Zoete broodjes

De grote oorlog werd teruggebracht tot een piepkleine ontmoeting. De Duitse tv-camera's mochten erbij zijn. Bill Clinton en Gerhard Schröder, machtige mannen in het Kosovo-conflict, luisterden in Ingelheim naar verhalen van vluchtelingen....

Cornald Maas

Ook Wim Kok toonde zich deze week eindelijk weer van zijn menselijke kant. Hij bracht een bezoekje aan het vluchtelingenkamp in Ermelo. Glimlachte vriendelijk naar kinderen. Wenste een Kosovaarse vrouw geluk. 'Mevrouw, u bent jarig! Hartelijk gefeliciteerd!' Vandaag wordt, in de ministerraad, zijn voorstel behandeld om duizend extra Kosovaren in Nederland op te nemen. 'De opvangcapaciteit is drieduizend', zei hij trots. (In Macedonië en Albanië drukken ze die 'opvangcapaciteit' niet zo precies uit.)

Zo bakt hij zoete broodjes, zo poetst hij zijn imago op. De vader des vaderlands was, tijdens de Bijlmerenquête en de Balkan-oorlog, de premier van het chagrijn geworden. En de koning van de kleurloosheid. Hij sprak af en toe stoere woorden - 'We laten ons niet in de luren leggen door Milosevic!' - maar als je goed luisterde, hoorde je de echo van de fluistertaal van de grote heersers.

Kok maakte zijn comeback naar de tevreden glimlach vorige week al, toen hij tijdens de NAVO-top in Washington glunderend naast Clinton zat. En, op mondiale schaal, het poldermodel introduceerde. Zo'n oerhollandse term horen wij, Nederlanders, graag. Nu moet de rest van Koks jargon nog van zijn kleurloosheid worden ontdaan. Premier, wat verwacht u van de G-8-top? 'De signalen blijven positief.' Hoopt u op een doorbraak? 'Er beweegt wel wat.' Trekt u zelf nog de stoute schoenen aan? 'Ik hoop op een schrikeffect.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden