CD-recensie Julia Jacklin

Zolang alles om haar stem draait zijn de liedjes van Julia Jacklin ijzersterk (vier sterren)

Een stem om te koesteren, die van de Australische Julia Jacklin. Fluweelzacht en toch indringend. Haar tweede album Crushing klinkt uitgesprokener dan het beloftevolle Don’t Let the Kids Win uit 2016. De liedjes voelen als een donzen deken. Sober geproduceerd. Soms niet meer dan een paar gitaarnoten en een zachtjes beroerd drumstel. Alles op Crushing staat in dienst van de stem. Een stem die ook nog eens bijzondere teksten loslaat, want het mag op Crushing dan kommer en kwel zijn, je schiet in de teksten over haar liefdesverdriet regelmatig in de lach. Zoals in het sterke openingsnummer Bodywaarin ze verhaalt over haar vriendje dat door de politie uit een vliegtuig wordt gehaald omdat hij op de wc een sigaret had opgestoken.

Jacklin komt in elk liedje graag meteen ter zake. Haar openingszinnen zijn ijzersterk. ‘Started listening to your favorite band / The night I stopped listening to you’, zo begint You Were Right

Een enkele keer schiet ze muzikaal een beetje uit de bocht als ze even losjes wil gaan rocken. Nergens voor nodig. Juist wanneer Jacklin zich inhoudt is de verleiding het grootst.

Pop

Vier sterren

Julia Jacklin

Crushing

Transgressive/Pias

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.