Stamgasten De Gouden Leeuw in Meerkerk

Als Rob ’s nachts ergens over droomt, dan is het vaak over het varen

Al varende vond Rob (52) een woonboot en een café waar hij dertig jaar later nog steeds wekelijks komt: De Gouden Leeuw in Meerkerk.

Stamgast Rob.

Rob: ‘Ik werkte als stuurman-matroos op de binnenvaart. We voeren langs Meerkerk met een vrachtschip toen ik aan het Merwedekanaal een woonbootje zag liggen met een ‘te koop’-bord erop. Het was het onderschip van een skûtsje, met een houten opbouw erop. Ik had toentertijd verkering in Purmerend, met de vrouw die nu mijn ex-vrouw en beste maatje is. Ik belde haar op: ‘Ik heb hier een leuk woonbootje gezien, vind je dat wat?’ Drie dagen later, op Sinterklaasavond, was het van ons.

‘Met varen begon ik op mijn 15de, laden en lossen voor een zand- en grindbedrijf. ‘Ik heb een adresje’, zei mijn vader, ‘daar kun je leuk vakantiewerk doen.’ Met moeite ging ik terug naar school, waar ik mijn diploma automonteur heb gehaald, want het vrije leven had indruk gemaakt. Op zondagavond stapte ik aan boord, de rest van de week voeren we door het land. Om 10 uur ’s avonds was de laatste schutting, daarna kon je niet meer door de sluis. ‘Rob’, vroeg de schipper ’s avonds, ‘gaan we het redden, de laatste sluis?’ Hij zat beneden tv te kijken en als ik de kans kreeg, zette ik de motor zachter. Want als we die laatste sluis haalden, konden we nog wel drie uur varen, dan was het na middernacht voor ik ergens aan wal kon, naar het café. In Sambeek had ik bijvoorbeeld een vast adres. Dan ging ik patat halen voor de schipper en kwam ik ’s morgens pas om 5 uur of half 6 terug met een zak koude patat.

‘Op vrijdagavond zouden we altijd om zes uur in Gorinchem zijn, was de afspraak, dan stopten we ermee. Mijn meisje zat te wachten. Soms voer de schipper tóch door. Op een gegeven moment is dat geëscaleerd, ik ben overboord gesprongen – een heel verhaal. Ik was 22 en ben de bouw in gegaan, maar het varen heeft me nooit losgelaten. Als iemand nu zou vragen of ik wil bijspringen, dan zou ik in de auto stappen en erheen rijden. Het is nostalgie, je zoekt dan romantiek die er niet meer is, dat weet ik wel. Maar als ik ’s nachts ergens over droom, dan is het vaak over het varen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden