Zoals altijd bij Roukens is er een grote ritmische drive

Dirigent Alan Gilbert kon geen geheel maken van Sibelius; de compositie van Joey Roukens was daarentegen prachtig. Roukens' Boundless was als altijd ritmisch, maar ook ontregelend en mysterieus.

Beeld Hollandse Hoogte

Het gebeurt bij het Concertgebouworkest zelden dat een dirigent het publiek toespreekt, maar Alan Gilbert deed het gewoon. Met zijn toelichting op de Vierde symfonie van Jean Sibelius speelde hij slim in op mogelijke kritiek: ja, u hoort straks een in veel opzichten merkwaardig stuk, en nee, ik begrijp er ook niet alles van. Daarop volgde een vurig pleidooi: we hóéven niet alles te begrijpen. Het tekent de New Yorker, die misschien niet opvalt met bijzonder uitgesproken interpretaties, maar des te meer als benaderbare ambassadeur van de kunstmuziek.

Sibelius' Vierde zit vol meanderende lijnen die maar niet oplossen, heeft een slotdeel dat overloopt van platitudes en op originele wijze in mineur eindigt. Ook Gilbert kon er geen coherent geheel van maken, wel bracht hij prachtige melodieën aan de oppervlakte. Vooral de lage strijkers zorgden voor een zinderende gloed.

Voor de pauze klonk de Serenade van Leonard Bernstein, waarin violist Augustin Hadelich soleerde. Hij projecteerde fraai, maar had meer vrijheden mogen nemen om Bernsteins muziek echt overtuigend te brengen.

Componist Joey Roukens was gevraagd een stuk te schrijven voor een vergelijkbare bezetting. Het is duidelijk wat Bernstein en Roukens gemeen hebben: ze zijn thuis in zowel de populaire als de klassieke muziek en beiden hebben wel iets met Mahler. Maar niemand anders had Boundless (Homage to L.B.) kunnen schrijven. Zoals altijd bij Roukens is er een grote ritmische drive, maar meer dan anders is hij als componist aan het ontregelen. Prachtig was de mysterieuze passage waarin hij de strijkers van toon naar toon liet glijden.

Bernstein en Sibelius
Klassiek
Concertgebouworkest o.l.v. Alan Gilbert. 8/2,
Concertgebouw, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden