Canada ontdek je voortaan ook op de fiets

Haroon Ali fietste een deel van The Great Trail: een verademing

Op de fiets beleef je de natuur anders - lees: intensiever - dan in een camper of auto. Dat geldt helaas ook voor de fauna die je onderweg tegen het lijf kunt lopen.

Medefietsers op de Legacy Trail. Foto Jurriaan Teulings

The Great Trail is een naam die hoge verwachtingen wekt. Het is de langste aaneengesloten wandel- en fietsroute ter wereld: 24 duizend kilometer langs vijftienduizend plaatsen, van het oostelijke vissersstadje St. John's in Newfoundland tot het noordelijke puntje van Yukon. Dit jaar worden de laatste gaten gedicht en paden verbeterd, ter ere van Canada's 150ste verjaardag, die op 1 juli wordt gevierd. En omdat het een jubeljaar is voor de Canadezen - de vlaggen hangen al uit - is de toegang tot alle nationale parken dit jaar voor iedereen gratis.

Dat is mooi, want ik wilde na mijn semester aan de University of Toronto en een reis langs de oostkust altijd nog een keer terug naar Canada, maar dan naar het westen. Aangezien ik niet kan autorijden, laat staan een camper kan besturen, leek The Great Trail mij de perfecte gelegenheid om met mijn maatje en fotograaf Jurriaan The Great Trail per fiets te verkennen. Zo kan ik de toppen van de Rocky Mountains rustiger in me opnemen, terwijl mijn longen zich vullen met frisse berglucht. Op de Trans-Canada Highway zie je immers veel toeristen die alleen maar even uit hun camper springen voor een selfie op de uitkijkpunten.

Wij kiezen Banff als uitvalsbasis. Het dorp, dat op de route ligt, is omgeven door met poedersuiker bestrooide chocoladebergen. Het wordt het hele jaar door druk bezocht: skiën en snowboarden in de winter, hiken en biken in de zomer, met vlakbij trekpleisters als Lake Louise. Vanuit hier beginnen ook talloze trails die in een dag zijn te doen - handig voor mensen als wij, die dagelijks op een gammele fiets door de stad racen, maar niet bepaald langeafstandsritten gewend zijn. Na wat vaderlijke adviezen bij de fietsverhuur zijn we er klaar voor: drie dagen biken in Banff.

Banff, drukbezocht in de zomer en winter. Foto Jurriaan Teulings
Nordic skating Foto Jurriaan Teulings

Dag 1: op gang komen

We nemen de populaire Legacy Trail: 20 kilometer naar Canmore. De app van The Great Trail zegt dat het pad geschikt is voor fietsers van alle niveaus en belooft ons 'adembenemende uitzichten op de omringende bergen'. Hoewel je eerst langs de snelweg gaat, kom je al snel op een geasfalteerd, breed fietspad. Slechts een paar kilometer buiten het dorp zie je aan de rechterzijde een woud van dennenbomen de bergen opkruipen, terwijl de zonnestralen eroverheen golven.

Op het drukke pad komt van alles op je af: wielrenners, families die hun peuters in een aanhangwagentje hebben gestopt en zelfs een vrouw die skeelert met stokken (Nordic skating).

Op de paden staan teksten als 'deel het pad' en 'respecteer tragere weggebruikers'. Hoewel de meesten je toelachen, zijn er ook ongeduldige pro's die schreeuwen: 'To your left!' - en je dan inderdaad links inhalen. Gelukkig zien we ook van inspanning rood aangelopen tegenliggers, en dat geeft je moraal weer een zetje.

Canmore is een opvallend modern dorpje met straatkunst, een vintagekledingwinkel en een food truck. We lunchen bij Communitea, zo'n tentje met 'hiker bowls', honderden soorten thee en posters op de wc voor yogalessen met cellomuziek. Daarna wandelen we langs de woeste Bow River, waar inwoners van hun zondagmiddag genieten: ze vissen, laten de hond uit en een paar jonge gekken proberen met een touw dat aan de Engine Bridge is bevestigd op de sterke stroom te surfen.

Hoewel de regiobussen een rek voorop hebben voor fietsen, besluit de norse buschauffeur dat er nog maar ruimte is voor één mountainbike, dus ik rijd dezelfde weg terug, omdat ik niet een uur op de volgende bus wil wachten. In eerste instantie ben ik geïrriteerd, maar het blijkt helemaal geen straf om het schilderachtige landschap nogmaals te bekijken, dit keer in de oranje gloed van de zonsondergang.

Een paar jonge gekken proberen met een touw dat aan de Engine Bridge is bevestigd op de sterke stroom te surfen Foto Jurriaan Teulings

Dag 2: verzuurde spieren

Om onszelf fysiek wat meer uit te dagen, rijden we op de tweede dag de andere kant op: 24 kilometer richting Johnston Canyon - en terug. In tegenstelling tot de Legacy Trail zie je groen aan weerszijden van het pad en moet je een paar hekken openen (en weer sluiten) die voorkomen dat het wild de weg opgaat.

Op de Bow Valley Parkway komen we langs een heuvel waar parkwachters in 1993 een stuk bos hebben aangestoken, om ergere bosbranden te voorkomen en het ecosysteem te herstellen. De verkoolde boomstammen liggen er na bijna 25 jaar nog steeds, al steken honderden jonge berken ertussenuit.

Naarmate we dichterbij de kloof komen, wordt de helling steiler.

Campers razen voorbij, maar we ploeteren door. Als een godsgeschenk begint het precies boven ons hoofd te regenen, waardoor we afgekoeld op onze bestemming aankomen. Het is wel even schrikken om na twee uur stilte om ons heen midden in een van Banffs populairste attracties te stappen. Busladingen toeristen - veel Indiërs en Chinezen vandaag - kunnen hier via een boardwalk op hun gemak langs het ravijn lopen, dat uitkomt bij twee watervallen. De doorkijkjes tussen de rotsen zijn mooi, maar ik ben blij als ik de drukte achter me kan laten en op de fiets kan stappen, die inmiddels als een maatje voelt.

Op de terugweg miezert het, maar dat drukt de pret niet. Ik zet het soulalbum van Michael Kiwanuka op en zing uit volle borst mee, ook al kijken automobilisten me na. Omdat we via een andere kronkelweg teruggaan, zien we nieuwe valleien met moerassige plassen. Het groene smeltwater licht op in het teruggekeerde zonlicht. Ik had alleen niet moeten afstappen om foto's te maken, want als ik weer op de fiets spring, verzuren mijn benen. De laatste kilometers richting downtown Banff zijn loeizwaar, maar de hot pool in het hotel herstelt alle pijn. Een lokaal Grasshopperbiertje doet ook wonderen.

Foodtruck in Canmore. Foto Jurriaan Teulings
De regiobussen nemen (beperkt) ook fietsen mee. Foto Jurriaan Teulings

Dag 3: berenspray mee

We hebben flink wat kilometers gemaakt en onze conditie verbeterd, maar nu willen we van de weg af. We stappen over op full suspension mountainbikes, omdat we een stuk off-road willen fietsen langs de Spray River, onderdeel van Goat Creek Trail. Omdat dit gravelpad, een onderdeel van The Great Trail, niet veel bereden wordt, moeten we berenspray meenemen, een soort pepperspray tegen beren, die maakt dat ze een paar uur niets kunnen zien of ruiken. De spray gebruik je alleen in uiterste nood, als de beer op vijf tot tien meter afstand is en je niet achteruit kunt.

In het bezoekerscentrum van Banff ondertekenen we eerst een formulier waarmee we 'alle risico's bij een ontmoeting met een beer accepteren'. Daarna leren we dat we vooral veel lawaai moeten maken tijdens het fietsen, om de dieren af te schrikken. 'Niet fluiten, dan denkt de beer dat je een marmot bent', zegt de ranger.

Een jongvolwassen grizzlybeer. Foto Jurriaan Teulings
Met de mountainbike of racefiets; voor ieder wat wils. Foto Jurriaan Teulings

We zijn dus op onze hoede als we over het grind rijden. Ik heb muziek opgezet en omdat we nu eenmaal twee homo's zijn in de provincie waar de film Brokeback Mountain is opgenomen, schreeuwen we om de vijftig meter heel hard: 'homoporno!'

Het traject langs de rivier is niet zwaar. Het kabbelende water en het ontbreken van mensen werkt kalmerend, waardoor de angst voor beren langzaam wegebt. Ik donder helaas een keer van mijn fiets, maar ik houd er een stoere schaafwond aan over. Na afloop retourneren we de ongebruikte berenspray. De verkoopster mag geen geld teruggeven of de fles opnieuw verkopen aan toeristen, ook niet als het veiligheidsslot er nog op zit, maar de parkwachters kunnen ze goed gebruiken. We vieren het einde van onze fietstocht met elk poutine, een lokale specialiteit van patat, jonge kaas en hertenvlees.

The Great Trail

The Great Trail is de nieuwe naam van de Trans Canada Trail, die dit jaar wordt voltooid ter ere van Canada's 150ste verjaardag. Via de app en interactieve kaart (thegreattrail.ca) kun je je route uitstippelen en zie je de afstand van ieder pad. Vanwege het jubeljaar is de toegang tot alle nationale parken dit jaar gratis. Dat scheelt een hoop geld, maar verwacht dus grote drukte in populaire parken als Banff en Jasper. Toegangskaarten kunnen voor vertrek online worden besteld.

Na drie dagen kan ik beamen dat dit stukje van The Great Trail inderdaad groots is. Waar je ook komt, het uitzicht is als een Bob Rossschilderij. Op de fiets neem je alles ook beter in je op en voel je je vrijer en gezonder.

In de auto terug naar het station, tussen Banff en Jasper, remt het autoverkeer ineens af. Een ongeluk? Nee, langs de weg zit een jongvolwassen grizzlybeer in de aarde te wroeten, op zoek naar eetbare insecten. Een ranger houdt iedereen op veilige afstand: je mag een paar minuten blijven staan om de grizzly te aanschouwen en foto's te maken, daarna moet je door.

Het ongeduldige gegraaf met snuit en klauwen ziet er aandoenlijk uit, alsof Winnie de Poeh bij de honing probeert te komen. Vergis je niet: een aanvaring met een grizzly in het wild zul je niet overleven. Het beest kan volgens het verhaal zelfs een keiharde bowlingbal doorbijten. Leuk, dat fietsen en wandelen, maar sommige krachten der natuur kun je beter bekijken vanachter de autoruit.

Johnston Canyon Foto Jurriaan Teulings

Alle praktische informatie op een rij

Reizen
Met Air Transat vlieg je in 9 uur rechtstreeks van Amsterdam naar Calgary, retour vanaf 669 euro. Vanaf daar is het anderhalf uur rijden naar Banff.

Overnachten
Fox Hotel & Suites is een knusse, ruim opgezette lodge. Hoogtepunt: het verwarmde zwembad in een ondergrondse grot. Kamers vanaf 118 euro.

Hostel Samesun is vriendelijker voor je portemonnee, minder voor je nachtrust. Het hostel heeft een eigen bar, The Beaver. Bed in slaapzaal vanaf 38 euro.

Fietsverhuur
Ultimate Sports verhuurt diverse typen fietsen, afhankelijk van de soort tocht die je gaat maken. Vanaf 23 euro per dag.

Bezoek aan Banff
Banff is een levendig stadje om 's avonds bij te komen van het hiken of biken. Tip: vermijd de restaurants van de lodges aan Banff Avenue (goede bediening, matig eten). Ontbijt bij Whitebark Cafe (whitebarkcafe.com), ga voor een gezonde vegalunch naar Nourish Bistro (noursishbistro.com) en sluit de dag af bij Park (parkdistillery.com), die niet alleen een verrassend menu heeft (zoals een Welsh rarebit kaasfondue), maar ook zelf diverse soorten wodka en gin stookt.

Hier vindt u nog meer informatie over rondreizen in Canada, auto- en camperverhuur, vliegtickets en hotels.