Zonder koeiestaarten

Dit was de week van Sint Maarten. Met lampionnetjes langs de deuren. In groepjes: anders is het te eng. Aanbellen, zingen, vergaren van snoep....

HARRY VAN SEUMEREN

De ochtend na de inzamelingsactie werd er geëvalueerd: 'Wij hadden allebei een hele trommel vol' 'Nou, maar ik had meer dan zeventig dingen: snoepjes, Marsen, Kit-Kats, mandarij...' 'Ja maar jij telt zeker losse Smarties. Een doosje Smarties telt maar voor één, hoor' 'Ik had op het laatst twee boodschappentassen helemaal vol. Van die grote' Tot ver na de volgende Sint (Klaas) hoeven we ons dus geen zorgen meer te maken over het dagelijks snoeprantsoen. Dat is nu in orde.

Heel opvallend was dat het liedje van Sint Maarten dit jaar was veranderd. Zulke veranderingen komen op miraculeuze wijze uit de hemel vallen: zonder dat iemand iets afspreekt, zingen de kinderen ineens iets anders dan de vorige jaren. In plaats van het klassieke 'Sinte Maarten, de koeien hebben staarten' ging het nu zo: 'Sinte Maarten mik-mak, de koeien kijken Tik-Tak, de hazen kijken Sesamstraat, oei wat is het nu al laat'

Sommige kinderen meldden trots dat ze deze variant zelf hadden bedacht, maar in onze buurt bleken ze allemaal de nieuwe versie te zingen. De verwijzing naar televisieprogramma's spreekt vanzelf: die zie je de laatste tijd hier in de stad vaker dan koeiestaarten. Tik-Tak is het simpele maar immens populaire peuter-programma van de Belgische televisie (in ons Hilversum zijn ze nog nooit op het idee gekomen om een programma voor peuters te maken: die doelgroep bestaat in het Gooi niet).

De slome, trage koeien in het liedje - dat zijn dus de peuters. Die kijken Tik-Tak. En de slimme snelle hazen, dat zijn de vijf- of zesjarigen. Die zijn groot genoeg om Sesamstraat te kijken. Op de avond van Sint Maarten verschijnen de koeien met hun lampionnetje op de stoep aan de hand van hun moeder, te bedremmeld om echt iets te zingen. De hazen dringen snel voor en raffelen hun hazeliedje af terwijl ze gretig en superieur hun zak openhouden. Zoiets moet het zijn. Een kwestie van leeftijd en zelfbewustzijn. Het is nu meer een liedje geworden dat over de kinderen zèlf gaat.

Nog even over de Sint (Maarten). Ik ben van huis uit niet katholiek en heb dus weinig met sinten, maar het schijnt dat deze Maarten heilig verklaard is omdat hij eens aan een kleumende bedelaar de helft van zijn jas gaf. Let wel: de helft van zijn jas. Wat een schitterende katholieke gedachte! En eigenlijk zo echt Nederlands: u krijgt van mij de linkermouw, maar de rechtermouw, dat wordt me te duur. Is dit niet precies wat (om maar iets te noemen) het ministerie van Onderwijs altijd doet, als het de scholen weer eens met een dooie mus afscheept? Ik stel dus voor dat we ook staatssecretaris Netelenbos heilig verklaren. Ergens in februari, want dan is het snoep op.

Henk van Setten

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden