuur. Eenzaam staat mijn Hollandse rijwiel in de stalling tegenover het huis. (Ja, stallingen zijn er wel.) Na een eerste ritje naar de ijzerwinkel parkeer ik mijn fiets. Komt er een andere fietser aan, die verbaasd zegt: goh, jij moet hier ook zijn!

Fietsen in Madrid is iets voor pioniers. Nog wel. Want de fietser verovert Madrid, op een manier die bij hem past: langzaam maar zeker.

Het is misschien begonnen met de Anillo Verde Ciclista, de Groene Fietsring, die de hoofdstad sinds 2007 omsluit. Met dat groen valt het op sommige stukken nogal tegen - het kan gebeuren dat je tussen de snelweg en een muur fietst - maar er zijn fietsers die spreken van een 'prachtig sieraad'. Want: wijken die voorheen gescheiden waren, zijn nu verbonden, en braakliggende terreinen kwamen tot leven.

Maar sinds de zomer van 2014 heeft de fietser in Madrid pas echt de wind in de rug. Toen begon de stad, naar het voorbeeld van vele andere Europese hoofdsteden, met een wittefietsenplan, 'BiciMAD' geheten. Iedereen kan tegen betaling een fiets pakken uit de rekken die verspreid over de stad staan, en 'm elders weer inleveren. In Madrid gaat het om elektrische fietsen - geen overbodige luxe, want de stad is nogal heuvelachtig. Tijdens werkloze uren worden de rijwielen opgeladen.

In de eerste twee maanden van 2015 werden er 28 duizend ritjes gemaakt. Dit jaar waren dat er in dezelfde maanden al 420 duizend.

De gemeente bracht onlangs de subcultuur der fietsers in kaart: 63 procent van hen is man, en maar liefst 74 procent is tussen de 25 en 44 jaar.

En zoals bij een subcultuur past: zij vindt dat de samenleving anders moet. In Madrid zijn de fietsers verenigd in diverse clubjes, met namen als Madrid Ciclista en En Bici por Madrid. Toen onlangs de eerste BiciMAD-fietser omkwam bij een ongeluk, demonstreerden ze zij aan zij om meer veiligheid op de wegen te vragen, onder de kreet #wijstaanbloot.

Een journalist van landelijk dagblad El País, die zichzelf 'muy bicicletero' (erg fietserig) noemt, haastte zich er een verslag van te maken. 'Eén van ons is gestorven', noteerde hij. 'En dit herinnert ons aan de noodzaak om te blijven fietsen.'

Ze werden gehoord: de gemeenteraad besloot vorige week niet alleen dat BiciMAD zal worden uitgebreid naar de hele stad, maar was ook unaniem voor het in kaart brengen van 'zwarte punten' die gevaarlijk zijn voor fietsers. En er komen aparte fietspaden - een hele opluchting.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden