Roué Verveer

Onze gids deze weekRoué Verveer

Comedian Roué Verveer: ‘Kinderen moeten zich aan jou aanpassen, niet andersom’

Roué VerveerBeeld Els Zweerink

Inspiratie voor zijn werk vindt comedian Roué Verveer bij Chris Rock. Voor de opvoeding van zijn zoons zoekt hij zijn rolmodellen dichterbij: zijn eigen ouders. 

Comedian Roué Verveer heeft geen hoge pet op van de manier waarop Nederlandse ouders opvoeden en hij weet ook waar het vaak verkeerd gaat. ‘Kinderen moeten leuke accessoires zijn. Maak ze niet tot de hoofdzaak’, zegt de in Suriname geboren Verveer (47), vader van twee zonen van 13 en 20 jaar. ‘Mijn moeder zei altijd: er was een leven vóór de kinderen. Zíj zijn erbij gekomen, dus moeten ze zich aanpassen aan jouw leven, niet andersom.’

Die mening staat haaks op de moderne opvattingen rondom ouderschap en opvoeding, waarin het kind juist centraal staat. ‘Het kind centraal?’ Verveer kijkt er een beetje vies bij. ‘Je hoeft niet te kijken wat er in het kind leeft. Een kind komt met nul op aarde en jij kunt het programmeren. Je kunt van een kind een moordenaar of een vriend maken.’

Verveer komt voor het interview het kantoor van zijn management binnenwandelen in sportoutfit, met een emmertje snoeptomaatjes en een grote fles water in zijn handen. ‘Mijn vrouw en ik trainen vier keer per week.’ Direct al een tip voor ouders: blijf als partners dingen samen doen. Ga reizen, ga sporten. ‘Ik hoorde een zwangere vrouw laatst zeggen: we gaan nog even op reis, want straks kan het niet meer. Waarom niet? Mijn zoon was negen weken toen we naar Suriname vlogen. Ik moest dat Simba-moment uit The Lion King gaan doen hè, het kind omhooghouden bij de familie.’

In zijn shows praat Verveer over wat hij meemaakt met zijn gezin en dus ook met opvoeden. Het leidde in 2015 tot het boekje Waarom? Daarom! Opvoeden op z’n Surinaams (2015), waarin hij zijn eigen strenge opvoeding in Suriname (‘af en toe een pak slaag kon toen nog’) vergelijkt met de overlegopvoeding in Nederland, waarbij nauwelijks grenzen lijken te worden gesteld.

Roué VerveerBeeld Els Zweerink

Zo beschrijft hij hoe een jonge moeder op straat tegen haar 7-jarige dochter zegt: ‘Mereltje, mama vindt het niet fijn als je zo tegen mama praat.’ Tot zijn verbijstering antwoordt Mereltje: ‘Als ik geen kindersurprise-ei krijg, ben je niet mijn mama. Dan ben je een stom wijf!’

Dat zouden Surinaamse ouders nooit laten gebeuren, meent Verveer. ‘Zij verbieden en geven de sanctie in één zin. Soms met een bedreiging erbij.’ Straffen hoort bij opvoeden, vindt hij. ‘Als ik door rood rijd, dan word ik gestraft, maar ik ga mijn kind niet straffen? Kinderen moeten leren dat een actie gevolgen heeft. Zo zit onze maatschappij in elkaar.’

Natuurlijk is het betoog van Verveer met een knipoog bedoeld, en is hij zich bewust van het feit dat echt niet alle ouders in Nederland slappe types zijn die hun kind te veel vrijheid geven. Toch mag het wel wat strenger. ‘Neem de puberteit. Ik geloof daar niet in. Toen ik hier vanuit Suriname kwam, hoorde ik voor het eerst over puberen. Dan gaan kinderen opeens met deuren slaan en hun ouders uitschelden, werd me verteld. Ik heb gevraagd bij mijn vrienden van vroeger: hebben wij gepuberd? Kennen jullie een puber? Nee. In Suriname zijn geen pubers, dat zou nooit worden geaccepteerd. We praten elkaar dat aan in Nederland.’

Zender: Investigation Discovery

‘Ik kan de hele dag naar waargebeurde misdaadzaken kijken op Investigation Discovery; een digitaal themakanaal van Discovery Network. Zijn we allemaal in staat om te moorden? Die vraag fascineert mij enorm. Ik dacht vroeger van niet, maar door die series ben ik van mening veranderd. Een man die nog nooit iemand kwaad heeft gedaan, vermoordt opeens zijn vrouw wanneer hij verliefd wordt op een ander. Hij denkt: ik moet van haar af. Hij wikkelt haar vervolgens in doeken, begraaft haar in het bos, krijgt een nieuw gezin en gaat gewoon door met zijn leven. Hoe kan dat?

‘Als ik vandaag niet dit interview had, zat ik nu op de bank naar Investigation Discovery te kijken. Mijn vrouw doet de administratie, maar haar computer staat zo gedraaid dat ze ook kan meekijken. Sommige gezinnen hebben altijd RTL 4 opstaan, wij hebben dit.

‘Ik denk dat deze interesse een tegenhanger is van mijn werk, waarin ik vooral kijk naar de grappige kant van het leven. De dood intrigeert mij. In één jaar tijd heb ik twee goede vrienden verloren aan kanker. Mijn zoons hebben dat ook van dichtbij meegemaakt. We praten daarover, ook dat hoort bij opvoeden vind ik. Je hebt mensen die hun kinderen niet willen meenemen naar een begrafenis, maar that’s life. We bespreken ook wat er gebeurt als wij doodgaan. Mijn oudste zoon weet precies wat er moet gebeuren als Farah en ik neerstorten met het vliegtuig, hoe zit met de financiën en waar hij de begrafenis van kan betalen.’

Investigation Discovery.

Plek: achter de douane op Schiphol

‘Het vliegveld vind ik een prachtige plek, vooral dat gebied ná de marechaussee. Voor die tijd zijn de mensen gestrest. Ze maken zich zorgen of hun koffer niet te zwaar is, de schoenen moeten uit en je wilt je riem niet in die bak vergeten. Bij de paspoortcontrole zijn ze bang dat er toch iets mis is. Daarna: diepe zucht, de vakantie begint.

Ik wilde vroeger graag bij de KLM werken als grondsteward. Dat lijkt me fantastisch. Dan handel je een vlucht af bij de gate, je babbelt met alle passagiers en zegt: ‘Veel plezier in India.’ Dan gaat de gate dicht en rijd je in je karretje naar de volgende vlucht. Achter de douane op Schiphol is een wereldje op zichzelf, het maakt niet uit of buiten de zon schijnt of dat het sneeuwt.’

Achter de douane op Schiphol.Beeld Getty

Serie: Ray Donovan

‘Ik ben een slechte Netflixer. Mensen zeggen altijd: je moet even volhouden bij een nieuwe serie, dan kom je erin. Maar daar heb ik helemaal geen tijd voor. Voor één show heb ik een uitzondering gemaakt en dat is Ray Donovan. De serie gaat over een advocaat die problemen voor andere mensen oplost. Een vriend van me bleef het er maar over hebben, hij zei dat hij nu ook whisky drinkt omdat hoofdpersoon Ray dat ook doet. Ik denk dat iedereen eigenlijk Ray wil zijn. Waarom? Hij is de gewone man – met vrouw en twee kinderen – maar ook de held. Ray Donovan doet me een beetje denken aan The Godfather, één van mijn favoriete films, die ik elk jaar wel een keer kijk. Ray Donovan doet ook alles om zijn familie te beschermen en ook al gaat hij soms te ver, je snapt wel waarom hij het doet.’

Ray Donovan

Stad: New York

‘Ik kom al twintig jaar zo’n twee of drie keer per jaar in New York en het verveelt nooit. Je kunt er rondlopen en toch van alles meemaken. Het heeft er ook mee te maken dat we ons leven lang zijn geïndoctrineerd: Superman, Spiderman en Sex and the City spelen zich allemaal daar af. Het is de enige stad waar je voor het eerst komt en toch het gevoel hebt dat je er al bent geweest.

Waarom ik zo vaak ga? Mijn zus woont op Long Island. Toen dertig jaar geleden alle Surinamers naar Nederland gingen, vertrok zij naar Amerika omdat haar man daar een baan kreeg. Tegenwoordig huur ik een auto als ik er ben. Iedereen verklaart me voor gek dat ik door Manhattan rijd, maar het geeft me nog meer mogelijkheden. We nemen een hotel op Manhattan, rijden in 20 minuten naar mijn zus en kunnen zomaar beslissen dat we naar New Jersey of naar Philadelphia gaan.

‘Op Long Island gaan we altijd naar de Roosevelt Field Mall; een prachtig winkelcentrum met een grote food court waar allerlei kleine restaurantjes zitten. Je hebt er winkels als Gap, maar ook Louis Vuitton. Het is de ideale plek om al je inkopen te doen, beter dan op Manhattan, want er komen bijna geen toeristen. Je ziet er vooral rijke Amerikanen rondlopen.

‘Soul food eten we bij de Red Rooster in Harlem. Je moet al vanuit Nederland reserveren want het zit altijd vol. Obama eet er ook weleens. Sowieso moet je door 125th Street lopen, langs het beroemde Apollotheater. Je ziet er zwarte mannen in pak met een stok en lakschoenen aan, het is alsof je in een film zit.’

Het Apollo theater in Harlem.Beeld Getty

Muziek: Celia Cruz

‘Als ik lang moet autorijden in mijn eentje, dan luister ik naar Cubaanse muziek uit de jaren zestig. Het is de muziek van mijn vader die overleden is. Hij hield van Celia Cruz. Haar bekendste nummer is Guantanamera. Net als veel andere muzikanten moest ze vluchten vanwege Fidel Castro en ging ze naar de Verenigde Staten. Door de invloeden daar is de salsa ontstaan. Ik ben een echte salsaliefhebber.

‘Haar nummers brengen me terug naar de zondagmorgen in Paramaribo toen ik een kleine jongen was. Als ik wakker werd, was mijn vader platen aan het draaien, die hij schoonmaakte met een sponsje. Niemand mocht commentaar leveren, dat was mijn vaders moment. Hij zei: ‘Jongen, later ga je die muziek waarderen.’ Hij kreeg gelijk.’

Celia Cruz.Beeld Redferns

Opvoedgoeroe: mijn eigen ouders

‘De opvoeding die ik mijn zoons geef, is de opvoeding die ik zelf heb gehad. Mijn vrouw Farah en ik hebben nooit een boek over opvoeden gelezen. Ik geloof er heilig in dat opvoeden begint vanaf 0 jaar. Ik zie ouders die alles grappig vinden aan hun kleine kind. Haha, hij slaat papa. Maar met 5 jaar is dat niet meer zo leuk en dan moet het opeens ophouden. Het is veel beter als je voorkomt dat je überhaupt moet corrigeren.’

Komedie: Chris Rock

‘David Chapelle is een van de beste comedians van het moment, maar als ik mijn favoriet moet kiezen dan ga ik toch voor Chris Rock. Zijn stijl lijkt op de mijne. Chapelle zit op een kruk en verkondigt de waarheid met briljante stellingen en slimme grappen, maar Rock gaat het verhaal écht vertellen. (Zet het typisch hoge stemmetje van Rock op): ‘I walked down the street and I saw this woman…’ Hij neemt je mee in het verhaal en dat doe ik ook. Ik ben niet politiek geëngageerd en ga niet de wereldproblematiek bespreken, maar als je hard wilt lachen over herkenbare dingen uit het leven, dan moet je bij mij zijn.

Ik heb alle shows van Chris Rock gezien en ben er drie keer speciaal voor naar Amerika gevlogen. Eén keer naar Phoenix, want alleen toen had ik een gaatje in mijn agenda. Nou, op die plek heb je verder echt niets: twee cactussen, dat is het. Toen we ons wilden klaarmaken voor de show in het hotel vertelden ze ons: Chris Rock heeft de show afgelast want hij is ziek. Daar baal ik dan geen moment van, zo zit ik in elkaar. Ik kan boos worden, maar daar wordt hij niet beter van. We zijn toen later in New York alsnog naar hem gaan kijken. Ik zat op rij vier en we keken elkaar aan. Ik weet uit ervaring dat je tijdens een optreden de mensen op die plek echt registreert. Dat voelde goed.’

Chris Rock.Beeld Ethan Miller / Getty

Eten: Prep the Food

‘Samen eten met het gezin vind ik belangrijk, al is het vaak lastig omdat ik ’s avonds moet optreden. We zitten altijd aan tafel, daar moet je nooit een uitzondering op maken. Mijn vader had een bankstel met leren bekleding en daar was hij erg zuinig op. Hij wilde geen vieze bank met vlekken en dat heb ik nu zelf ook. Tijdens het eten kun je lekker met elkaar babbelen, dat is belangrijk voor kinderen.

‘Het meest geniet ik van Surinaams eten, maar dat moet je niet te vaak doen als je op de lijn wilt letten. Mijn twee favoriete plekken om Creools Surinaams eten af te halen zijn New Draver en eethuis Ricardo’s, beide in Amsterdam-Oost.

‘We zijn thuis allemaal geen keukenhelden. Vandaag zei mijn zoon nog: ‘We koken niet uit liefde, maar omdat het moet.’ Wij bestellen bij een bedrijf dat gezonde maaltijden bij je thuis komt brengen: Prep the Food. Ze hebben bami met kip, nasi en pasta met zalm. Online kun je je gerechten kiezen.’

CV Roué Verveer

Op 17 november 1972 geboren in Paramaribo, Suriname

Cabaretshows

2001 Uit het niets

2003 Eigen vermogen (R.I.P)

2005 Met andere woorden

2007 Voorwaardelijk vrij

2009 Mans genoeg

2011 In zeer goede staat

2013 Typisch Surinaams

2013 FF wat anders

2015 Op het laatste moment

2017 Heppie de Peppie

Verveer zit in comedy- en cabaretgezelschap Caribbean Combo, samen met cabaretiers Murth Mossel, Jandino Asporaat en Howard Komproe. Hij trad tien keer op in de Ziggo Dome met de comedyshow Gabbers, met onder anderen Ali B., Martijn Koning en Najib Amhali.

Televisie

2011 Presentatie tv-programma De slavernij, samen met Daphne Bunskoek.

Boek

2015 Waarom? Daarom! Opvoeden op z’n Surinaams.

Verveer woont met zijn vrouw Farah Sewgobind en zoons Randy en Julian in Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden