de gidsde boekenluisteraar

De boekenluisteraar gaat op zoek naar zachte stemmen

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek. 

Beeld Dave Nicholls

Of ik ook een luisterboek wist dat was voorgelezen door iemand met een zachte stem? Even leek het erop dat deze rubriek, wat we toch angstvallig probeerden te vermijden – woordspeling is des duivels oorkussen – ‘De boekenfluisteraar’ moest worden, al was het dan tijdelijk. Degene die het verzoek deed, moet om moverende redenen anoniem blijven, maar het zette me wel aan het denken. Overgevoeligheid voor geluid is tegenwoordig een heus probleem, en dan gaat het niet per se om mensen die allergisch zijn voor andere mensen die een zak chips aan het leegeten zijn: dat zijn we allemaal tenzij we ook chips krijgen. Hypersensitieven hebben ook recht op een luisterboek, dus is het inderdaad niet te veel gevraagd daar eens wat aandacht aan te besteden. Vraag twee is dan meteen: mag de inhoud wel hard zijn? Met andere woorden, stel dat ik een luisterversie vind van Jonathan Littells De Welwillenden, voorgelezen door een cherubijntje, wat doet dat dan met de gevoeligste oren? Die versie is er trouwens niet. De luisterwereld is er misschien nog niet helemaal klaar voor, maar ik zou me kunnen voorstellen dat manuscripten in de toekomst door de schrijver ook voorzien worden van aanwijzingen, zoals in muziekpartituren: allegro wanneer het boek op lichte toon voorgelezen moet worden, andante is denk ik altijd een goeie en natuurlijk vooral sotto voce voor de mensen die ik hierboven beschreef.

Ik zoek het in eerste instantie toch even in zachte inhoud, Eerste liefde van David Nicholls is toevallig net in vertaling voorgelezen verschenen. Hoewel, zacht: de originele titel van de roman luidt Sweet Sorrow en dan voel je de bui al hangen. Het zoet zal dus moeten komen van de stem van Bas Westerweel. Ja, dat had u niet gedacht en ik ook niet, maar verdomd, Westerweel is niet alleen radio- en tv-presentator, hij leende zijn stem ook al aan tekenfilms en sprak diverse boeken in. Belangrijk voor vandaag: Westerweel heeft, zeker voor een man, een zachte stem. Zo’n stem die er wel is, maar die niet de hele tijd in je oor zit te prikken. Laat die eerste liefde inderdaad maar bitterzoet zijn, Bas helpt ons er wel doorheen.

Ook net verschenen is Het smelt, het succesdebuut van de Vlaamse schrijfster Lize Spit uit 2016, waarvan een paar honderdduizend exemplaren werden verkocht, en dan is het best vreemd dat er nu pas een luisterversie is. Willemijn de Vries ontfermde zich over dit boek, dat bij verschijning door De Standaard ‘genadeloos’ werd genoemd. Hier zal de stem de inhoud moeten verzachten, en doet dat ook. Al meteen in het begin, wanneer De Vries de zin uitspreekt ‘niet wetende wat erger was, een indringer aantreffen of steeds weer al die lege kamers’, klinkt er toch iets van mededogen in haar stem.

Slotakkoord: Josephine Rombouts schreef twee boeken over haar belevenissen op een Schots kasteel: Cliffrock Castle, gevolgd door de geïnspireerde titel Terug naar Cliffrock Castle, handig neergezet als equivalent van Downton Abbey. Rombouts heeft beide boeken zelf voorgelezen, met een bescheiden stem en dictie, een beetje geaffecteerd, wat gezien de inhoud wel goed past en wat uiteindelijk ook sussend werkt. Da capo al fine.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden